// ENGLISH VERSION BELOW // 

De gebeurtenissen van de afgelopen weken hebben pijnlijk bewezen dat veel mensen 'het' nog steeds niet begrijpen. Hoe kan het ook anders? Racisme, discriminatie en diversiteit maken deel uit van een groep thema's die alomtegenwoordig zijn in onze maatschappij, maar in de marge blijven of zelfs worden doodgezwegen op de schoolbanken. Met deze open brief vragen twaalf jongvolwassenen zich luidop af waarom structurele problemen als deze eigenlijk geen structureel deel uitmaken van ons onderwijssysteem.

Op 25 mei 2020 zorgden beelden van de moord op George Floyd voor opschudding in de Verenigde Staten. De video waarin de zwarte man onder het gewicht van drie politieagenten snakt naar wat minuten later zijn laatste adem zou zijn, verspreidde zich via social media over de hele wereld. Als een vlijmscherp mes doorprikte de gebeurtenis de bubbel dat racisme in de 21ste eeuw de wereld uit  zou zijn. 

Nochtans is niets minder waar. Ook voor de video van George viraal ging, was racisme pijnlijk actueel. Om het met de woorden van Will Smith te zeggen: “Racism isn’t getting worse. It’s just being filmed.” De golf aan getuigenissen, ontgoocheling en protest over de hele wereld dwingen ons om te erkennen dat racisme niet schuilt in alleenstaande incidenten, maar structureel deel uitmaakt van onze  maatschappij en cultuur.  

Dat raakt niet alleen de zwarte gemeenschap, maar ook ons. Twaalf jongvolwassenen die dagelijks bewust proberen omgaan met hun omgeving en de mensen die erin leven. Ons ongeloof is groot, onze onwetendheid over de geschiedenis en de werking van racisme nog groter. Wanneer de muziekindustrie met de hashtag #blackouttuesday oproept tot één week van digitale stilte, om ruimte te maken voor de stem van de zwarte gemeenschap, nemen we die oproep ter harte. We roepen onze contentplanning een halt toe en gaan op zoek naar informatie over en manieren waarop ook wij racisme de wereld uit kunnen helpen.

Eerlijkheidshalve gaan we in de eerste plaats ten rade bij onze eigen familie, vrienden en kennissen. Onze bubbel. In corona-tijden spreekt dat al meteen tot de verbeelding. Je kan je namelijk serieus afvragen in welke mate je kennis echt wordt ‘verrijkt’ als je gedachten, gevoelens, twijfels en ideeën steeds met dezelfde groep mensen deelt. We breiden onze kennis over racisme dus niet zozeer uit, maar bevestigen vooral elkaar. 

Als we dan toch de stap nemen om op zoek te gaan naar meer informatie, zijn we al snel aangewezen op zelf-educatie. Met Google als beste vriend, komen we tot het besef dat topics waar we ons al eerder over informeerden (zoals klimaat en milieu, gender en geaardheid) onlosmakelijk verbonden zijn met racisme. De allereerste milieu- en queer-manifestaties werden  gehouden door personen uit de zwarte gemeenschap. De personen die momenteel de grootste gevolgen dragen van klimaatverandering en milieuverontreiniging, maken deel uit van de zwarte gemeenschap. 

We komen tot de conclusie dat we het ene probleem onmogelijk kunnen aanpakken zonder het andere. De structurele verbanden zijn zelfs zo duidelijk dat we ons afvragen waarom we dit nu pas ontdekken. Waarom wordt kennis over zo’n diepmenselijke onderwerpen overgelaten aan de interesse van het individu,  als ze fundamentele onderdelen zijn van onze dagelijkse leefwereld? Als onderwijs ons moet voorbereiden op het leven in deze geglobaliseerde wereld, waarom komen deze onderwerpen er dan amper in naar voor? 

Thema’s als racisme, klimaat en milieu, gender en geaardheid deze moeten niet vermeld, maar besproken worden, in een omgeving waar ruimte is voor openheid en overleg. Zo’n omgeving zou beschikbaar moeten zijn voor iedereen. Elk kind, elke jongere, heeft het recht om te leren spreken, vragen te stellen en te reflecteren over deze thema’s, die een blijvende impact hebben op onze cultuur en identiteit. Kennis verspreiden, context verlenen en debat faciliteren zouden dan ook  een collectieve verantwoordelijkheid moeten worden, in plaats van een individuele opgave. 

Met deze brief roepen we dan ook op om onze kennis-bubbels te doorbreken en thema’s als deze een structurele plaats te geven in ons onderwijssysteem. Diversiteit is van onschatbare waarde en zelfs als idealistische jongvolwassenen verwachten we niet dat iedereen op eenzelfde manier zal denken over onderwerpen die zo’n emotionele geschiedenis met zich  meedragen. Maar we verwachten wel dat iedereen hier in gelijke mate over wordt geïnformeerd. Dat ieder kind, iedere jongere dezelfde rugzak mee krijgt om zich verder te ontplooien in deze wereld. Is dat uiteindelijk niet wat onderwijs beoogt?  

Wij zijn voor alle duidelijkheid geen experts. Het onderrichten van jongeren over deze thema’s is geen taak die we zelf willen of kunnen opnemen, maar wel één die we willen faciliteren. Deze brief is dan ook meteen een oproep aan deskundigen die wel over de nodige kennis beschikken om dit project  te ondersteunen. Met onze vraag naar een nieuw onderwijssysteem willen we ruimte creëren voor de juiste personen om aan het woord te komen en de wereldburgers van de toekomst te onderrichten. 

Vind je ook dat ons onderwijs meer structurele ruimte moet maken voor thema’s als racisme, discriminatie, maar ook klimaat en milieu, gender en geaardheid? Wil je niet afhankelijk zijn van de individuele interesses van jouw leerkrachten, maar de garantie hebben dat je geïnformeerd en voorbereid wordt om de wereld te begrijpen en beleven? Onderteken dan deze open brief en/of verspreid onze video-campagne via social media. Beide zijn slechts  het startpunt voor ons om de stem van onze jongeren hoorbaar te maken en een ambitieuze verandering door te drijven in ons onderwijssysteem. 

Ben of ken je daarnaast een expert op het vakgebied van één van bovenstaande thema’s, of van een thema dat in deze opsomming thuishoort? Stuur dan een e-mail naar burstthebubble@ecossentials.eu en bouw met ons mee aan een nieuw, realistisch, relevant onderwijssysteem. Zo staan onze jongeren straks niet meer met hun mond vol tanden of een buik vol emoties, wanneer de geschiedenis brandend actueel wordt. 

// ENGLISH VERSION //

The events of the past few weeks made it painfully clear that many people still do not seem to get ‘it’. Could we really expect anything else when highly relevant topics such as racism, discrimination and diversity are not being dealt with adequately or even discussed at all by our educational systems? We, thirteen young and concerned adults, want to ask loud and clear: why are systematic problems like these not a part of our education?

 

On May 25th the United States of America was rudely awakened and shaken to its core by the footage showing the murder of George Floyd. It showed a Black man being suffocated to death by a police officers’ foot on his neck while other officers stood by and watched. Said video was immensely spread on every social media platform imaginable. Effectively bursting the bubble that racism was no longer alive in the 21st Century. 

 

Even before George Floyd’s video went viral racism was still very prominently alive. As Will Smith said: “Racism isn’t getting worse. It’s just being filmed.” The storm of testimonies, disbelief and protests around the world forced all of us to acknowledge that racism cannot be considered as one-time occurrences but is deeply rooted in a large part of society that we actively try to hide.

 

Racism is not the struggle of the Black community alone, we are all affected by it. As a group, we aim to be considerate of our surroundings and the people in it. Nevertheless, we were forced to acknowledge our ignorance towards all the different dimensions and systematic forms of racism still present in Belgium today. The music industry asked us to pass the microphone to the black community and just be silent and listen. And so we did. Each of us started looking around for information and ways to dismantle racism all together during the week of #BlackoutTuesday

 

Our first instinct was to ask our own families, friends and acquaintances. To be honest, we went back to our own little bubbles. Ironically, something that we grew quite accustomed to during the Covid-19 crisis. By doing so, we were merely reaffirming each other, rather than expanding our knowledge.

 

After that realization sunk in we started looking elsewhere and were confronted with another reality in which we were left to figure it out by ourselves. After conducting some research, big shoutout to Google, we discovered that many topics in which we were already interested are linked to racism. The Climate Crisis, gender and Queerness are all intrinsically linked to it in some way.. For instance, the first marches dedicated to the Climate crisis and the LGBTQI+ community were both organized by the Black community. It is again the same community that currently experiences most of the devastating effects of the climate crisis.

 

Suddenly it was clear: this is a problem with roots in many other places. When the pieces of the puzzle all of sudden start to fall into place and present such a clear picture it becomes impossible to ignore. Why is it that fundamental topics such as your identity and place in the world are being left to discover on your own? We need answers to topics such as these in a world as globalized as ours. How does our educational system justify leaving the answers up to personal interest?

 

Topics such as racism, the climate and our environment, gender and sexual preference should not only be mentioned but also discussed openly and honestly. Something that is only possible when you are presented with all the information in an accessible environment. Every child, teen or young adult should have the right to speak, ask questions and reflect openly in regards to these fundamental parts of life that influence and affect our sense of identity and belonging in the world. The spread of knowledge, provision of context and the facilitation of open debates should be a collective responsibility  rather than a personal challenge

 

By means of this letter we urge everyone to burst his or her “knowledge-bubble” while simultaneously demanding a fundamental place in our educational system for said topics. We are of the opinion that diversity is a source of unimaginable value and enrichment of our collective lives. Other people might see this differently, which is fine. Something we can perhaps all agree on is how everyone should have the right to be fully informed so they can form their own opinion. Would that not qualify as the goal of good education?

Let’s get one thing straight, we do not claim to be experts. The difficult task and responsibility of teaching our youth is not something we wish or could take upon ourselves. We merely wish to facilitate a conversation and start a dialogue. This letter is a direct request to experts in the mentioned fields. By means of this initiative we aim to make room for the right people and once again “pass the mic” so they can shape the next citizens of the world. 

Do you agree that our curriculum should make room for topics such as racism, the climate and our environment, gender and sexual preference? Are you fed up with being dependent on the personal interests of your teachers? Would you rather be truly informed, prepared to tackle world issues and able to form an opinion of your own? Then sign this petition and share our social media campaign on instagram. Both of which are merely a starting point to amplify the voices of the youth in Belgium today and rebuild our educational system. 

Are you or do you know an expert in one of the fields mentioned above or perhaps your expertise is in a similar topic? Please reach out and send an email to burstthebubble@ecossentials. Together we will build towards a new, realistic and relevant curriculum. So for the next time the world is on fire our youth will be prepared and able to tackle the challenges.

On behalf of,

Moenia Ladhib, Britt Buseyne, Maybritt Devriese, Ruslan Podgaetskiy, Laurence Ulvin, Bo Minou Beintema, Annelore Vangenechten, Laura Van De Woestyne, Roxanne Vanderghinste, Juliet Bonhomme en Laurie Pazienza namens “Humans for Humans”, Sihame El Kaouakibi, Christina De Witte (Chrostin), Lieven Miguel Kandolo, Joppe DC, Matthias Geerts, Miette Dierckx, Tiany Kiriloff, Dounia Aerts, Valerie Thys, Loewi Monbaliu, Toni Okungbowa, Yinka Agboola, Soukaïna Bennani, Margot Hallemans, Inês Lopes Simões, Margot Vanden Bossche, Jean-Marc Mwema, Aristide Giramahoro en Gilles Mbiye-Beya, Anis Agris, Shan Khaled, Inas Djelloul, Aimé Schrauwen & Destiny Alonso namens “Belgian Youth Against Racism (BYAR)”