Biz Çaykur’da çalışan mevsimlik işçileriz.

6 ay çalışıp 6 ay geçinemiyoruz. Kira, doğalgaz, elektrik, kredi kartlarını erteleyemiyoruz. Çocuklarımızın eğitim giderlerini, sağlık masraflarını erteleyemiyoruz. Altı ay borç ödüyoruz, altı ay borçlanıyoruz. Mevsimlik çalışmak kaderimiz değildir. Amasız, fakatsız özlük haklarımızı istiyoruz.

Mevsimlik işçiler olarak, mevcut kanunlara göre yılda en fazla 180 gün çalışabiliyoruz. Çay işlendiğinde işe alıp üretim sona erdiğinde kadrolu personellerle çalışmaya devam ederek bize iş çıkışları veriliyor. Bu fabrikalara en çok emek veren biz işçiler olmamıza rağmen kadrolu personelleriyle devam ediyorlar.

Peki biz 6 ay çalışarak bu zor hayat şartlarında 12 ay nasıl geçineceğiz? 6 aylık maaşımızı 12 aya vurduğunuzda asgari ücretin bile altında kalıyor. 10 bine yakın Çaykur işçisi var. %80’i ya icralık ya da icranın eşiğinde. İnsafsızlık. Biz sadece alın terimizle hakkımız olan kadroyu alarak çalışmak istiyoruz.

Geçici işçiler için kadrolar vaat edenler, hani nerde o kadrolar?

Hakkımız olan kadroları ve güvenceli çalışmayı alana kadar mücadelemiz devam edecek.

Sen de sesimizi duyur; bize destek ver kardeşim.