Çocuk Ve Aile Refahı

İy evlat yetiştirmiş olmaktan korkmaya başladım ben. Karıncayı ezmeyecek çocuklar yeriştirip, katillerin cirit attığı sokaklara göndermek, savaşa silahsız asker göndermeye benzedi. Cehaletin topluma yaptığı işte tam da budur.

Geçtiğimiz günlerde haberdar olduğum Ahmet kardeşimin zalimce hiçbir sebep yokken öldürüldüğünü öğrendim. Tabi ki bu durum beni çok üzdü . Hem beni hem de toplum olarak hepimizi derinden yaraladı. Ahmet'in katili ise 18 yaşından küçük olduğu için en fazla 24 yıl ceza alacakmış ve indirimle de en fazla10-15 sene ceza alacağı anlamına geliyor. Bu bana adil gelmedi açıkçası bu çocuk kasten bir kişiyi öldürmüş. Ne kadar yasalar önünde çocuk sayılsa da yaptığı şey çocuk tanımına uymuyor. Ayrıca katil 15 yaşında çokta küçük sayılmaz yaptığı şeyin sonucunda ne olacağını Ahmet'i bıçaklarsa Ahmet'e ne olacağını net bir şekilde biliyordu. Buradan TBMM ve Ağır ceza mahkemesine sesleniyorum kanunun vicdana göre düzenlenmesi gerektiğini düşünmüyor musunuz? Adil olduğunu düşünenler varsa eğer Ahmet sizin çocuğunuz olsaydı cezanın adil olduğunu söyleyebilir miydiniz? Ahmet'in katiline ağırlaştırılmış müebbet verilse bile içimizdeki yanan ateşi dindiremezken 10 sene nasıl adalet olabilir. Değil Ahmet'in katiline 10 sene 100 sene hapis verilse içimiz soğumaz. Yasalar kağıtta yazılı olanlar değildir. Yasalar vicdandır. Eğer vicdanın yasa olabilmesi için kağıda geçirilmesi gerekiyorsa başka bir çocuğun ölmesini mi bekliyorsunuz. Bugün bir çocuğumuzu daha kaybettik ve ona yetişemedik . Katile ağır bir ceza verilse bile Ahmet geri gelmeyecek. Ancak caydırıcı olacağından dolayı suç işleme oranı azalacak ve belki de başka Ahmetler Mehmetler ölmeyecek. Son sözüm Adalet istiyoruz!!!!!!!!