In oktober 2017 vond in Spanje een "staatsgreep van bovenaf" plaats, waardoor, in ernstige strijd met het organieke recht van de Spaanse staat, de regering van Catalonië afgezet werd verklaard en het democratisch verkozen parlement ontbonden werd verklaard. De repressieve maatregelen die de Spaanse staat alleen al in de jaren 2017 tot 2022 tegen Catalonië heeft genomen, vormen de ernstigste mensenrechtenschendingen in West-Europa in decennia. De Europese Unie keek de andere kant op en toonde onverschilligheid en desinteresse voor de ernstige schendingen van de mensenrechten van het Catalaanse volk en vele Catalanen.

De democratisch gelegitimeerde president van Catalonië, Carles Puigdemont, die illegaal door Spanje was afgezet, werd op 5 maart 2022 voor twee jaar herkozen als president van de Catalaanse "regering in ballingschap". Hij kreeg 102 van de 121 stemmen van de Vergadering van Afgevaardigden en staat nog steeds aan het hoofd van de Raad voor de Catalaanse Republiek ("Consell per la República Catalana"). In de komende weken zal hij de leden van zijn regering in ballingschap benoemen en, onder andere, ook een diplomatiek netwerk in vele landen tot stand brengen.

Het doel van de "Consell per la República" is de praktische uitvoering van de onafhankelijkheidsverklaring van Catalonië, die op 27 oktober 2017 reeds juridisch van kracht werd door het Catalaanse parlement, de voltooiing van het constituerende proces van de Catalaanse Republiek ("República Catalana"), de internationalisering van het conflict tussen Spanje en Catalonië en ook de verdediging van de burgerlijke en politieke rechten van de Catalanen tegen de veelvuldige repressieve maatregelen van de Spaanse staat.

Aangezien in de loop der jaren duidelijk is geworden dat Spanje niet bereid is tot serieuze onderhandelingen en aangezien de huidige "rondetafel", de "taula del diàleg", blijkbaar slechts een cosmetische farce is, is de Raad voor de Catalaanse Republiek vastbesloten een unilaterale en definitieve breuk met Spanje te maken. De Catalanen zullen nu een tweesporenbeleid voeren: zij zullen het kleine kader dat de Spaanse staat hun in Catalonië zelf heeft gelaten, ten volle benutten, maar in het buitenland zullen zij verdergaande maatregelen nemen.

Hoewel de Raad voor de Republiek momenteel nog een particuliere politieke vereniging is, is het voor veel Catalanen de instelling die het onafhankelijkheidsproces moet en zal voortstuwen. Het feit dat de president van Catalonië, die door Spanje is afgezet maar niettemin legitiem is, en die tevens aan het hoofd staat van de partij Junts per Catalunya, die streeft naar Catalaanse soevereiniteit, vertegenwoordigd is in het Catalaanse parlement en deel uitmaakt van de Catalaanse regering, tevens het hoofd is van de Consell per la República, is een slimme zet die de assertiviteit en de internationale perceptie van de Raad voor de Catalaanse Republiek ten goede zal komen.

Het Catalaanse volk heeft het volste recht op zelfbeschikking, dat gewaarborgd wordt door het dwingend recht van de twee belangrijkste mensenrechtenverdragen van de Verenigde Naties en dat is omgezet in het nationaal recht van alle ondertekenende staten, waaronder Spanje en Duitsland. De oprichting van de Catalaanse Republiek verliep in twee fasen: Ten eerste heeft Catalonië zich op 27 oktober 2017 onafhankelijk verklaard van Spanje. Hiervoor was alleen de proclamatie door het Catalaanse parlement nodig om van kracht te worden, en geenszins de instemming van Spanje of andere staten. Nu gaat het om de verwezenlijking ervan en de oprichting van de Catalaanse Republiek. Het recht van het Catalaanse volk op zelfbeschikking en afscheiding is niet in strijd met het beginsel van de territoriale eenheid van Spanje. Het internationaal recht heeft in de 21e eeuw een beslissende ontwikkeling doorgemaakt. De onafhankelijkheid van Kosovo, die tegen de wil van Servië (onder meer met Duitse steun) is uitgeroepen en gerealiseerd, was niet in strijd met het internationaal recht, zoals het Internationaal Gerechtshof heeft verklaard in punt 80 van zijn advies over de afscheiding van Kosovo van Servië.

Het recht op zelfbeschikking van het Catalaanse volk berust alleen bij henzelf. Er is dus geen stemming of raadpleging van alle burgers van de Spaanse staat voor nodig. Catalonië heeft op 27 oktober 2017 reeds gebruik gemaakt van zijn zelfbeschikkingsrecht en zijn onafhankelijkheid uitgeroepen.

De brute, electorale repressie van de Spaanse staat, die tevergeefs heeft geprobeerd het referendum voorafgaand aan de onafhankelijkheid met geweld de kop in te drukken, geeft de Catalanen het bijkomende recht op een "corrigerende afscheiding".

Catalonië heeft voor vrijheid gekozen en zal de ingeslagen weg tot het einde toe blijven volgen.