*English version below*


20 marca 2020 na podstawie stanowiska Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników oraz Konsultanta Krajowego wstrzymano do odwołania możliwość wsparcia kobiety w trakcie porodu przez osobę bliską. Decyzja ta jest sprzeczna z zaleceniami Światowej Organizacji Zdrowia, jak i ze standardami opieki okołoporodowej w Polsce. 31 marca Rzecznik Praw Obywatelskich wystosował apel do pani minister zdrowia Józefy Szczurek-Żelazko z prośbą o ponowne przemyślenie decyzji w nowym reżimie sanitarnym.  Odpowiedź, która nadeszła tydzień później była odmowna i bardzo lakoniczna. 

Obecnie obowiązujący zakaz porodów z osobą bliską opiera się na minimalizowaniu ryzyka zakażenia, poprzez minimalizację liczby osób na oddziałach szpitalnych. W przypadku partnerów argument ten jest wątpliwy, ponieważ pomiędzy partnerami do transmisji dochodzi od razu i zazwyczaj są oni na tym samym etapie zakażenia. Jakiekolwiek wątpliwości personelu szpitala wobec rodzącej pary mogą być rozwiane już przy przyjęciu do szpitala, a jeśli wystąpią czynniki ryzyka, o porodzie rodzinnym nie powinno być mowy. 
Obecność partnera przy porodzie nie jest zachcianką czy fanaberią. Pomaga zredukować ogromny stres związany z porodem, monitoruje czas między skurczami, stosuje metody łagodzenia bólu, aktywnie uczestniczy w porodzie, a przede wszystkim reaguje, kiedy dzieje się coś złego. 

Z całego kraju płyną sygnały, że kobiety są zostawiane same sobie. Co musi się wydarzyć, abyście Państwo zrozumieli, że podczas samotnego porodu może wydarzyć się tragedia? Kobieta może zemdleć i uderzyć się w głowę, a pomoc zostanie udzielona za późno. 

Personel szpitalny jest przeciążony i niewydolny. Liczba położnych pracujących na oddziałach jest niewystarczająca, aby zapewnić wszystkim rodzącym poród zgodny ze standardami opieki okołoporodowej. 

Jako przyszli rodzice, proponujemy zabezpieczenie siebie w środki ochrony lub pokrycie kosztów związanych z ich zapewnieniem przez szpital. 

Nie wymagamy wiele, chcielibyśmy, aby zaczęto respektować zalecenia WHO i, aby zaprzestano różnicowania porodu rodzinnego i porodu. Mama jest ważna, ale tata równie ważny (#witajtato)!

Akcja #rodzimyrazem wynika z potrzeby serca, ale i z wielkiej niesprawiedliwości, z jaką potraktował nas, przyszłych rodziców, kraj, w którym zdecydowaliśmy się założyć rodzinę. Prosimy o #godnyporód! Prosimy o obecność ojca dziecka przy partnerce podczas porodu! Prosimy o możliwość budowania relacji ojca z dzieckiem od chwili narodzin! Prosimy o zadbanie o nasze zdrowie psychiczne, ochronę przed traumą i depresją poporodową (#stopdepresji). 

Idźmy za śladem Czech i USA, przywróćmy rodzicom godność!

 

*Jeśli jesteś nowym użytkownikiem - pamiętaj o konieczności potwierdzeniu podpisu poprzez e-mail (to dotyczy tylko nowych użytkowników). Sprawdź również, czy wiadomość nie wpadła do spamu. *

 

*English version*

AN OPEN LETTER

from parents expecting

the childbirth in Poland

 

We turn to you as outstanding specialists whose opinion has a significant impact on perinatal care. We are kindly asking you to support us in our struggle to restore the family births in our country, taking all necessary protection measures.

For a month we have been trying to find a rational explanation of the situation, unfortunately, we can not understand this harmful decision of hospital authorities. Research published in prestigious medical journals and recommendations of the World Health Organization are on our side, supporting the maintenance of dignified births in a pandemic. We would like to emphasize that we live in a country where the rules prevailing before the SARS-Cov-2 epidemic were sought for years, previously for many years extremely disregarding the rights of future parents. Today we have the irresistible impression that pregnant women are the main source of savings made by hospitals and clinic.

Medical personnel should be aware that as future parents we are also filled with fear. Welcoming a child in the world is associated with turning life upside down, sleepless nights, fear for the material and mental well-being of the infant. It has been so far. Unfortunately, we, parents in the age of SARS-Cov-2, are also struggling with fear for the lives of our parents, relatives and friends, we have difficult access to tests, so we are not sure of the health of our children, we care about it every day in order not to be infected and we are afraid of the day the baby is born. We will then remain alone, doomed to experience great stress without the support of a loved one. Fathers will be deprived of the possibility of building a bond with a child from the moment they are born and will often see their descendants after a few or even a dozen or so days.

Every day, as long as the family birth ban is in force, about 1,000 tragedies are experienced in Poland that have a long-lasting impact on families. Institutions responsible for decisions that do not comply with logic and medical knowledge, as well as WHO recommendations. It can undoubtedly be expected that a lot of parents will take legal measures in the form of actions for compensation, because the introduced ban is not based on applicable law and condemns families to long-term mental consequences . Please understand that modern women are not brought up in the spirit in which their mothers were brought up. From the beginning, pregnancy is a miracle for both parents and together they are preparing to welcome a child. The most wonderful midwife will not replace the father.

We, parents in the age of SARS-Cov-2, want to show the medical community that we care about the health and lives of our children, as well as the mental comfort of the staff of maternity wards. We believe that a discussion should begin in the medical field that will help the medics medics prevail the irrational fear of being infected by a virus from a child's father. In most families, partners spend almost 100% of their time with pregnant women, especially since the pandemic started and mobility restrictions were introduced. Therefore, virus transmission between father and mother is almost inevitable.

We would also like to note that in our country, a gradual withdrawal of some restrictions has already been announced. As future parents, we try to live in a "glass bubble" so as not to expose the infant to infection, but we have no influence on the external contacts of hospital staff, and loosening of restrictions means that these contacts will increase.

We want medics to appreciate our efforts and so we ask the question:

WHAT, AS PARENTS, CAN WE DO TO MAKE YOU FEEL SAFE AND TO BRING BACK THE OPPORTUNITY TO EXPERIENCE THESE BEAUTIFUL MOMENTS TOGETHER?

We, future parents in the SARS-Cov-2 era, are ready to cover the cost of buying protective clothing for accompanying persons and we commit ourselves to compliance with the newly established sanitary rules. We also want medical staff to be best protected during delivery.

Yours faithfully,

hopeful future parents.