Stop taliban! Save women!


Stop taliban! Save women!
The Issue
We want a quick ceasefire for Afghanistan!
We, a group of Afghan and Iranian women activists, loudly declare that Afghan women are equal citizens and that their human rights must be a prerequisite in any peace negotiation and accepted by both parties. Afghan women should not be the victims of proxy wars again and their achievements should not be lost in the fires of wars in which they have no role.
We call on the Secretary-General of the United Nations, the United Nations Human Rights Council, international human rights organizations and the international community to listen to us and intervene to defend the human rights of the Afghan people before Afghanistan becomes a slaughterhouse for women.
ما دوستان واقعی افغانستان، امضاکنندگان این نامه سرگشاده، حمایت خود را از خواستهای زنان افغانستان که در زیر ابراز شده، اعلام میداریم و همصدا با آنان سازمان ملل متحد، دولت افغانستان و بازیگران ذیدخل ملی و بینالمللی را به انجام تعهدات و در پیش گرفتن اقدامات مسئولانه برای پایان بخشیدن به جنگ و تحقق صلح عادلانهی همهشمول که حافظ منافع و حقوق همه باشندگان این سرزمین اعم از زن و مرد باشد، فرا میخوانیم.
زنان افغانستان بیش از چهل سال است که جنگی خانمانسور را تحمل میکنند. جنگی که در آن هیچ نقشی نداشتهاند و کرامت انسانیشان بطور مداوم و روزمره مورد هجوم قرار گرفته است، آنها سالهاست خواهران و مادران، همسران، کودکان و جوانان بیگناه خود را در این چرخه جنگ، خشونت بیپایان، آپارتاید جنسی، آدمربایی، نسلکشی، زنکشی، تجاوز، بردگی، فقر مطلق و بیداد از دست میدهند و هر روز داغی تازه بر جانشان مینشیند. خانههایشان ویران، کودکانشان یتیم و چند نسل از آنان در سرزمین خود و یا کشورهای منطقه و جهان آواره شدهاند.
در طول چندین دهه جنگ و کشتار، آنان بیش از همه افراد جامعه از مجموعهی حقوق انسانی خود، دسترسی به امکانات اولیه زندگی، امنیت، امکانات سلامتی و بهداشتی، تحصیل و کار، فعالیت اجتماعی، سیاسی و فرهنگی و داشتن جامعه مدنی مستقل محروم شدهاند. در حالیکه پس از جنگ سرد با وجود چالشها و تغییر پی در پی رژیمهای سیاسی، امیدهایی برای تحقق یک زندگی بهتر برای مردم افغانستان نمایان شده بود، اما جنگ و اشغال باردیگر همه چیز را نابود کرد.
امروز با شعلهور شدن دوباره آتش جنگی تمام عیار در سراسر کشور و ظهور دوباره طالبان که در پی خروج غیرمسئولانه نیروهای آمریکایی از افغانستان، ضعف حکومت مرکزی و حمایت یا بیعملی سایر کشورهای منطقه، صورت گرفته است، زندگی و آینده زنان افغانستان باردیگر در معرض تهدید و خطر قرار گرفته است.
خشونت سازمان یافته علیه زنان توسط طالبان، ارتکاب جرایم جنگی از جمله کشتار غیر نظامیان، غصب خانهها و غارت اموال، تجاوز، ازدواج اجباری، خشونتهای جنسی و جنسیتی و نقض فاحش حقوق بشر، آینده تاریکی را برای زنان افغانستان نشان میدهد.
1,520
The Issue
We want a quick ceasefire for Afghanistan!
We, a group of Afghan and Iranian women activists, loudly declare that Afghan women are equal citizens and that their human rights must be a prerequisite in any peace negotiation and accepted by both parties. Afghan women should not be the victims of proxy wars again and their achievements should not be lost in the fires of wars in which they have no role.
We call on the Secretary-General of the United Nations, the United Nations Human Rights Council, international human rights organizations and the international community to listen to us and intervene to defend the human rights of the Afghan people before Afghanistan becomes a slaughterhouse for women.
ما دوستان واقعی افغانستان، امضاکنندگان این نامه سرگشاده، حمایت خود را از خواستهای زنان افغانستان که در زیر ابراز شده، اعلام میداریم و همصدا با آنان سازمان ملل متحد، دولت افغانستان و بازیگران ذیدخل ملی و بینالمللی را به انجام تعهدات و در پیش گرفتن اقدامات مسئولانه برای پایان بخشیدن به جنگ و تحقق صلح عادلانهی همهشمول که حافظ منافع و حقوق همه باشندگان این سرزمین اعم از زن و مرد باشد، فرا میخوانیم.
زنان افغانستان بیش از چهل سال است که جنگی خانمانسور را تحمل میکنند. جنگی که در آن هیچ نقشی نداشتهاند و کرامت انسانیشان بطور مداوم و روزمره مورد هجوم قرار گرفته است، آنها سالهاست خواهران و مادران، همسران، کودکان و جوانان بیگناه خود را در این چرخه جنگ، خشونت بیپایان، آپارتاید جنسی، آدمربایی، نسلکشی، زنکشی، تجاوز، بردگی، فقر مطلق و بیداد از دست میدهند و هر روز داغی تازه بر جانشان مینشیند. خانههایشان ویران، کودکانشان یتیم و چند نسل از آنان در سرزمین خود و یا کشورهای منطقه و جهان آواره شدهاند.
در طول چندین دهه جنگ و کشتار، آنان بیش از همه افراد جامعه از مجموعهی حقوق انسانی خود، دسترسی به امکانات اولیه زندگی، امنیت، امکانات سلامتی و بهداشتی، تحصیل و کار، فعالیت اجتماعی، سیاسی و فرهنگی و داشتن جامعه مدنی مستقل محروم شدهاند. در حالیکه پس از جنگ سرد با وجود چالشها و تغییر پی در پی رژیمهای سیاسی، امیدهایی برای تحقق یک زندگی بهتر برای مردم افغانستان نمایان شده بود، اما جنگ و اشغال باردیگر همه چیز را نابود کرد.
امروز با شعلهور شدن دوباره آتش جنگی تمام عیار در سراسر کشور و ظهور دوباره طالبان که در پی خروج غیرمسئولانه نیروهای آمریکایی از افغانستان، ضعف حکومت مرکزی و حمایت یا بیعملی سایر کشورهای منطقه، صورت گرفته است، زندگی و آینده زنان افغانستان باردیگر در معرض تهدید و خطر قرار گرفته است.
خشونت سازمان یافته علیه زنان توسط طالبان، ارتکاب جرایم جنگی از جمله کشتار غیر نظامیان، غصب خانهها و غارت اموال، تجاوز، ازدواج اجباری، خشونتهای جنسی و جنسیتی و نقض فاحش حقوق بشر، آینده تاریکی را برای زنان افغانستان نشان میدهد.
1,520
Supporter Voices
Petition Updates
Share this petition
Petition created on August 14, 2021

