İstanbul'dan hızlı trenle Konya'ya giderken acı verici bir manzaraya şahit oldum. Tren Bilecik istasyonuna varmadan önce solda bir açık hava barınağı vardı köpekler güneş altında kavrulmuş, bitkin, ölü gibi yatıyorlardı. Sıcaklık 30 derece civarındaydı. Sığınacakları bir gölgelik yoktu. Öğrendim ki kışın da sığınacakları bir yuvaları olmayan bu zavallı hayvanlar yazın güneş çarpmasından birer ikişer ölüyor, kışın ise soğuk ve kar altında zatürreden gidiyorlardı. İnsanlık bu vahşeti asla kabul edemez. Buradan insanlığa sesleniyorum gölgeliksiz ve yuvasız barınak kalmasın. Aç  ve susuz hayvan kalmasın. Onlar bize güveniyor biz onlara eziyet vere vere öldürüyoruz. Bu caniliğe son verelim.