(Scroll down to for Spanish, Catalan, Greek, Italian, French and German versions)

ENGLISH Version

The government of Colombia: its betrayal of the peace agreements and its two-sided discourse

The free citizens of Colombia, united by their own will, eager to build a better future for the next generations, we declare before international public opinion that:

No Colombian has ever lived in peace in our country. We are all or have been victims of violence. A violence caused by the permanent concentration of political power in the hands of small economically privileged sectors, who have used the laws for their own benefit, condemning most of the population to the most dishonorable poverty. The social inequality caused by corrupt political practices, has been the main fuel of the war that has produced thousands of deaths over the years.

One of the most violent periods experienced in our recent history, occurred between 1998 and 2010, a period corresponding to the presidential terms of Andrés Pastrana Arango and Álvaro Uribe Vélez, currently unwavering opponents of a negotiated end to the Colombian conflict.

According to Colombian government statistics, during this period there were 5,827,898 direct victims of war, affected by death or situations of displacement, kidnappings and hunger. This macabre number of victims only took a downward turn during the presidential period 2010 - 2018, when the then President Juan Manuel Santos, today Nobel Peace Prize winner, as head of State signed the Havana Peace Agreement, with the guerrilla group known as the Revolutionary Armed Forces of Colombia (FARC—EP), with the support of the international community.

Through this Peace Agreement, the Colombian State entered into binding fundamental commitments, in order to achieve structural social changes to properly fight inequality and lead to a truly peaceful environment.
Unfortunately for the great majority of the citizens, since last year, the political forces who maintained their power in Colombia for year by promoting war and fear, succeeded in again taking the presidency. Since then, under the presidency of Iván Duque Márquez, there have been many attacks against the long-hoped-for peace. For instance, during the first eight months of his presidency, a total of 172 social leaders and human rights activists were murdered in Colombia, according to a report by the Institute for Development and Peace Studies (Indepaz).

Likewise, with the objective of impeding the Peacemaking process in Colombia, the Special Jurisdiction for Peace (JEP) is under attack by the President himself, his allies in Congress, and the Attorney General's Office (politically co-opted by them), with the support and the improper intervention in Colombian internal affairs by the U.S. President Donald Trump. TheSpecial Jurisdiction for Peace (JEP) is an instrumental judicial body at the heart of the Peace Accords (November 2016), with mandatory jurisdiction to investigate the acts of violence during the armed conflict and directed to seek Justice, Truth and Reparation for its victims.

Throughout the grievous recent events, the Colombian Government and its political allies have shown that their personal interests take preference over the welfare of an entire nation.
For this reason, we the Colombians find ourselves with the urgent need to do everything possible to prevent the imposition of a political agenda that perpetuates war and impedes the exercise of democracy.

For the above reasons, we ask for the support of the International Community and the leaders of the world that have been our allies in the achievement of Peace in Colombia, for the following purposes:

1. That effective guarantees and protections be given to all social leaders, human rights activists, land claimants, demobilized guerrilla combatants now re-integrated in civilian life, and civilians, who are systematically being murdered in our country.
2. That the Peace Agreement signed by the Colombian State with the extinct guerrilla group (FARC—EP) be respected and complied with.
3. That the Colombian Government resume peace talks with the guerrilla group National Liberation Army (ELN), in order to achieve a true stable and long-lasting Peace.
4. That the Special Jurisdiction for Peace (JEP) be respected (and free of executive or congressional encroachment) to allow the JEP to examine and clarify all war crimes committed by all actors of the Colombian armed conflict.
5. That life be respected and be given effective guarantees to exercise political participation or opposition.
6. That judicial independence be respected in Colombia.

That PEACE does not cost us life or freedom.

1. "Diáspora y Paz" París y Barcelona.
2. Unidos por la Paz, Alemania.
3. Foro Internacional de Víctimas , capítulos Américas y Europa.
4. Colombia Humana La Plata, Argentina.
5. Vamos por los Derechos Internacional.
6. Associazione di Promozione Sociale Migras, Italia.
7. Colectiva de mujeres refugiadas, exiliadas y migradas.
8. Asociación Red Solidaria de Albacete.
9. Foro Internacional de Víctimas de Albacete.
10. RECOEX - Representación de Estudiantes Colombianos en el Exterior.
11. Rumbo a Gaza América Latina.
12. Grupo Europa de Familiares de desaparecidos en Colombia.
13. Colombia Humana Suiza.
14. Asociación Maloka Suiza.
15. Asociación Asolatino Suiza.
16. Ciudadanías Libres Suiza.
17. Convergencia Internacional Colombia Humana.
18. Agendas Internacionales por la Paz en Colombia.
19. Paz a la Calle, Barcelona.
20. Mujer Diáspora, Londres.
21. Colectivo AJI, Londres.
22. Migrantes – Ciudadanía en Movimiento.
23. Fundación Freytter.
24. Carrers del Món, Elche.
25. Foro Internacional de Víctimas, Elche.
26. E- Chime, Elche. Colectivo de jóvenes.
27. Nodo Ottawa-Gatineau. Canadá.
28. Nabowa. Xarxa per la Pau, Barcelona.
29. Colombia Humana, Ecuador.
30. Colectivo Ciudadanías.
31. ASOVICA - Asociación de Víctimas del Conflicto Armado de Colombia en Canadá.
32. Partido político español Podemos, París.
33. COLPAZ - Colectivo por la Paz en Colombia, México.
34. Comunidad Colombia Humana, Argentina.
35. Marcha Patriótica capítulo Argentina.
36.  ALBA - Movimientos , Argentina.
37. Vamos - Frente Patria Grande. Argentina.
38. Barrios de Pie, Argentina.
39. Asociación Civil Madre Tierra.
40. Partido Social de la Ciudad.
41. Centro de Estudios y Acción por la Igualdad.
42. Parranda Poética, Argentina.
43. Grupo de Pensamiento Crítico Colombiano de la Universidad de Buenos Aires.
44. Constituyente Exiliad@s Políticos Colombianos.
45. On y Va "Globalizando la Solidaridad ", Suiza.
46. Aipazcomun, Suiza.
47. Coordinadora América / Europa de Solidaridad con el Pueblo Colombiano -CAESPUCOL.
48. Partido Comunista – Hamburgo, Alemania.
49. Convergencia Colombia Humana Internacional - New York.
50. Ciudadanías por la Paz, Francia.
51. Colombia Humana, Francia.
52. Foro Internacional de Víctimas, Canadá.
53. ITACA - Organització Internacionalista dels Països Catalans.
54. Habitar Argentina.
55. Centro de Intercambio y Servicios para el Cono Sur Argentina - CISCSA.
56. Movimiento de Ocupantes e Inquilinos- MOI.
57. Fundación Vivienda y Comunidad - FVC.
58. RED Hábitat. Bolivia.
59. Ocupa Tu Ciudad, Guadalajara.
60. Cooperación Comunitaria México.
61. La Ría Corriente crítico feminista, Argentina.
62. Huitaca – Pacto por la vida y por la Paz.
63. Ciudadanías por la Justicia.
64. Colectivo Maloka Colombia.
65. Mujeres Pa’lante.
66. Nodo Colombia Humana Londres

follow more signatures... please add yours!

-------------------------------------------------------------------------------------------

SPANISH

El gobierno de Colombia: su doble discurso y su traición a los acuerdos de paz

Las ciudadanías libres de Colombia, unidas por voluntad propia, anhelantes de construir un futuro mejor para las generaciones venideras, manifestamos a la opinión pública internacional que:

Ningún colombiano ha vivido en paz en nuestro país. Todos somos o hemos sido víctimas de la violencia. Una violencia causada por la concentración permanente del poder político en manos de reducidos sectores económicamente privilegiados, que han usado las leyes en beneficio propio, condenando a la mayoría de la poblacion a la más deshonrosa pobreza. La inequidad social causada por las malas prácticas políticas, ha sido el principal alimento de la guerra que, a su vez, ha producido miles de muertos a lo largo de los años.

Uno de las etapas más violentas vividas en nuestra historia reciente, transcurrió entre los años 1998 y 2010, lapso correspondiente a los periodos presidenciales de Andrés Pastrana Arango y Álvaro Uribe Vélez, actualmente opositores férreos a una salida negociada al conflicto colombiano.

Según cifras del Gobierno colombiano, en dicho periodo se registraron 5.827.898 víctimas directas de guerra, afectadas por situaciones de muerte, desplazamiento, secuestros y hambre. Este macabro número de víctimas sólo tuvo un giro durante el período presidencial 2010 – 2018, cuando el entonces Presidente Juan Manuel Santos, hoy Nobel de Paz, como jefe de Estado firmó el Acuerdo de Paz de La Habana, con el grupo guerrillero Fuerzas Armadas Revolucionarias de Colombia (FARC – EP), hecho que contó con el respaldo de la comunidad internacional.

Mediante este Acuerdo de Paz, el Estado colombiano adquirió compromisos fundamentales, con el fin de lograr cambios sociales estructurales que permitieran luchar contra la desigualdad de la población y generar un ambiente de verdadera Paz.

Lamentablemente para la gran mayoría de la ciudadanía, las fuerzas políticas que durante años han promovido y conseguido su permanencia en el poder en Colombia, sustentadas en acciones de guerra y miedo, lograron retomar desde el año pasado la Presidencia de la
Republica, a través del hoy primer mandatario Iván Duque Márquez. Desde ese mismo momento, han sido muchos los ataques que ha recibido nuestra esperanza de lograr la Paz. Para ejemplificar, durante los primeros 8 meses del Gobierno actual, un total de 172 líderes sociales y defensoras de derechos humanos han sido asesinadas en Colombia, según informe del Instituto de Estudios sobre Paz y Desarrollo – Indepaz.

Así mismo, con el objetivo de afectar la Paz en Colombia, el mismo Presidente, su bancada aliada en el Congreso de la República y la Fiscalía General de la Nación (cooptada por las ya mencionadas fuerzas guerreristas), respaldados por la indebida intervención del Presidente de Estados Unidos, Donald Trump, en los asuntos internos de los colombianos, han dirigido ataques al Tribunal Especial para la Paz – JEP. Dicho tribunal es un organismo judicial que constituye el corazón de los Acuerdos de Paz (noviembre 2016), al ser el encargado de investigar los hechos de violencia y de buscar la Justicia, Verdad y Reparacion para las víctimas del conflicto Armado.

Mediante los graves acontecimientos de los últimos días, el Gobierno Nacional de Colombia y sus aliados políticos, han demostrado que sus intereses personales están por encima del bienestar de todo un país. Por este motivo los colombianos nos vemos en la imperiosa necesidad de hacer todo lo posible para impedir que se imponga la agenda política que perpetúa la guerra y que impide el ejercicio de la democracia.

Por las razones expuestas, pedimos la solidaridad de la Comunidad Internacional y a los líderes del mundo que han sido nuestros aliados en la consecución de la Paz en Colombia, para que nos respalden en nuestros siguientes propósitos:

1. Que se brinden garantías a líderes y lideresas sociales, defensores y defensoras de Derechos Humanos, reclamantes de tierras, ex combatientes de grupos guerrilleros desmovilizados y civiles, que sistemáticamente vienen siendo asesinados en nuestro país.
2. Que sean respetados y cumplidos los Acuerdos de Paz suscritos por el Estado colombiano con el extinto grupo guerrillero de las FARC-EP.
3. Que el Gobierno Nacional de Colombia reanude las conversaciones de Paz con el grupo guerrillero Ejército de Liberación Nacional (ELN), con el fin de lograr la consecución de una verdadera Paz estable y duradera.
4. Que sea respetada la Justicia Especial para la Paz – JEP (se deje libre de intrusión ejecutiva o congresional), que busca investigar y esclarecer los crímenes de guerra cometidos por todos los actores del conflicto en Colombia.
5. Que sea respetada la vida y se garanticen las condiciones para la participación de la oposición política.
6. Que sea respetada la independencia judicial en Colombia.

Que la PAZ no nos cueste la vida ni la libertad.

------------------------------------------------------------------------------------

CATALAN

Maig de 2019

GOVERN DE COLÒMBIA: DOBLE DISCURS I TRAICIÓ ALS ACORDS DE PAU

Les ciutadanies lliures de Colòmbia, unides per voluntat pròpia, amb l’anhel de construir un futurmillor per a les generacions que han de venir, manifestem a l’opinió pública internacional que:

Cap colombià ha viscut en pau al nostre país. Tots som o hem estat víctimes de la violència. Unaviolència causada per la concentració permanent del poder polític en mans d’uns pocs sectorseconòmicament privilegiats, que han fet servir les lleis en benefici propi, condemnant a la majoria de la població a la pobresa més deshonrosa.

La desigualtat social causada per les males pràctiques polítiques ha estat el que, principalment, ha alimentat la guerra, que a la vegada ha provocat milers de morts durant molts d’anys.

Una de les etapes més violentes de la nostra història recent va transcórrer durant els anys de 1998 a 2010, durant els períodes presidencials d’Andrés Pastrana Arango i Álvaro Uribe Vélez,en l’actualitat oposats fèrriament a una sortida negociada del conflicte colombià.

Segons xifres del Govern colombià, en aquesta etapa es varen registrar 5.827.989 víctimes de guerra directes, afectades per situacions de mort, desplaçament, segrest i fam. Aquest macabre número de víctimes només va tenir un tomb durant el període president del 2010 al 2018, quanl’ aleshores President Juan Manuel Santos, avui Nobel de la Pau, va signar com Cap d’Estat l’Acord de Pau de l’Habana amb el grup guerriller Fuerzas Armadas Revolucionarias de Colombia (FARC-EP), fet que va comptar amb el recolzament de la comunitat internacional.

Va ser per aquest Acord de Pau que l’Estat colombià va adquirir compromisos fonamentals per tal d’aconseguir canvis socials estructurals que permetessin lluitar contra la desigualtat de lapoblació i generar un ambient de Pau veritable.

Lamentablement per a la gran majoria de la ciutadania, les forces polítiques que durant anys han procurat i aconseguit romandre en el poder a Colòmbia, sostinguts en accions de guerra ipor, varen aconseguir reprendre, des de l’any passat, la Presidència de la República a través delque avui és el primer mandatari Iván Duque Márquez. Des d’aquest mateix moment, han estat molts els atacs que ha rebut la nostra esperança d’aconseguir la Pau. Per exemple, durant elsprimers 8 mesos del Govern actual, un total de 172 líders socials i defensores de drets humans han estat assassinats a Colòmbia, segons informe de l’Instituto de Estudios sobre Paz y Desarrollo – Indepaz.
Així mateix, amb l’objectiu d’afectar la Pau a Colòmbia, el mateix President, la seva bancadaaliada en el Congrés de la República i la Fiscalia General de la Nació (cooptada per les anomenades forces guerrillistes) recolzats per una intervenció indeguda del President d’EstatsUnits, Donald Trump, en els assumptes interns colombians, han dirigit atacs al Tribunal Especial para al Paz – JEP. Aquest tribunal és un organisme judicial que constitueix el cor dels Acords dePau, ja que és l’encarregat d’investigar els actes de violència y de buscar la Justíca, Veritat iReparació per a les víctimes del conflicte Armat.

Per mitjà dels greus esdeveniments dels últims dies, el Govern Nacional de Colòmbia i els seus aliats polítics, han demostrar que els seus interessos personals estan per sobre el benestar de tot un país.

Per aquest motiu els colombians ens veiem en la imperiosa necessitat de fer tot el possible pertal d’impedir que s’imposi l’agenda política que perpetua la guerra i que impedeix l’exercici dela democràcia.

Per totes les raons exposades, demanem solidàriament a la Comunitat internacional i als líders del món que han estat els nostres aliats en la consecució de la pau a Colòmbia, que ens recolzin en els següents propòsits:

1.- Que es brindin garanties a líders socials, defensors i defensores de Drets Humans, reclamants de terres, ex combatents de grups guerrillers reinserits i civils, que sistemàticament estan essent assassinats al nostre país.

2.- Que siguin respectats i s’acompleixin els Acords de Pau subscrits per l’Estat colombià amb l’extint grup guerriller de las FARC-EP.

3.- Que el Govern Nacional de Colòmbia reprengui les converses de Pau amb el grup guerrillerEjército de Liberación Nacional (ELN) per tal d’aconseguir una Pau veritable, estable i duradora.

4.- Que sigui respectada la Justicia Especial de Paz-JEP, que busca investigar i aclarir els crims de guerra comesos per tots els actors del conflicte a Colòmbia.

5.- Que sigui respectada la vida i es garanteixi les condicions per a la participació de l’oposiciópolítica.

6.- Que sigui respectada la independència judicial a Colòmbia.

Que la PAU no ens costi la vida ni la llibertat.

 

-----------------------------------------------------------------------------------------

GREEK

Κυβέρνηση της Κολομβίας: η διγλωσσία της και η εκ μέρους της προδοσία της Συμφωνίας Ειρήνης

Οι ελεύθεροι πολίτες της Κολομβίας ενωμένοι με την θέληση μας, με μεγάλη όρεξη να φτιάξουμε ένα καλύτερο μέλλον για τις επόμενες γενιές, δηλώνουμε στην κοινή γνώμη ότι: κανένας άνθρωπος γεννημένος στην Κολομβία δεν έχει γνωρίσει την Ειρήνη. Όλοι είμαστε ή έχουμε υπάρξει θύματα της βίας. Μια βία που προέρχεται από τη συνεχή συγκέντρωση της πολιτικής εξουσίας στα χέρια λίγων οικονομικά προνομιούχων τομέων, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν τους νόμους για ίδιον όφελος, καταδικάζοντας το μεγαλύτερο κομμάτι του πληθυσμού στην εξαθλίωση. Η μεγάλη κοινωνική ανισότητα προερχόμενη από τις κακές πολιτικές πρακτικές και αποφάσεις, τροφοδοτούσε τον πόλεμο και ταυτόχρονα προκάλεσε χιλιάδες θανάτους κατά τη διάρκεια όλων αυτών των χρόνων.

Μία από τις πιο βίαιες περιόδους της σύγχρονης Ιστορίας μας ήταν μεταξύ του 1998 και του 2010, περίοδος που αντιστοιχεί στην προεδρία του Αντρές Παστράνα Αράνγκο και του Άλβαρο Ουρίμπε Βέλες οι οποίοι σήμερα είναι οι κυριότεροι και πιο φαντικοί αντίπαλοι των ειρηνευτικών συνομιλιών που θα μας έβγαζαν από τον εμφύλιο πόλεμο.

Σύμφωνα με τους αριθμούς της κολομβιανής Κυβέρνησης, στη διάρκεια αυτής της περιόδου καταγράφονται 5.827.898 άμεσα θύματα του πολέμου, νεκροί, μετανάστες, θύματα απαγωγής και πείνας. Αυτός ο μακάβριος αριθμός θυμάτων άλλαξε μόνο κατά τις προεδρικές θητείες της περιόδου 2010-2018, όταν ο τότε πρόεδρος Χουάν Μανουέλ Σάντος –κάτοχος σήμερα του Νόμπελ Ειρήνης– υπέγραψε, ως ηγέτης του κράτους, τη συμφωνία Ειρήνης στην Αβάνα από κοινού με την αντάρτικη ομάδα FARC (Επαναστατικές Ένοπλες Δυνάμεις της Κολομβίας), γεγονός που είχε την υποστήριξη της Διεθνούς Κοινότητας. Με αυτή την Συμφωνία Ειρήνης, το κολομβιανό κράτος ανέλαβε σημαντικές δεσμεύσεις, με στόχο την επίτευξη ριζικών κοινωνικών αλλαγών. Οι οποίες θα επιτρέπαν την καταπολέμηση της ανισότητας και τη δημιουργία ενός αληθινά ειρηνικού περιβάλλοντος.

Δυστυχώς για το μεγαλύτερο μέρος των πολιτών, οι πολιτικές δυνάμεις που για χρόνια είχαν επιτύχει να παραμείνουν στην εξουσία -βασισμένες σε πολεμικές στρατηγικές εκφοβισμού- κατάφεραν να ξαναπάρουν την Προεδρία, με επικεφαλής τον σημερινό πρόεδρο Ιβάν Ντούκε Μάρκες. Από εκείνη την στιγμή πολλαπλασιάστηκαν οι επιθέσεις κατά της ελπίδας για Ειρήνη.

Για παράδειγμα: κατά τους 8 πρώτους μήνες της σημερινής κυβέρνησης, συνολικά 172 κοινωνικοί ηγέτες και υπερασπιστές των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έχουν δολοφονηθεί στην Κολομβία, σύμφωνα με την έκθεση του Ινστιτούτου Σπουδών για την Ειρήνη και την Ανάπτυξη (INDEPAZ).

Ταυτόχρονα, με σκοπό να βλάψουν την Ειρήνη, ο ίδιος ο Πρόεδρος, η κοινοβουλευτική ομάδα του, η Γενική Εισαγγελία του Κράτους (οι οποίοι έχουν επιρροή στις φιλοπολεμικές δυνάμεις) και στηριζόμενοι από την παρέμβαση του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τράμπ στα εσωτερικά θέματα της χώρας, έχουν ενορχηστρώσει επιθέσεις εναντίον του Ειδικού Δικαστηρίου για την Ειρήνη (JEP). Το συγκεκριμένο Δικαστήριο είναι ένας δικαστικός οργανισμός που «οικοδομεί» τον πυρήνα των συνομιλιών για την Ειρήνη, έχοντας σαν στόχο την
Μάϊος 2019
1
έρευνα των βίαιων γεγονότων και επιδιώκοντας την Δικαιοσύνη, την αλήθεια και τις αποζημιώσεις των θυμάτων της ένοπλης σύγκρουσης.

Τις τελευταίες ημέρες, με πολύ σοβαρά γεγονότα, η κυβέρνηση της Κολομβίας και οι πολιτικοί σύμμαχοι της, έχουν καταδείξει τα πραγματικά συμφέροντα τους, τα οποία τοποθετούν πάνω από τα συμφέροντα της χώρας. Γι’ αυτόν τον λόγο, εμείς οι Κολομβιανοί, είναι υπέρτατη ανάγκη να κάνουμε, ότι είναι δυνατόν, για να αποτρέψουμε την κυριαρχία αυτής της πολιτικής ατζέντας που θέλει να διαιωνίσει τον πόλεμο και που θέλει να αποτρέψει την άσκηση της Δημοκρατίας.

Εξαιτίας αυτών, θέλουμε να ζητήσουμε την αλληλεγγύη της Διεθνούς Κοινότητας και των παγκόσμιων ηγετών, που ήταν πάντα στο πλευρό μας στην επίτευξη της Ειρήνης στην Κολομβία, να συνεχίσουν να μας συμπαραστέκονται βοηθώντας μας στα εξής θέματα:

1. Να υπάρξουν εγγυήσεις για τους κοινωνικούς ηγέτες και ηγέτιδες, για τους υπερασπιστές των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, γι’ αυτούς που διεκδικούν τη γη, για τους πρώην αντάρτες και για τους απλούς πολίτες που συστηματικά δολοφονούνται στην χώρα μας.

2. Να γίνουν σεβαστές και να εκπληρωθούν οι συνομιλίες Ειρήνης που υπογράφηκαν με το πρώην αντάρτικο FARC -EPE.

3. Η κυβέρνηση της Κολομβίας να επιστρέψει στο τραπέζι του διαλόγου με την αντάρτικη ομάδα «Στρατός της Εθνικής Απελευθέρωσης» (ELN), με σκοπό να επιτευχθεί μία αληθινή Ειρήνη, σταθερή και διαρκής.

4. Να γίνει σεβαστό το Ειδικό Δικαστήριο για την Ειρήνη (JEP) το οποίο ερευνά την εξιχνίαση των εγκλήματων πολέμου από όλους τους παράγοντες της ένοπλης σύγκρουσης.

5. Να υπάρξει σεβασμός προς την ανθρώπινη ζωή και εγγυήσεις για την άσκηση της πολιτικής αντιπολίτευσης.

6. Να υπάρξει σεβασμός προς την δικαστική ανεξαρτησία της Κολομβίας.

Τέλος, η Ειρήνη να πάψει να μας κοστίζει ανθρώπινες ζωές, αλλά και την Ελευθερία την ίδια.

--------------------------------------------------------------------------------------

ITALIAN

Maggio 2019

GOVERNO COLOMBIANO: DOPPIA MORALE E TRADIMENTO AGLI ACCORDI DI PACE

Noi, cittadini e cittadine libere della Colombia, uniti dalla nostra volontà e desiderio di costruire un futuro migliore per le generazioni future, dichiariamo all'opinione pubblica internazionale che:

Nessun colombiano è mai vissuto in pace nel nostro Paese. Tutti siamo o siamo stati vittime della violenza. Una violenza causata dalla perenne concentrazione del potere politico nelle mani di ridotti settori economicamente privilegiati, che hanno usato le leggi a proprio vantaggio, condannando la maggioranza della popolazione alla povertà più disonorevole. L'ineguaglianza sociale causata da queste perverse pratiche politiche è da sempre stata il principale motore della guerra che, a sua volta, ha prodotto migliaia di morti nel corso degli anni.

Una delle fasi più violente vissute nella nostra storia recente, tra il 1998 e il 2010, corrisponde ai governi di Andrés Pastrana Arango e Álvaro Uribe Vélez, attualmente accaniti avversari dell'Accordo di Pace, risultato dalla volontá delle parti di trovare una via di uscita negoziata al conflitto colombiano.

Secondo le cifre del Governo colombiano, solo durante questo periodo, ci sono state 5.827.898 vittime dirette del conflitto, colpite da morte, sfollamenti, rapimenti, obblio e fame. Questa macabro tendenza del numero di vittime ha avuto un rallentamento solo durante il periodo 2010-2018, quando l'allora presidente Juan Manuel Santos, oggi premio Nobel per la pace, ha intrapreso i negoziati e firmato l'accordo di pace, con la guerriglia delle FARC (Forze armate rivoluzionarie della Colombia), e determinante sostegno da parte della comunità internazionale.

Attraverso questo Accordo di Pace, lo Stato colombiano ha assunto impegni fondamentali al fine di realizzare cambiamenti sociali strutturali che permettessero di combattere l'ineguaglianza della popolazione e generare un'atmosfera di vera pace.

Sfortunatamente per la grande maggioranza dei cittadini, le forze politiche che tradizoonalmente grazie alle azioni militari e il terrore hanno concentrato il potere, e che hanno trovato nella guerra una strategia per mentenersi ad esso afferrato, sono riuscite lo scorso anno a riprendere la presidenza della Repubblica, dopo l'elezione dell’attuale presidente, Iván Duque Márquez.Da quel momento, la nostra speranza di raggiungere la Pace ha ricevutomolti attacchi. Per dare l’idea, secondo un rapporto dell'Istituto di studi sullaPace e lo Sviluppo – Indepaz, nei primi 8 mesi dell'attuale governo, ben 172 leader sociali e difensori dei diritti umani sono stati assassinati in Colombia. Inoltre, con l'obiettivo di sabotare il progetto della Pace, lo stesso Presidente, assieme al suo gruppo parlamentare e la figura ambigua del; ex Procuratore Generale, Nestor Humberto Martinez, e con la complicità interventista del Presidente degli Stati Uniti, Donald Trump, ha intrapreso una campagna di attacchi sistematici contro la Giustizia Speciale per la Pace - JEP, che rappresenta uno dei tre pillastri del sistema transizionale accordato e, proprio
per quello, la più grande speranza per le vittime di accedere alla Verità, Giustizia e Riparazione Integrale.

I gravi eventi degli ultimi giorni che lo hanno visto protagonista, hanno dimostrato che al Presidente Duque e i suoi alleati politici, interessano di più i propri affari personali, che il benessere dell'intero popolo desideroso di pace. Per questo motivo noi, i cittadini e le cittadine colombiani che crediamo e costruiamo la pace quotidianamente, ci vediamo nell'urgente necessità di rafforzare e articolare i nostri sforzi per impedire al governo di imporci un'agenda politica orientata a perpetuare la guerra, e a ostacolare l'esercizio della democrazia, come l'unico percorso possibile per raggiungere la pace.

Lanciamo, dunque, un'appello alla Comunità Internazionale, ai leader e ai cittadini del mondo solidali con la nostra causa di difendere la pace in Colombia, di supportarci nel raggiungimento dei seguenti obiettivi:

1. Richiedere al governo misure effettive per preservare la vita dei leader sociali, difensori di diritti umani, vittime, ex combattenti e costruttori di pace in generale, che dalla firma dell'Accordo vengono sistematicamente assassinati nel nostro paese, impunemente.

2. Lavorare mancomunatamente affinchè gli accordi di pace che ha firmato lo Stato colombiano con le FARC-EP siano onorati integralmente e nei migliori dei modi possibile.

3. Pressionare affinché il governo colombiano riprenda al più presto i negoziati di pace con l'Esercito di liberazione nazionale (ELN), per avvanzare nella consecuzione di una pace completa, stabile e duratura.

4. Garantire rispetto totale e supporto per la Giustizia Speciale per la Pace - JEP, ideata proprio per sconfiggere l'impunità, indagare e chiarire le responsabilità penali per i crimini di guerra commessi da tutti gli attori del conflitto armato in Colombia.

5. Garantire il rispetto alla vita e offrire condizioni per la partecipazione dell'opposizione politica in Colombia.

6. Rispettare l'indipendenza del potere giudiziario colombiano, e lo Stato di Diritto.

Perché la pace non può costarci nè la la vita nè la libertà.

------------------------------------------------------------------------------------

FRENCH

Mai 2019

LE GOUVERNEMENT DE COLOMBIE : SON DOUBLE DISCOURS ET SA TRAHISON FACE AUX ACCORDS DE PAIX

Les citoyens libres de la Colombie, unis par leur propre volonté, désireux de construire un avenir meilleur pour les générations futures, nous manifestons à l'opinion publique internationale que :

Aucun Colombien n'a jamais vécu en paix dans notre pays. Nous sommes ou avons tous été victimes des violences. Une violence causée par la concentration permanente du pouvoir politique entre les mains de certains secteurs économiquement privilégiés, qui ont utilisé les lois pour leurs propres bénéfices, condamnant la majorité de la population à la pauvreté la plus déshonorante. L'inégalité sociale causée par de mauvaises pratiques politiques a été le principal conducteur de la guerre qui, à son tour, a fait des milliers de morts au fil des années.

L'une des étapes les plus violentes de notre histoire récente, s'est déroulée entre 1998 et 2010, période correspondant aux mandats présidentiels d'Andrés Pastrana Arango et Álvaro Uribe Vélez, qui s’opposent actuellement à une solutionnégociée face au conflit colombien.

Selon les chiffres du gouvernement colombien, 5 827 898 victimes directes de la guerre ont été enregistrées au cours de cette période, touchées par la mort, les déplacements, les enlèvements et la famine. Ce nombre macabre de victimes n'a changé qu'au cours du mandat présidentiel 2010-2018, lorsque le présidentJuan Manuel Santos, aujourd’hui ayant reçu le prix Nobel de la paix, a signél'Accord de paix à La Havane avec la guérilla des Forces armées révolutionnaires de Colombie (FARC-EP), un fait qui a obtenu le soutien de la communauté internationale.

Par cet accord de paix, l'État colombien a acquis des engagements fondamentaux, dans le but de réaliser des changements sociaux structurels qui permettraient de lutter contre l'inégalité de la population et de créer un climat de paix véritable.

Malheureusement pour la grande majorité des citoyens, les forces politiques qui depuis des années ont promu et obtenu leur permanence au pouvoir en Colombie, soutenues par des actions de guerre et de peur, ont réussi à reprendre depuis l'année dernière la Présidence de la République, à travers le président actuel Ivan Duque Marquez. À partir de ce moment précis, de nombreuses attaques ont été lancées contre notre espoir de parvenir à la paix. Par exemple, au cours des huit premiers mois du gouvernement actuel, 172 dirigeants sociaux
et défenseurs des droits humains ont été assassinés en Colombie, selon un rapportde l'Institut d’études sur la paix et le développement- Indepaz.

De même, afin d'affecter la paix en Colombie, le Président lui-même, ses alliés au Congrès de la République et le bureau du Procureur général (coopté par les forces guerrières susmentionnées), appuyé par l'intervention indue du Président des États-Unis, Donald Trump, dans les affaires intérieures des Colombiens, ont dirigé des attaques contre le Tribunal spécial pour la paix - JEP. Ce tribunal est un organisme judiciaire qui constitue le cœur des Accords de Paix, puisqu'il estchargé d'enquêter sur les actes de violence et de rechercher justice, vérité et réparation pour les victimes du conflit armé.

Par les graves événements de ces derniers jours, le Gouvernement national colombien et ses alliés politiques ont démontré que leurs intérêts personnels l'emportent sur le bien-être de l'ensemble du pays.
C'est pourquoi nous, Colombiens, nous nous voyons dans la nécessité de faire tout ce qui est en notre pouvoir pour empêcher l'imposition d'un programme politique qui perpétue la guerre et empêche l'exercice de la démocratie.

Pour ces raisons, nous demandons, la solidarité de la communauté internationale et aux leaders du monde qui ont été nos alliés dans la réalisation de la paix en Colombie, de nous soutenir dans nos objectifs suivants :

1. Que des garanties soient données aux dirigeants sociaux, aux défenseurs des droits humains, aux demandeurs de terres, aux ex-combattants des groupes de guérilla réinsérés et aux civils, qui ont été systématiquement assassinés dans notre pays.

2. Que les accords de paix signés par l'État colombien avec le groupe de guérilla FARC-EP soient respectés.

3. Que le Gouvernement national colombien reprenne les négociations de paix avec le groupe de guérilla Ejército de Liberación Nacional (ELN), dans le but d'instaurer une paix véritable, stable et durable.

4. Que soit respectée la Justice spéciale pour la paix - JEP, qui vise à enquêter sur les crimes de guerre commis par tous les acteurs dans le conflit en Colombie et à les élucider.

5. Que la vie soit respectée et que les conditions de participation de l'opposition politique soient garanties.

6. Que l'indépendance judiciaire soit respectée en Colombie.

Que la PAIX ne nous coûte pas nos vies et notre liberté.

 

----------------------------------------------------------------------

German Version

22. Mai 2019

DIE DOPPELZÜNGIGKEIT DER KOLUMBIANISCHEN REGIERUNG UND IHR VERRAT AM FRIEDENSABKOMMEN

Die freie Bürgerschaft Kolumbiens, vereint im starken Willen und Bestreben, für künftige Generationen eine bessere Zukunft zu schaffen, erklärt der Weltöffentlichkeit: 

Keine Kolumbianerin und kein Kolumbianer hat in unserem Land in Frieden gelebt. Wir alle sind Gewaltopfer. Opfer einer Gewalt, verursacht durch die permanente Konzentration der politischen Macht in wenigen ökonomisch privilegierten Sektoren, die die Gesetze zu ihrem eigenen Profit nutzt und die Mehrheit der Bevölkerung zu unwürdigster Armut verurteilt. Die soziale Ungleichheit aufgrund der schlechten politischen Praktiken war der grundlegende Nährboden für den Krieg, der seinerseits im Lauf der Jahre Tausende Tote produzierte.

Eine der gewalttätigsten Perioden unserer neueren Geschichte war die Zeit von 1998 bis 2010, Präsidentschaft der beiden Ex-Präsidenten Andrés Pastrana Arango und Alvaro Uribe Vélez, die immer noch eiserne Gegner einer Verhandlungslösung im kolumbianischen Konflikt sind.  

Gemäss Zahlen der kolumbianischen Regierung wurden während dieser Periode 5´827.898 direkte Kriegsopfer registriert, die von Tod, Vertreibung, Entführung und Hunger betroffen waren. Die makabre Anzahl von Opfern nahm drastisch ab während der Präsidentschaft 2010-2018, in der Präsident Juan Manuel Santos, heute Nobelpreisträger, als Staatschef das Friedensabkommen von Havanna mit der Guerillagruppe Fuerzas Armadas Revolucionarias de Colombia (FARC-EP) unterzeichnete. Das Friedensabkommen fand Unterstützung in der internationalen Gemeinschaft.  

Mit diesem Friedensabkommen ging der kolumbianische Staat grundlegende Verpflichtungen ein, strukturelle Veränderungen einzuleiten und umzusetzen mit dem Ziel, die ungleichen Lebensbedingungen für die Bevölkerung zu bekämpfen und ein Klima wahren Friedens zu schaffen. 

Zum Unglück der grossen Mehrheit der Bevölkerung gelang es den politischen Kräften, die sich in Kolumbien mittels kriegerischer Aktionen und Einschüchterung über Jahre hatten an der Macht halten können, die Präsidentschaft  der Republik in Person des heutigen Amtsinhabers Iván Duque Márquez wieder zu übernehmen. Seitdem wurde unsere Hoffnung auf Frieden viele Male erschüttert. Beispielsweise wurden gemäss Indepaz, dem Institut für Studien zu Entwicklung und Frieden, während der ersten acht Monate der Präsidentschaft Duque 172 soziale Führer und Personen, die die Menschenrechte verteidigten, ermordet. 

Mit der Absicht, den Frieden in Kolumbien zu stören, griff Präsident Duque zudem gemeinsam mit seiner Fraktion im Parlament der Republik und der Generalstaatsanwaltschaft – die von den vorher erwähnten kriegerischen Kräften bereits vereinnahmt worden war – die Sonderjustiz für den Frieden (JEP) an. Der Angriff wurde gestützt durch die rechtswidrige Einmischung des amerikanischen Präsidenten Donald Trump in die internen Angelegenheiten Kolumbiens.  JEP als eines der wichtigsten Instrumente des Friedensabkommens hat den Auftrag, die Gewalttaten zu untersuchen und für die Opfer des bewaffneten Konflikts Gerechtigkeit, Wahrheit und Wiedergutmachung herbeizuführen. 

Mit den schlimmen Vorfällen der letzten Tage demonstrierten die kolumbianische Regierung und ihre politischen Verbündeten, dass sie ihre persönlichen Interessen über das Wohlergehen des Volkes stellen. Deshalb sehen wir Kolumbianerinnen und Kolumbianer uns dringend aufgerufen, die politische Agenda, die den Krieg aufrechterhält und die Demokratie unterbindet, möglichst zu verhindern. 

 

Aus den dargelegten Gründen bitten wir die internationale Gemeinschaft und die Führer der Welt, die unsere Verbündeten waren auf dem Weg zum Frieden in Kolumbien, dass sie uns solidarisch unterstützen in den folgenden Anliegen:

 

1. Es gibt definierte Garantien für Menschenrechtsaktivistinnen und -aktivisten, Verteidigerinnen und Verteidiger der Menschenrechte, Vertriebene, die zurückkehren wollen, demobilisierte Guerillakämpfer und Zivilpersonen, die in unserem Land gegenwärtig systematisch ermordet werden.  
2. Der kolumbianische Staat respektiert und hält das unterzeichnete Friedensabkommen mit der ausgelöschten Guerilla FARC-EP ein.
3. Die kolumbianische Regierung nimmt die Friedensgespräche mit der Guerillagruppe Ejército de Liberación Nacional (ELN) wieder auf mit dem Ziel, einen wahren, stabilen und dauerhaften Frieden zu erreichen. 
4. Die Sonderjustiz für Frieden (JEP), welche versucht, die von allen Akteuren des Konflikts in Kolumbien begangenen Kriegsverbrechen zu untersuchen und aufzuklären, wird respektiert. 
5. Das Leben wird respektiert, und die Bedingungen für die Teilnahme der politischen Opposition werden garantiert. 
6. Die Unabhängigkeit der Justiz in Kolumbien wird respektiert 

Der Frieden darf uns weder das Leben noch die Freiheit kosten.