BJÖRGUM SKERJAFIRÐI      SAVE SKERJAFJÖRÐUR (English Below)

Hér er undirskriftasöfnun sem ætlað er að stöðva fyrirhugaða landfyllingu og byggingu 1300 nýrra íbúða í ‘Nýja Skerjafirði’. Hægt er að fylgjast með fundi sem haldinn var síðastliðinn fimmtudag á Youtube, sjá:

https://reykjavik.is/streymisfundur-um-landfyllingu-i-nyja-skerjafirdi

Þar er kynnt áætlun um 1300-íbúða hverfi sem byggt verður á svæði sem er núna ósnert og einstakt umhverfi fyrir farfugla.

Ef þú vilt frekar gera þínar eigin athugasemdir má senda þær á netfangið: skipulag@skipulag.is til 25. janúar.  Undirskriftirnar hér verða sendar inn mánudag, 24. janúar.

VIÐ ERUM EKKI AÐ BIÐJA UM FJÁRFRAMLÖG, en verðum mjög glöð ef sem flestir deila undirskriftasöfnuninni. Ef þú kærir þig ekki um það hleypur þú yfir það skref í undiskriftarferlinu og smellir á ‘Sorry I can´t do anything right now’. Þá getur þú smellt á ‘Skip for now’ á næstu síðunni.  Þegar þú hefur skrifað undir færðu tölvupóst þar sem þú verður beðin(n) um að staðfesta undirskriftina sem birtist ekki fyrr en þú hefur gert það.

Að okkar mati mun þessi framkvæmd eyðileggja mikilvægt náttúrulegt umhverfi sem er mörgum til ánægju, bæði Reykvíkingum og öðrum, eins og lýst er hér að neðan. Við hvetjum ykkur til að koma annaðhvort með athugasemdir eins og lýst er hér að ofan eða að skrifa undir þessa undirskriftasöfnun. Þeir sem eru með íslenska kennitölu mega gjarnan láta hana fylgja með en það er þó ekki nauðsynlegt.

Við undirrituð mótmælum fyrirhuguðum byggingarframkvæmdum í ‘Nýja Skerjafirði’. Svæðið sem um er að ræða er ein af fáum ósnertum náttúruperlum í Reykjavík, þar sem hægt er að ganga, hlaupa, hjóla og viðra hunda og er mikið notað af íbúum ekki aðeins Reykjavíkur heldur einnig Seltjarnarness, Garðabæjar, og annarra svæða sem liggja að sjó. Það er eitt af fáum slíkum svæðum sem fólk með lægri tekjur (t.d. þeirra sem ekki eiga bíl) á auðvelt með að nýta sér, svo sem námsmenn sem búa í nærliggjandi stúdentagörðum og nýjum blokkaríbúðum í hverfinu. Ferðamenn og sumargestir njóta þessarar litlu víkur með leirjarðveg sem myndar eigið vistkerfi, ólíkan grjótinu sem er umhverfis það, eitt af fáum svæðum þar sem enn er að finna náttúrulega fjöru í borginni. Það er með fyrstu svæðunum þar sem farfuglar leita skjóls (tjaldur og lóa eru þegar komin). Skólabörn, hjólareiðafólk og maraþon-hlauparar kunna að meta göngustíginn og fegurðina þar. Aldrei hafa fleiri notið hans en á þessum CoVid-tímum. Verði svæðið eyðilagt er útilokað að skapa aftur þessa fallegu náttúruperlu. Allar tilraunir til að endurskapa náttúrulegt umhverfi eru dæmdar til að mistakast.

Það eru einnig aðrar mikilvægar ástæður en náttúruvernd fyrir því að hætta við þessar framkvæmdir.

1300 íbúðir á þessu litla svæði munu skapa enn meira álag á göturnar sem fyrir eru sem ráða varla við þá umferð sem nú er og bílarnir munu auka mengunina í borginni sem nú þegar er of mikil. Reykjavík þarf ekki að herma eftir Shanghai eða Los Angeles.

Það er aldrei góð hugmynd að búa til landfyllingu og byggja á henni. Þótt gott eitt vaki fyrir byggingaraðilum munu þeir skapa dýr vandamál sem hugsanlega er hægt að leysa með aðstoð dýrra fyrirtækja en venjulegur íbúðareigandi ræður ekki við. Jarðsig er fyrirsjáanlegt; íbúar Keilugranda geta staðfest vandamálin sem þetta veldur og kostnaðinn, bæði hvað varðar viðgerðir á holræsum og viðbótar landfyllingu, sem lendir á eigendum slíkra íbúða.

Á tímum loftslagsbreytinga er öll byggð við strandlengjuna óráðleg. Með hækkun sjávarborðs er mikil hætta á því að byggingar við ströndina verði flóðum að bráð, hvort sem það verður eftir eina kynslóð eða tvær.

Hvað varðar þetta ákveðna svæði getur verið að nú sem stendur verði þar ekki flóð en það þýðir ekki að strandbyggð geti ekki síðar meir orðið þeim að bráð. Það hefur ekki farið fram hjá neinum að vetrarstormar eru nú orðnir meiri og algengari en áður fyrr. Í tengslum við landfyllingu á Granda gerðist það í fyrravetur að grjóthnullungar köstuðust upp á Eiðisgranda, sem leiddi til þess að eyða þurfti fé í að byggja háan og ljótan vegg til að vernda vegi og byggingar. Það sýnir mikinn skort á fyrirhyggju að byggja húsnæði sem hefur aðeins takmarkaðan líftíma – eða þar sem tilraunum til að endurskapa strandlengju verður að fórna fyrir stóra steinveggi. Reykjavíkurborg ætti að gera langtímaáætlanir um umhverfisvæna framtíð frekar en skammtímaplön.

Það er alls ekki ljóst hvers vegna Reykjavík ætti að draga til sín fjölda þess fólks sem, að sögn, hefur áhuga á að búa þar. Hafa ber í huga að núverandi plön um þróun voru gerð fyrir covid-faraldurinn. Þessi faraldur hefur fengið marga til að endurhugsa hugmyndir sínar um hvar og hvernig sé best að búa og fyrirtæki hafa þurft að endurhugsa möguleikana á að láta starfsmenn sína vinna heima. Það er ekki lengur nauðsynlegt fyrir alla að búa eins nálægt vinnustað og hugsanlegt er, né að vinnustaðir þurfi að vera miðsvæðis. Margir hafa nú þegar fest kaup á húsum með garði í Hveragerði og Selfossi, í stað þess að búa í lítilli íbúð í borginni. Staðreyndin er sú að umferðin frá Garðabæ, Hafnarfirði, Kópavogi o.s.frv. (þar sem einnig er vinsælt að búa) er orðin mun hraðari vegna þess að aðeins lítið hlutfall íbúanna á þessum svæðum þarf núna að fara akandi í vinnuna. Fyrir hádegi sunnudaginn 16. janúar var bent á það í útvarpinu að nægilegt pláss sé til að færa byggðina, bæði íbúðir og fyrirtæki, í borginni til austurs. Þetta er sú stefna sem Reykjavíkurborg ætti að taka frekar en að troða enn fleira fólki inn að borgarmiðjunni.

Reykjavíkurborg ætti að endurskoða þessa hlið málsins hvað varðar stækkun borgarinnar. Ísland er almennt séð þekkt fyrir að vera framsækið þegar kemur að hugmyndum um umhverfið og verndun þess; Reykjavík gæti orðið leiðandi á þessu sviði einnig, með því að byggja ekki meira en er algjörlega nauðsynlegt og á svæðum þar sem byggingarnar sjálfar munu endast og gætu nýst barnabörnum fyrstu íbúanna, án óþarflega mikils viðhaldskostnaðar eða með byggingu steinsteyptra sjávargarða. Það ætti alls ekki að byggja á strandsvæðum sem munu fyrst líða fyrir neikvæð áhrif loftslagsbreytinga. Að eyðileggja fallegt vistkerfi sem gleður svo marga væri algjörlega til skammar. Vinsamlega hlífið Skerjafirði!

SAVE SKERJAFJÖRÐUR  

This is a petition to halt the planned landfill and development of 1.300 new aprartments at ‘Nýi Skerjafjörður’. The meeting last Thursday can be watched on Youtube, see:

https://reykjavik.is/streymisfundur-um-landfyllingu-i-nyja-skerjafirdi

The report does not appear to be available in English. It is a plan for a 1300- apartment community to be built in an area that is currently undeveloped and a unique environment for migrating  birds.

It is possible to submit your own individual comments to skipulag@skipulag.is until Jan. 25. This petition with signatures will be delivered Monday, Jan. 24.

Our opinion is that this development will destroy valuable natural habitat enjoyed by many both in and outside of Reykjavík for no good reason, as described below. We encourage you either to submit your comments to skipulag@skipulag.is or to sign the following petition. WE ARE NOT REQUESTING MONEY, and would be delighted if you would ‘share’, but if you do not want to do so just skip that step in signing the petition, just click at the bottom of the page where it says ‘Sorry I can´t do anything right now’. This takes you to step two on the next page, where you can go to the bottom and click on ‘Skip for now’.  When you have submitted your signature, you will receive an email message asking you to confirm it, which must be clicked on before the signature is added.

                                    SAVE SKERJAFJÖRÐUR

We, the undersigned, oppose the proposed building project ‘Nýi Skerjafjorður’. The proposed site is one of the few remaining natural areas in Reykjavik, part of a walking, running, biking and dog-walking trail much used by inhabitants not only of Reykjavik but of Seltjarnarnes, Garðabær, and other coastal areas. (See map below) It is one of the few such areas easily accessible to lower-income residents of the city (i.e. those without cars) such as the students in the nearby dormitories and newly built housing complexes. Tourists and summer visitors enjoy this small bay, whose clay bottom makes it a unique ecosystem, unlike the rocky shore that borders it, one of the few remaining bits of natural shore in the city. It is among the first areas to provide a sheltered home to migratory birds (the oyster-catchers and golden plover have already arrived). School groups, cyclists, and marthon runners appreciate the beauty of the path through this area. At no time have more people enjoyed it than in this time of CoVid. Once destroyed, this charming natural shore can never be re-created. Human attempts to ‘rebuild’ natural scenerios are doomed to failure.

There are  compelling reasons for cancelling this project other than than preservation of the natural environment.

1300 apartments in this small area will put even more stress on existing streets that can barely handle the traffic they have to deal with, and the cars will add to the pollution in a city that already has too much. Reykjavik does not need to emulate Shanghai or Los Angeles.

It is never a good idea to build on landfill. No matter what the good intentions of the builders, there will be expensive problems which can perhaps be handled by large companies but not by the average apartment owner. Land settling is predictable; residents of Keilugrandi can testify to the problems this causes and the expenses, in terms of both sewer repair and additional land-filling, to which buyers of such apartments are put.

In times of climate change, any building along the coast is unadvisable. With rising sea-levels, coastal buildings will be at risk of flooding within a generation or two.

With regard to this particular site, there may be no currents or flooding now, but that does not mean that a built-out coastline will not be subject to them. None of us have failed to notice that winter storms are becoming stronger and more frequent. Again with reference to the landfill at Grandi, last winter rocks were thrown up into the road at Eiðsgrandi, requiring the expense of building a high and ugly wall to protect road and buildings. It shows extreme lack of foresight to build dwellings that will only have a limited lifetime – or where attempts at recreating a shoreline will have to be sacrificed to large stone walls. The city of Reykjavik should be planning for the long-term, environmentally friendly future rather than short term convenience.

Indeed, it is not clear why Reykjavik needs to absorb the number of people who, it is claimed,  want to live in there. It should be noted that the current plans for development were made before the Covid pandemic. That pandemic has made a lot of people re-think their ideas about where and how it is best to live, and companies re-think the possibilities of having employees work at home. It is no longer necessary that everyone live as close as possible to their place of employment, or that these places of employment be centrally located. Already many people are buying homes with gardens in Hveragerði and Selfoss and commuting to their work in Reykjavík, instead of tiny apartments in the city. It has already been noted that the commute from Garðabær, Hafnafjörður, Kopavogur, etc. (also popular areas in which to buy homes) has become much quicker because only a small percentage of the people in those areas now needs to drive to work. On Sunday AM radio on Jan. 16 the point was made that there is plenty of room for development – for both companies and neighborhoods – to the east of the city. This is the direction the city of Reykjavik should be turning, rather than cramming yet more people into the central area.

The city of Reykjavík should re-think this particular aspect of expansion. Iceland as a whole is known for being forward-thinking with respect to the environment; Reykjavik could be a leader here as well, building only as much as is absolutely necessary and in areas where the buildings themselves will survive to be enjoyed by the grandchildren of the first occupants, without excessive maintenance expenses or building of sea-walls. Building should certainly not take place in coastal areas which will be the first to suffer the varying effects of climate-change. To destroy a beautiful small ecosytem that provides joy to so many would be a shame. Please spare Skerjafjörður!