🇮🇹 Italiano.

Reclamo urgente all'OIL per violazione della libertà sindacale e condanna a morte della sindacalista iraniana Sharifeh Mohammadi

 
I. Introduzione e legittimazione
Noi, cittadini del mondo, professionisti del diritto, difensori dei diritti umani e membri della comunità internazionale del lavoro, sottoscriviamo questo appello urgente nell’ambito della procedura del Comitato per la Libertà Sindacale (CFA) dell’Organizzazione Internazionale del Lavoro (OIL), in merito alle gravi e persistenti violazioni dei principi fondamentali della libertà di associazione da parte della Repubblica Islamica dell’Iran, membro dell’OIL sin dal 1919.

L’Iran è tenuto, in quanto Stato membro, a rispettare i principi sanciti dalla Dichiarazione dell’OIL sui Principi e Diritti Fondamentali nel Lavoro (1998), tra cui il diritto di ogni lavoratore e datore di lavoro a costituire e aderire liberamente a organizzazioni di propria scelta, senza necessità di autorizzazione preventiva.

II. I fatti
Sharifeh Mohammadi, nata nel 1979, è un’ingegnere, attivista sindacale e difensore dei diritti delle donne, di origine curda. In passato ha collaborato con il Comitato per la Formazione di Organizzazioni Sindacali, un’iniziativa indipendente e pacifica nata per promuovere la libertà sindacale e l’educazione dei lavoratori in Iran.

Il 5 dicembre 2023 è stata arrestata presso la sua abitazione e trasferita nella prigione centrale di Sanandaj, nel Kurdistan iraniano, dove è stata tenuta in isolamento prolungato, privata di assistenza legale, e sottoposta a torture e abusi psicologici, secondo fonti credibili.

Il 4 luglio 2024, il Tribunale Rivoluzionario di Rasht l’ha condannata a morte per impiccagione con l’accusa di “baghi” (ribellione armata contro lo Stato), basandosi esclusivamente su:

il suo passato impegno in attività sindacali indipendenti,
accuse non dimostrate di contatti con un gruppo curdo bandito,
rapporti dei servizi di sicurezza privi di prove verificabili.
La Corte Suprema iraniana ha annullato la condanna nell’ottobre 2024 per gravi carenze procedurali e mancanza di prove, ma una diversa sezione giudicante ha ripristinato la condanna nel febbraio 2025, e infine la Corte Suprema l’ha riconfermata il 16 agosto 2025, ignorando le precedenti irregolarità accertate.

III. Violazioni dei principi dell’OIL
I fatti sopra descritti costituiscono una palese violazione dei principi della libertà di associazione e del diritto di organizzazione, garantiti da:

la Dichiarazione dell’OIL sui Principi e Diritti Fondamentali nel Lavoro (1998);
la Costituzione dell’OIL, che riconosce la libertà sindacale come fondamento essenziale della pace duratura;
la giurisprudenza costante del Comitato per la Libertà Sindacale, secondo cui nessuno può essere perseguito penalmente o punito per attività sindacali legittime.

Nel caso specifico:

la partecipazione pacifica e passata della sig.ra Mohammadi a un’iniziativa sindacale è stata usata come pretesto per infliggerle la pena capitale;
il procedimento giudiziario è stato profondamente viziato, politicizzato e finalizzato a criminalizzare il dissenso sindacale;
i suoi diritti fondamentali, come lavoratrice e come donna, sono stati sistematicamente violati.
 
IV. Richiesta di intervento urgente

Alla luce della minaccia imminente alla vita di Sharifeh Mohammadi e della natura sistemica delle violazioni, chiediamo rispettosamente al Comitato di aprire con urgenza un’indagine sul caso e di formulare una raccomandazione ufficiale al Governo della Repubblica Islamica dell’Iran affinché:

• revochi immediatamente la condanna a morte della sig.ra Mohammadi
• ponga fine alla criminalizzazione dell’attivismo sindacale pacifico;
• garantisca il diritto alla difesa e la protezione giuridica per tutti gli organizzatori sindacali indipendenti;
• consenta la formazione di sindacati autonomi, liberi dal controllo statale;
• segnali il caso al Consiglio Direttivo dell’OIL e agli organismi competenti delle Nazioni Unite.
   
  ✍️ FIRMA LA PETIZIONE
  Sharifeh non ha alzato armi,
  ha alzato la voce per i diritti delle lavoratrici.

Firma per difendere il suo diritto alla vita.

🇬🇧 English. 

🖋️ Urgent Complaint to the ILO for Violation of Freedom of Association and Threat of Execution of Iranian Trade Unionist Sharifeh Mohammadi
 
I. Introduction and Standing
We, citizens of the world, legal professionals, human rights defenders, and members of the international labour community, submit this urgent appeal under the procedure of the ILO Committee on Freedom of Association (CFA), in response to the grave and ongoing violations of fundamental principles of freedom of association committed by the Islamic Republic of Iran, a member of the ILO since 1919.

As a member State of the ILO, Iran is obligated to uphold the principles enshrined in the ILO Declaration on Fundamental Principles and Rights at Work (1998), including the right of every worker and employer to freely establish and join organizations of their own choosing, without prior authorization.

 
II. Facts of the Case
Sharifeh Mohammadi, born in 1979, is an engineer, trade unionist, and women’s rights defender of Kurdish origin. In the past, she was involved with the Committee to Help Form Workers’ Organizations, an independent and peaceful initiative aimed at promoting trade union freedom and workers’ education in Iran.

On 5 December 2023, she was arrested at her home and transferred to Sanandaj Central Prison, in Iranian Kurdistan, where she was held in prolonged solitary confinement, denied legal assistance, and subjected to torture and psychological abuse, according to credible sources.

On 4 July 2024, the Revolutionary Court of Rasht sentenced her to death by hanging, under the charge of baghi (armed rebellion against the State), based solely on:

her past involvement in independent union activities;
unproven allegations of contacts with a banned Kurdish opposition group;
intelligence reports lacking verifiable evidence.
The Iranian Supreme Court annulled the sentence in October 2024, citing severe procedural flaws and lack of evidence. Nevertheless, a different judicial branch reinstated the sentence in February 2025, and the Supreme Court confirmed it again on 16 August 2025, disregarding previous findings of irregularities.

 
III. Violations of ILO Principles
The facts above represent a clear and serious breach of the principles of freedom of association and the right to organize, as guaranteed by:

the ILO Declaration on Fundamental Principles and Rights at Work (1998);
the ILO Constitution, which recognizes freedom of association as a cornerstone of lasting peace;
the consistent jurisprudence of the Committee on Freedom of Association, which affirms that no one should be criminally prosecuted or punished for legitimate trade union activity.
In this specific case:

Ms. Mohammadi’s peaceful and past participation in union-building initiatives has been used as a pretext for imposing a death sentence;
the judicial proceedings were deeply flawed, politicized, and intended to criminalize union dissent;
her fundamental rights as a worker and as a woman have been systematically violated.
 
IV. Request for Urgent Action
Given the imminent threat to Sharifeh Mohammadi’s life and the systemic nature of these violations, we respectfully call on the Committee to urgently open an investigation into the case and to issue an official recommendation to the Government of the Islamic Republic of Iran to:

immediately revoke the death sentence against Ms. Mohammadi;
end the criminalization of peaceful trade union activism;
guarantee legal defense and protection for all independent trade union organizers;
allow the formation of autonomous unions, free from state control;
refer the case to the ILO Governing Body and relevant United Nations mechanisms.
 
✍️ SIGN THE PETITION

Sharifeh did not raise weapons,
she raised her voice for the rights of working women.

Sign to defend her right to live.

 🇫🇷 Français.

🖋️ Plainte urgente à l’OIT pour violation de la liberté syndicale et menace d’exécution de la syndicaliste iranienne Sharifeh Mohammadi
 
I. Introduction et légitimation
Nous, citoyens du monde, professionnels du droit, défenseurs des droits humains et membres de la communauté internationale du travail, adressons cet appel urgent dans le cadre de la procédure du Comité de la liberté syndicale (CLS) de l’Organisation internationale du travail (OIT), concernant les violations graves et persistantes des principes fondamentaux de la liberté d’association commises par la République islamique d’Iran, membre de l’OIT depuis 1919.

En tant qu’État membre, l’Iran est tenu de respecter les principes énoncés dans la Déclaration de l’OIT relative aux principes et droits fondamentaux au travail (1998), notamment le droit de chaque travailleur et employeur de constituer des organisations de leur choix et d’y adhérer librement, sans autorisation préalable.

 
II. Les faits
Sharifeh Mohammadi, née en 1979, est ingénieure, syndicaliste et défenseuse des droits des femmes, d’origine kurde. Par le passé, elle a collaboré avec le Comité pour la formation d’organisations syndicales, une initiative indépendante et pacifique visant à promouvoir la liberté syndicale et l’éducation des travailleurs en Iran.

Le 5 décembre 2023, elle a été arrêtée à son domicile et transférée à la prison centrale de Sanandaj, au Kurdistan iranien, où elle a été placée en isolement prolongé, privée d’assistance juridique, et soumise à la torture et à des abus psychologiques, selon des sources crédibles.

Le 4 juillet 2024, le Tribunal révolutionnaire de Rasht l’a condamnée à la peine de mort par pendaison, sous l’accusation de baghi (rébellion armée contre l’État), sur la base exclusive de :

son engagement passé dans des activités syndicales indépendantes ;
des accusations non prouvées de liens avec un groupe kurde interdit ;
des rapports des services de renseignement sans preuves vérifiables.
La Cour suprême iranienne a annulé la condamnation en octobre 2024, en raison de graves vices de procédure et de l’absence de preuves. Toutefois, une autre instance judiciaire a rétabli la condamnation en février 2025, et la Cour suprême l’a confirmée à nouveau le 16 août 2025, ignorant les irrégularités précédemment constatées.

III. Violations des principes de l’OIT
Les faits ci-dessus constituent une violation flagrante des principes de liberté d’association et du droit d’organisation, garantis par :

la Déclaration de l’OIT sur les principes et droits fondamentaux au travail (1998) ;
la Constitution de l’OIT, qui reconnaît la liberté syndicale comme un fondement essentiel de la paix durable ;
la jurisprudence constante du Comité de la liberté syndicale, selon laquelle nul ne doit être poursuivi ou sanctionné pour une activité syndicale légitime.
Dans ce cas spécifique :

la participation pacifique et antérieure de Mme Mohammadi à une initiative syndicale a été utilisée comme prétexte pour lui infliger la peine capitale ;
la procédure judiciaire a été profondément entachée d’irrégularités, politisée et destinée à criminaliser la dissidence syndicale ;
ses droits fondamentaux, en tant que travailleuse et en tant que femme, ont été systématiquement violés.
 
IV. Demande d’intervention urgente
Face à la menace imminente pesant sur la vie de Sharifeh Mohammadi et à la nature systémique des violations, nous demandons respectueusement au Comité :

d’ouvrir de toute urgence une enquête sur cette affaire ;
d’adresser une recommandation officielle au gouvernement de la République islamique d’Iran, afin qu’il :

révoque immédiatement la condamnation à mort de Mme Mohammadi ;
mette fin à la criminalisation de l’activisme syndical pacifique ;
garantisse le droit à la défense et la protection juridique pour tous les organisateurs syndicaux indépendants ;
autorise la création de syndicats autonomes, libres de tout contrôle étatique ;
signale l’affaire au Conseil d’administration de l’OIT et aux organismes compétents des Nations Unies.
 
✍️ SIGNEZ LA PÉTITION

Sharifeh n’a pas levé les armes,
elle a levé la voix pour les droits des travailleuses.

Signez pour défendre son droit à la vie.

🇪🇸 Español

🖋️ Queja urgente ante la OIT por la violación de la libertad sindical y la amenaza de ejecución de la sindicalista iraní Sharifeh Mohammadi
 
I. Introducción y legitimación
Nosotros, ciudadanos del mundo, profesionales del derecho, defensores de los derechos humanos y miembros de la comunidad internacional del trabajo, suscribimos este llamamiento urgente en el marco del procedimiento del Comité de Libertad Sindical (CLS) de la Organización Internacional del Trabajo (OIT), en relación con las graves y persistentes violaciones de los principios fundamentales de la libertad de asociación cometidas por la República Islámica de Irán, miembro de la OIT desde 1919.

Como Estado miembro, Irán está obligado a respetar los principios consagrados en la Declaración de la OIT relativa a los Principios y Derechos Fundamentales en el Trabajo (1998), incluido el derecho de todos los trabajadores y empleadores a constituir y afiliarse libremente a organizaciones de su elección, sin necesidad de autorización previa.

 
II. Los hechos
Sharifeh Mohammadi, nacida en 1979, es ingeniera, activista sindical y defensora de los derechos de las mujeres, de origen kurdo. En el pasado colaboró con el Comité para la Formación de Organizaciones Sindicales, una iniciativa independiente y pacífica destinada a promover la libertad sindical y la educación de los trabajadores en Irán.

El 5 de diciembre de 2023, fue arrestada en su domicilio y trasladada a la prisión central de Sanandaj, en el Kurdistán iraní, donde fue retenida en régimen de aislamiento prolongado, privada de asistencia jurídica y sometida a tortura y abusos psicológicos, según fuentes creíbles.

El 4 de julio de 2024, el Tribunal Revolucionario de Rasht la condenó a la pena de muerte por ahorcamiento, bajo el cargo de baghi (rebelión armada contra el Estado), basándose exclusivamente en:

su anterior implicación en actividades sindicales independientes;
acusaciones no probadas de vínculos con un grupo kurdo ilegalizado;
informes de los servicios de inteligencia sin pruebas verificables.
La Corte Suprema de Irán anuló la sentencia en octubre de 2024, debido a graves irregularidades procesales y a la falta de pruebas. No obstante, otra sala judicial restableció la sentencia en febrero de 2025, y la Corte Suprema la confirmó nuevamente el 16 de agosto de 2025, ignorando las irregularidades previamente señaladas.

 
III. Violaciones de los principios de la OIT
Los hechos descritos constituyen una violación flagrante de los principios de libertad de asociación y derecho de organización, garantizados por:

la Declaración de la OIT sobre los Principios y Derechos Fundamentales en el Trabajo (1998);
la Constitución de la OIT, que reconoce la libertad sindical como base esencial para una paz duradera;
la jurisprudencia constante del Comité de Libertad Sindical, según la cual nadie debe ser procesado ni castigado por actividades sindicales legítimas.
En este caso específico:

la participación pacífica y pasada de la Sra. Mohammadi en una iniciativa sindical ha sido utilizada como pretexto para imponerle la pena capital;
el proceso judicial estuvo gravemente viciado, fue politizado y dirigido a criminalizar la disidencia sindical;
sus derechos fundamentales, como trabajadora y como mujer, han sido sistemáticamente violados.
 
IV. Solicitud de intervención urgente
Ante la amenaza inminente a la vida de Sharifeh Mohammadi y la naturaleza sistémica de estas violaciones, solicitamos respetuosamente al Comité que:

abra urgentemente una investigación sobre el caso;
emita una recomendación oficial al Gobierno de la República Islámica de Irán, para que:

revoque inmediatamente la condena a muerte de la Sra. Mohammadi;
ponga fin a la criminalización del activismo sindical pacífico;
garantice el derecho a la defensa y la protección jurídica de todos los organizadores sindicales independientes;
permita la creación de sindicatos autónomos, libres del control estatal;
remita el caso al Consejo de Administración de la OIT y a los organismos competentes de las Naciones Unidas.
 
✍️ FIRMA LA PETICIÓN

Sharifeh no empuñó armas,
alzó la voz por los derechos de las trabajadoras.

Firma para defender su derecho a vivir.

🇩🇪 Deutsch 
🖋️ Dringende Beschwerde an die IAO wegen Verletzung der Vereinigungsfreiheit und drohender Hinrichtung der iranischen Gewerkschafterin Sharifeh Mohammadi
 
I. Einleitung und Legitimation
Wir, Bürgerinnen und Bürger der Welt, Jurist:innen, Menschenrechtsverteidiger:innen und Mitglieder der internationalen Arbeitsgemeinschaft, unterzeichnen diesen dringenden Appell im Rahmen des Verfahrens des Ausschusses für Vereinigungsfreiheit (CFA) der Internationalen Arbeitsorganisation (IAO) in Bezug auf die schweren und anhaltenden Verstöße gegen die grundlegenden Prinzipien der Vereinigungsfreiheit durch die Islamische Republik Iran, Mitglied der IAO seit 1919.

Als Mitgliedsstaat ist Iran verpflichtet, die Prinzipien der Erklärung der IAO über grundlegende Prinzipien und Rechte bei der Arbeit (1998) zu achten, einschließlich des Rechts aller Arbeitnehmer:innen und Arbeitgeber:innen, ohne vorherige Genehmigung Organisationen ihrer Wahl zu gründen und ihnen beizutreten.

 
II. Die Fakten
Sharifeh Mohammadi, geboren 1979, ist Ingenieurin, Gewerkschafterin und Frauenrechtlerin kurdischer Herkunft. In der Vergangenheit war sie an dem Komitee zur Gründung unabhängiger Arbeiterorganisationen beteiligt – einer unabhängigen und friedlichen Initiative zur Förderung der Gewerkschaftsfreiheit und der Arbeiterbildung im Iran.

Am 5. Dezember 2023 wurde sie in ihrer Wohnung verhaftet und in das Zentrale Gefängnis von Sanandaj im iranischen Kurdistan gebracht, wo sie laut glaubwürdigen Quellen über längere Zeit in Isolationshaft gehalten, rechtlich nicht vertreten und körperlich sowie psychisch misshandelt wurde.

Am 4. Juli 2024 wurde sie vom Revolutionsgericht in Rasht zum Tod durch Erhängen verurteilt – wegen des Vorwurfs der „baghi“ (bewaffneter Aufstand gegen den Staat), gestützt ausschließlich auf:

ihre frühere Teilnahme an unabhängigen gewerkschaftlichen Aktivitäten,
unbelegte Behauptungen über Verbindungen zu einer verbotenen kurdischen Oppositionsgruppe,
Berichte des Geheimdienstes ohne überprüfbare Beweise.
Der Oberste Gerichtshof des Iran hob das Urteil im Oktober 2024 aufgrund schwerwiegender Verfahrensmängel und fehlender Beweise auf. Eine andere Kammer bestätigte das Todesurteil jedoch im Februar 2025, und der Oberste Gerichtshof bekräftigte es am 16. August 2025, ohne die zuvor festgestellten Unregelmäßigkeiten zu berücksichtigen.

 
III. Verletzungen der IAO-Grundsätze
Die oben genannten Tatsachen stellen einen eindeutigen Verstoß gegen die Grundsätze der Vereinigungsfreiheit und des Rechts auf Organisation dar, wie sie garantiert sind durch:

die IAO-Erklärung über grundlegende Prinzipien und Rechte bei der Arbeit (1998);
die Verfassung der IAO, die die Vereinigungsfreiheit als Grundlage eines dauerhaften Friedens anerkennt;
die ständige Rechtsprechung des Ausschusses für Vereinigungsfreiheit, wonach niemand strafrechtlich verfolgt oder bestraft werden darf, weil er sich an legitimen gewerkschaftlichen Aktivitäten beteiligt.
Im konkreten Fall:

wurde die friedliche und vergangene Beteiligung von Frau Mohammadi an einer gewerkschaftlichen Initiative als Vorwand benutzt, um ihr die Todesstrafe aufzuerlegen;
das Gerichtsverfahren war schwerwiegend fehlerhaft, politisiert und zielte darauf ab, gewerkschaftlichen Widerstand zu kriminalisieren;
ihre Grundrechte als Arbeiterin und als Frau wurden systematisch verletzt.
 
IV. Dringender Aufruf zum Handeln
Angesichts der unmittelbaren Bedrohung des Lebens von Sharifeh Mohammadi und der systemischen Natur der Verstöße fordern wir den Ausschuss respektvoll auf:

dringend eine Untersuchung des Falls einzuleiten;
eine offizielle Empfehlung an die Regierung der Islamischen Republik Iran auszusprechen, um:

das Todesurteil gegen Frau Mohammadi unverzüglich aufzuheben;
die Kriminalisierung gewerkschaftlichen Engagements sofort zu beenden;
das Recht auf Verteidigung und rechtlichen Schutz für alle unabhängigen Gewerkschaftsorganisatoren zu garantieren;
die Gründung autonomer Gewerkschaften, frei von staatlicher Kontrolle, zuzulassen;
den Fall dem Verwaltungsrat der IAO und den zuständigen Gremien der Vereinten Nationen zu übermitteln.
 
✍️ UNTERSCHREIBE DIE PETITION

Sharifeh hat keine Waffen erhoben,
sie hat ihre Stimme erhoben – für die Rechte arbeitender Frauen.

Unterschreibe, um ihr Recht auf Leben zu verteidigen.

🇮🇷 فارسی (Farsi / Persian)

🖋️ شکایت فوری به سازمان بین‌المللی کار درباره نقض آزادی تشکل و تهدید به اعدام شریفه محمدی، فعال کارگری ایرانی
 
I. مقدمه و مشروعیت
ما، شهروندان جهان، حقوقدانان، مدافعان حقوق بشر و اعضای جامعه بین‌المللی کار، این درخواست فوری را در چارچوب روند کمیته آزادی تشکل سازمان بین‌المللی کار (ILO) ارائه می‌دهیم، در واکنش به نقض‌های جدی و مداوم اصول اساسی آزادی تشکل توسط جمهوری اسلامی ایران، که از سال ۱۹۱۹ عضو این سازمان است.

جمهوری اسلامی ایران، به عنوان یکی از اعضای سازمان بین‌المللی کار، موظف است به اصول مندرج در اعلامیه اصول و حقوق بنیادین در کار (۱۹۹۸) پایبند باشد، از جمله حق هر کارگر و کارفرما برای ایجاد و پیوستن آزادانه به تشکل‌هایی که خود انتخاب می‌کنند، بدون نیاز به دریافت مجوز قبلی.

 
II. شرح ماجرا
شریفه محمدی، متولد ۱۳۵۷ (۱۹۷۹ میلادی)، مهندس، فعال کارگری و مدافع حقوق زنان از قوم کرد است. او در گذشته با کمیته کمک به تشکیل سازمان‌های کارگری همکاری داشته است – ابتکاری مستقل و مسالمت‌آمیز برای ارتقاء آزادی تشکل و آموزش کارگران در ایران.

در تاریخ ۱۴ آذر ۱۴۰۲ (۵ دسامبر ۲۰۲۳)، او در منزل خود دستگیر و به زندان مرکزی سنندج در کردستان ایران منتقل شد. طبق گزارش‌های موثق، وی در حبس انفرادی طولانی‌مدت نگهداری شد، از دسترسی به وکیل محروم بود و تحت شکنجه و آزار روانی قرار گرفت.

در تاریخ ۱۴ تیر ۱۴۰۳ (۴ ژوئیه ۲۰۲۴)، دادگاه انقلاب رشت وی را به اتهام بغی (شورش مسلحانه علیه دولت) به اعدام از طریق حلق‌آویز شدن محکوم کرد، تنها بر اساس:

فعالیت‌های گذشته‌اش در زمینه تشکل‌های کارگری مستقل،
ادعاهای اثبات‌نشده درباره ارتباط با یک گروه کردی ممنوعه،
گزارش‌های نهادهای امنیتی بدون شواهد قابل تأیید.
دیوان عالی کشور این حکم را در مهرماه ۱۴۰۳ (اکتبر ۲۰۲۴) به دلیل نقض‌های رویه‌ای جدی و فقدان شواهد لغو کرد. با این حال، یک شعبه دیگر در بهمن ۱۴۰۳ (فوریه ۲۰۲۵) مجدداً حکم را صادر کرد و در تاریخ ۲۵ مرداد ۱۴۰۴ (۱۶ اوت ۲۰۲۵)، دیوان عالی مجدداً آن را تأیید نمود، بدون در نظر گرفتن بی‌نظمی‌های پیشین.

 
III. نقض اصول سازمان بین‌المللی کار
آنچه شرح داده شد، نقض آشکار اصول آزادی تشکل و حق سازمان‌یابی است، که طبق اسناد زیر تضمین شده‌اند:

اعلامیه اصول و حقوق بنیادین در کار (۱۹۹۸)؛
قانون اساسی سازمان بین‌المللی کار که آزادی تشکل را بنیان صلح پایدار می‌داند؛
رویه مستمر کمیته آزادی تشکل که تصریح می‌کند هیچ‌کس نباید به دلیل فعالیت قانونی کارگری تحت تعقیب کیفری یا مجازات قرار گیرد.
در این پرونده:

مشارکت مسالمت‌آمیز گذشته خانم محمدی در یک ابتکار کارگری، بهانه‌ای برای صدور حکم اعدام علیه او شده است؛
روند قضایی به شدت ناقص، سیاسی‌شده و ابزاری برای سرکوب اعتراضات صنفی بوده است؛
حقوق بنیادین او، به‌عنوان یک زن و یک کارگر، به‌طور سیستماتیک نقض شده‌اند.
 
IV. درخواست اقدام فوری
با توجه به تهدید قریب‌الوقوع علیه جان شریفه محمدی و ماهیت ساختاری نقض‌ها، محترمانه از کمیته درخواست می‌کنیم که:

تحقیقی فوری درباره این پرونده آغاز نماید؛
توصیه‌نامه‌ای رسمی به دولت جمهوری اسلامی ایران صادر کند تا:

حکم اعدام خانم محمدی را فوراً لغو کند؛
به جرم‌انگاری فعالیت‌های صنفی مسالمت‌آمیز پایان دهد؛
حق دفاع و حمایت قانونی برای همه سازمان‌دهندگان مستقل کارگری را تضمین کند؛
اجازه تشکیل سندیکاهای مستقل و آزاد از کنترل دولتی را صادر کند؛
پرونده را به شورای حکام سازمان بین‌المللی کار و نهادهای ذی‌ربط سازمان ملل ارجاع دهد.
 
✍️ درخواست را امضا کنید

شریفه سلاح برنداشت،
صدایش را برای حقوق زنان کارگر بلند کرد.

با امضا از حق زندگی او دفاع کنید.