Support - Gender Identity requires serious scientific approach.

*English text follows after Greek.

**Αφού υπογράψετε, πρέπει να μπείτε στο email που έχετε δώσει και να επιβεβαιώσετε την ψήφο σας μέσω του email που θα σας έχει σταλεί. Με αυτόν τον τρόπο μετράει η ψήφος σας. 

Εδώ και δυόμιση περίπου χρόνια παρακολουθούμε ως ειδικοί ψυχικής υγείας (ψυχολόγοι, παιδοψυχίατροι, κοινωνικοί λειτουργοί και άλλοι ειδικοί ψυχικής υγείας) την περίπτωση μητέρας και του φυλοδιαφορετικού παιδιού της. Από αυτή την μητέρα αφαιρέθηκε η επιμέλεια με την κατηγορία ότι είναι αυτή που ωθεί το παιδί της στην φυλοδιαφορετικότητα, ενώ η υπόθεση κλιμακώθηκε με την εισαγγελία να ζητά την υποχρεωτική «ουδετεροποίηση» του παιδιού, παρά την έκφραση του ίδιου του παιδιού. 

Η επιβεβαιωτική στάση της μητέρας προς το παιδί της χρησιμοποιείται ως επιχείρημα γονεϊκής ανεπάρκειας, παρόλο που τίποτα δεν συνηγορεί σε αυτό επιστημονικά. 
Η παραπάνω περίπτωση και οι αντίστοιχες κατηγορίες αντιτίθενται σε όλες τις διεθνείς συμβάσεις περί δικαιωμάτων και παρακολουθούσαμε ως τώρα την υπόθεση με εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη. 

Σήμερα βρισκόμαστε μπροστά σε μια συνεχή δικαστική κλιμάκωση της αντιπαράθεσης για την έκφραση του παιδιού κοινωνικά (δηλαδή ΟΧΙ για καμία ιατρικού τύπου παρέμβαση), που έχει οδηγήσει μέχρι και στην προσωρινή απαγόρευση της επικοινωνίας τους με τη μητέρα τους με την αιτιολογία ότι η ίδια επινόησε και υποστηρίζει την φυλοδιαφορετικότητα του παιδιού της και με το επιχείρημα εναντίον της ότι δεν «ουδετεροποίησε» το παιδί της.

Η υπόθεση εξελίσσεται με τρόπο που δεν υποστηρίζει το καλό του παιδιού, το οποίο (μαζί με το αδερφάκι του από τον ίδιο πατέρα), έχει αποχωριστεί τα αδέλφια του και βρίσκεται σε συνεχή διχασμό ως προς την ταυτότητα και τις οικογενειακές του συμμαχίες. Η μητέρα ποινικοποιείται όλο και περισσότερο στην προσπάθειά της να σεβαστεί και να στηρίξει την διαφορετικότητα του παιδιού της. 

Για αυτό σήμερα, όλες και όλοι εμείς που συνυπογράφουμε το παρακάτω κείμενο, νιώθουμε την ανάγκη να παρέμβουμε δηλώνοντας την επιστημονική μας θέση σε θέματα παιδικής φυλοδιαφορετικότητας. 

Το θέμα αυτό ξεπερνά το πρόβλημα της συγκεκριμένης οικογένειας και απειλεί την ψυχική υγεία ενός σημαντικού πληθυσμού παιδιών και μελλοντικών ενηλίκων πολιτών.

Προς ενημέρωση όλων των ενδιαφερομένων, ως επιστήμονες επισημαίνουμε ότι:

     1. Η ταυτότητα φύλου θεωρείται σήμερα ότι έχει μια εγγενή βάση που σχηματίζεται κατά την κύηση και διαμορφώνεται στα πρώτα χρόνια της ζωής ως ατομική υπόθεση του κάθε ανθρώπου και δεν είναι δυνατόν να μεταβληθεί με σταθερό τρόπο από εξωτερικούς παράγοντες, ειδικά όταν αυτή συνεπιφέρει τόσα κοινωνικά και σχεσιακά προβλήματα στα ενδιαφερόμενα άτομα.  Οι έρευνες μιλούν για ποσοστό 96% των παιδιών που δηλώνουν από μικρή ηλικία το φύλο τους να διατηρούν αυτήν την δήλωση και στην ενήλικη ζωή. Από το 4% των υπολοίπων που αλλάζουν τη δήλωσή τους, το 87% είναι κάτω από συνθήκες πίεσης και καταπίεσης. 

     2. Η διάσταση μεταξύ βιολογικού και κοινωνικού φύλου μπορεί μάλλον να καταπιεστεί – αποσιωπηθεί κατά τη διάρκεια της  ζωής του διεμφυλικού ατόμου, λόγω των πολύ βαριών συνεπειών στη ζωή τους, δεν είναι όμως πιθανό να επιβληθεί σαν κάτι νέο έξωθεν. 

     3. Η καταπίεση της διεμφυλικής ταυτότητας λόγω φόβου ή ντροπής από τα διεμφυλικά παιδιά, συσχετίζεται σε πολύ υψηλό βαθμό με πολύ σοβαρές ψυχικές δυσκολίες στην εφηβική και ενήλικη ζωή, όπως είναι η κλινική κατάθλιψη, οι αυτοτραυματισμοί , σοβαρές αγχώδεις καταστάσεις ή ψυχωσικές εκτροπές, σε ποσοστό που αγγίζει το 70% όλων των ατόμων αυτών. Αυτές οι δυσκολίες προκύπτουν από την αδυναμία του διεμφυλικού ατόμου να κοινοποιήσει την υποκειμενικά βιωμένη ταυτότητά του στον έξω κόσμο και άρα να την ολοκληρώσει στην ενήλικη ζωή. Το τραγικό ποσοστό του 70% πέφτει κατακόρυφα όταν ένας έστω γονέας είναι υποστηρικτικός στον φυλετικό προσδιορισμό του παιδιού. 

     4. Το επιβεβαιωτικό μοντέλο (affirmative) στην αντιμετώπιση ενός παιδιού που εκφράζεται φυλοδιαφορετικά είναι το μόνο που συστήνεται από τον ΠΟΥ ήδη από τη δεκαετία του 1970 σταθερά. Στο διερευνητικό μοντέλο (Gender exploratory treatment) ο ειδικός αρνείται την ταυτότητά που εκφράζει το άτομο, το αποκαλεί με όνομα κ αντωνυμίες του βιολογικού του φύλου, επιβάλλει την ουδετεροποίηση και είναι αυτός που διερευνά (και μόνο αυτός) την ταυτότητά φύλου του ατόμου. Το μοντέλο αυτό έχει εμφανιστεί και προωθείται τα τελευταία μόλις χρόνια, μετά την απαγόρευση των θεραπειών μεταστροφής (conversion treatment) και έχει πολλά κοινά στοιχεία με αυτές, εξ ου και δεν ενδείκνυται, με την έννοια ότι επιβαρύνει την ψυχική υγεία του φυλοδιαφορετικού ατόμου.

     5. Η κοινωνική αποδοχή είναι βασικός παράγοντας στην ψυχολογική ισορροπία του ανθρώπου. Όταν αυτή δεν είναι δυνατή εξαιτίας κάποιας διαφορετικότητας πλήττεται σε τεράστιο βαθμό η ψυχική ισορροπία του ατόμου και το δικαίωμα της ισότιμης ολόπλευρης ανάπτυξής του στην κοινωνία όπου ζει. Σε αυτόν τον ορατό κίνδυνο έρχονται να απαντήσουν οι διεθνείς συμβάσεις που κατοχυρώνουν την ελεύθερη έκφραση ταυτότητας του παιδιού οποιαδήποτε ηλικίας.

     6. Η στάση της κοινότητας των ειδικών προς τους γονείς των οποίων το παιδί διαφέρει με οποιονδήποτε τρόπο από το κοινωνικό αναμενόμενο ως προς την ταυτότητα φύλου είναι ομόφωνα η μη ενοχοποίηση της διαφορετικότητας, η αποδοχή και η αγαπητική εμπερίεξή της και η διασφάλιση της συναισθηματικής και σχεσιακής σταθερότητας του παιδιού ανεξάρτητα από τη διαφορετικότητά του αυτή. 

     7. Σε περίπτωση που οι γονείς δεν κατορθώνουν να αποκτήσουν μια γνήσια τέτοια εσωτερική στάση και εξωτερική συμπεριφορά προς τα παιδιά τους, τα παιδιά βιώνουν τη διαφορετικότητά τους ενοχικά και με αυτομομφή. Αυτό οδηγεί σε τεράστιες και δύσκολα αναστρέψιμες ψυχολογικές δυσκολίες στην ενήλικη ζωή. 

     8. Ακόμα και αν η διεμφυλική ταυτότητα ή έκφραση αποτελεί μέρος ενός πειραματισμού για το παιδί, ο μόνος τρόπος να διευκολυνθεί στην τελική κατάληξη της ταυτότητάς του δεν μπορεί να είναι παρά η αποδοχή και η εμπερίεξη από το ενήλικο πλαίσιο και την κοινωνία. Επομένως η ποινικοποίηση και κοινωνική κατακραυγή ενός γονέα που αντιμετωπίζει την μη αναμενόμενη έκφραση φύλου του παιδιού του με αυτό τον σεβασμό αντίκειται στις αρχές της ψυχολογίας και της παιδοψυχιατρικής και πλήττει την φυσιολογική εξέλιξη του παιδιού. 

     9. Κέντρο της παιδικής φροντίδας οφείλει να είναι η συνολική ανάπτυξη του ανθρώπου και όχι ο χειρισμός και μόνο του θέματος της φυλοδιαφορετικότητας. Ένα παιδί λοιπόν που είναι γενικά φροντισμένο, συναισθηματικά ασφαλές και πλαισιωμένο από γονείς και αδέλφια στο οικογενειακό του περιβάλλον δεν είναι επιστημονικά και θεραπευτικά ορθό να ξεριζωθεί από αυτό μόνο λόγω του συγκεκριμένου θέματος. 

     10. Ο χωρισμός ενός παιδιού από τα αδέλφια του, ακόμα και χωρίς αυτό το ζήτημα, θεωρείται από την επιστήμη της ψυχολογίας ανεπίτρεπτος και βλαπτικός για την ψυχική υγεία όλων των αδελφών.

Με βάση τα παραπάνω καλούμε την πολιτεία, τις δικαστικές αρχές και της υπόλοιπη επιστημονική κοινότητα να υποστηρίξει την ανάπτυξη του εν λόγω παιδιού και όλων των άλλων σαν κι αυτό με όρους ισότητας και φροντίδας μέσα στο οικογενειακό τους περιβάλλον και σε συνεξέλιξη με τα αδέλφια τους, και να μην ενισχύσει την αντιδικία και την αντιπαράθεση μεταξύ των γονέων με αποφάσεις που δεν λαμβάνουν υπόψιν τους τα παραπάνω ως βασικούς πυλώνες της επιστήμης της ψυχολογίας παιδιού και εφήβου.

Ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΦΥΛΟΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ ΟΠΟΙΑΣΔΗΠΟΤΕ ΗΛΙΚΙΑΣ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΝΔΕΙΞΗ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ Ή ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗΣ, ΑΛΛΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΟΥΣ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΝΔΕΔΕΙΓΜΕΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΦΥΛΟΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗΣ ΕΚΦΡΑΣΗΣ, σύμφωνα με το νομικό πλαίσιο και τα επιστημονικά δεδομένα. Είναι αναγκαίο να πάψει η ποινικοποίηση του υποστηρικτικού γονέα άμεσα!

ανεξάρτητοι επαγγελματίες ψυχικής υγείας

 

For approximately two and a half years, as mental health professionals (psychologists, child psychiatrists, social workers, and other mental health specialists), we have been monitoring the case of a mother and her gender-diverse child. Custody was taken away from this mother, with the accusation that she is pushing her child towards gender diversity. The situation escalated with the prosecutor requesting the forced “neutralization” of the child, despite the child's own expressed wishes.  

The mother’s affirming stance toward her child is being used as evidence of parental inadequacy, even though nothing supports this scientifically.  

This case, along with similar accusations, violates all international human rights conventions. Until now, we had been observing the case with trust in the justice system.  

Today, we face a continuous judicial escalation in the dispute over the child's social expression (i.e., NOT involving any medical intervention), which has led to the temporary prohibition of communication between the child and the mother. The reasoning behind this is that the mother allegedly invented and supports her child’s gender diversity, and that she did not "neutralize" her child.  

The case is evolving in a manner that does not support the best interest of the child, who, along with a sibling from the same father, has been separated from their siblings and is constantly torn regarding identity and family loyalties. The mother is increasingly criminalized in her efforts to respect and support her child's diversity.  

Therefore, today, all of us who sign this document feel the need to intervene by expressing our scientific position on issues of childhood gender diversity.  

This issue goes beyond the problem of this specific family and threatens the mental health of a significant population of children and future adult citizens.  

For the information of all concerned, as scientists, we point out that:  

1. Gender identity is now considered to have an inherent basis that forms during pregnancy and develops in the early years of life as a personal matter for each individual. It cannot be permanently changed by external factors, especially when it brings such social and relational challenges for the individuals concerned. Research shows that 96% of children who express their gender at an early age maintain this expression into adulthood. Of the remaining 4%, 87% change their expression under conditions of pressure and repression.  

2. The disconnect between biological and social gender can be suppressed or silenced during the life of a transgender person due to the severe consequences it has on their lives. However, it is unlikely to be imposed as something new from external sources.  

3. The repression of transgender identity out of fear or shame by transgender children is highly correlated with severe mental difficulties in adolescence and adulthood, such as clinical depression, self-harm, severe anxiety disorders, or psychotic disturbances, with rates reaching 70% of all such individuals. These difficulties arise from the inability of the transgender person to share their subjectively experienced identity with the outside world and thus to fully realize it in adulthood. This tragic 70% figure drops sharply when even one parent supports the child’s gender identification.  

4. The affirmative model for addressing a gender-diverse child is the only one recommended by the World Health Organization (WHO) consistently since the 1970s. In the gender exploratory model, the specialist denies the identity expressed by the individual, addresses them by the name and pronouns of their biological sex, imposes neutrality, and is the only one who explores (and only they) the person's gender identity. This model has emerged and been promoted only in recent years after the banning of conversion therapies and shares many similarities with them, making it inadvisable as it burdens the mental health of gender-diverse individuals.  

5. Social acceptance is a key factor in the psychological balance of individuals. When this is not possible due to any form of diversity, the psychological balance and right to equal and holistic development within society are severely affected. International conventions that ensure the free expression of a child's identity at any age address this visible danger.  

6. The unanimous position of the community of experts towards parents of children who differ from societal expectations in terms of gender identity is non-criminalization of the diversity, acceptance, loving inclusion, and ensuring emotional and relational stability for the child, regardless of their difference.  

7. If parents fail to adopt a genuine internal attitude and external behavior towards their children’s diversity, the children experience their difference with guilt and self-reproach, leading to enormous and difficult-to-reverse psychological difficulties in adulthood.  

8. Even if transgender identity or expression is part of a child’s experimentation, the only way to facilitate their final identity outcome is through acceptance and inclusion by the adult environment and society. Therefore, the criminalization and social condemnation of a parent who approaches their child's non-conforming gender expression with this respect contradict the principles of psychology and child psychiatry and harm the child’s normal development.  

9. The focus of child care must be on the overall development of the individual and not solely on managing gender diversity. Thus, a child who is otherwise cared for, emotionally secure, and supported by parents and siblings in their family environment should not be uprooted from that environment solely due to this issue.  

10. Separating a child from their siblings, even without this particular issue, is considered by psychology to be impermissible and harmful to the mental health of all siblings.  

Based on the above, we call on the state, judicial authorities, and the broader scientific community to support the development of this child, and all others like them, with equality and care within their family environment and in co-development with their siblings. Decisions that ignore these key pillars of child and adolescent psychology only serve to fuel parental conflict and dispute.  

RESPECTING A CHILD’S GENDER DIVERSE EXPRESSION AT ANY AGE IS NOT AN INDICATION OF ABUSE OR MANIPULATION BUT OF UNDERSTANDING AND A SAFE EMOTIONAL ENVIRONMENT. IT IS THE RECOMMENDED WAY TO ADDRESS ANY GENDER DIVERSITY EXPRESSION, according to legal frameworks and scientific evidence. It is essential to stop the criminalization of the supportive parent immediately!  

Independent mental health professionals.  

Sign the petition