De tijd dringt voor Nederland om wettelijke veranderingen te maken omtrent het plastic (flesjes) probleem. Het vrijkomen van plastic afval in de natuur wordt erkend als een van de grootste milieuproblemen vanwege de wereldwijde aard van het probleem en de ecologische en sociaal-economische gevolgen ervan (Gionfra, Richer & Watkins, 2020). In 2017 bestond de wereldwijde plasticproductie uit 438 miljoen ton. Ondanks de toenemende zorgen over de milieu-uitdagingen die samenhangen met zowel de productie van plastic als plastic afval, tonen recente schattingen aan dat de productie van plastic en het daaropvolgende afval naar verwachting zal verdubbelen tegen het jaar 2035 (European Commission, 2018). Het gebruik van plastic in ons dagelijks leven zit zo diep geworteld, dat het noodzakelijk is voor de Nederlandse overheid om snel en effectief in te grijpen. 

De EU startte dit jaar met het heffen van belasting van €0.80 per kilo op plastic afval dat niet wordt gerecycled. Men vraagt zich echter af of deze aanpak effectief is, omdat de belasting zich niet richt tot de plastic verpakkingen die het meest in de natuur terechtkomen zoals plastic flesjes en nieuw of virgin plastic wordt hier niet mee belast waardoor de productie van plastic niet wordt aangespoord tot vermindering (Plastic Soup Foundation, 2020). In 2019 werd het Plastic Pact ondertekend waarin 75 bedrijven in Nederland beloven hun plastic gebruik met 20% te verlagen (Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat, 2019). Dit beleid is echter volledig gebaseerd op vrijwilligheid, het doel is niet afdwingbaar en er volgen geen sancties als dit doel niet behaald wordt (Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat, 2019). In de nieuwe plastic strategie voor een circulaire economie van de EU is er een toezegging gedaan om alle plastic verpakkingen tegen 2030 op een kosteneffectieve manier herbruikbaar of recyclebaar te hebben, samen met andere doelstellingen om het plastic gebruik drastisch te verminderen (European Commission, 2018). Er zijn grote twijfels of Nederland met de Plastic Pact voldoende impact zal hebben om deze EU doelstellingen te behalen. 

Nederland beschikt zich over wettelijke mogelijkheden om met zekerheid de doelstellingen van de EU voor 2030 te behalen, zoals het succesvolle verbod op plastic tasjes in 2016. Andere Europese landen zoals Italië zijn ons al voor en voeren een belasting op SUP-plastic van €0.45 per kilo voor producenten om de productie van eenmalig plastic wegwerpproducten zoals flesjes en tasjes terug te dringen (Plastic Soup Foundation, 2020). Door vanuit de kern van het probleem te werken in anti-plastic maatregelen, namelijk de eenmalige plastic wegwerpproducten die het meest voorkomen in de natuur, zal dit aanzienlijk effectiever zijn in de strijd tegen plastic gebruik en afval dan een krachteloze overeenkomst als de Plastic Pact. De plastic belasting zal alleen op SUP-plastic zijn en niet op recyclebaar plastic, zodat de productie van recyclebaar plastic of andere alternatieven als bioplastic meer gestimuleerd zal worden. Doordat we nu al kampen met de gevolgen van het plastic probleem is het noodzakelijk dat deze nieuwe maatregel zo snel mogelijk wordt ingevoerd.