ชาวไทยส่วนใหญ่ไม่มีเงินสำรองเหลือใช้สำหรับยามฉุกเฉิน การแก้ปัญหาโควิด19 ด้วยการ Lockdown หยุดกิจกรรมทางเศรษฐกิจต่อเนื่องหลังสงกรานต์ ไม่ใช่วิธีควบคุมโรคที่ดีที่สุดสำหรับเมืองไทย ทั้งยังจะทำให้เศรษฐกิจทั้งระดับครัวเรือนและระดับชาติต้องพังทลาย ยากที่คนไทยจะประคองครอบครัวให้รอดในระยะสั้น และยากที่ประเทศชาติจะฟื้นตัวในระยะยาว

มาตรการช่วยเหลือทางเศรษฐกิจที่ประกาศแล้วนั้น ไม่สามารถครอบคลุมประชาชนที่ได้รับความเดือดร้อนทุกคน หรือแม้แต่ครึ่งหนึ่ง และในหลายมาตรการ ผู้ปฏิบัติเช่นธนาคารพาณิชย์หลายแห่งก็ไม่มีความจริงใจในการช่วยเหลือ อันจะเห็นได้จากความยุ่งยากของขั้นตอนในการสมัครและพิจารณา และภาระหนักที่ยังคงเหลือหลังการผ่อนผัน 

นอกจากนี้ ผู้ประกอบการส่วนใหญ่ยังไม่มีกำลังจะแบกรับภาระในการจ้างพนักงานไว้ โดยไม่มียอดขายหรือรายรับเข้าบริษัทห้างร้าน แม้ผู้ประกอบการหลายรายจะแสดงน้ำใจพยายามรักษาพนักงาน แต่ที่ปลายทางทั้งนายจ้างและลูกจ้างก็อาจไม่เพียงไม่เหลืออะไรเลย แต่ต้องติดลบจากหนี้สินที่ทับถมต่อเนื่องมานาน เราไม่มีสิ่งที่เรียกว่า “สายป่าน” แต่เรายังมีกำลังกายและสติปัญญาที่จะพาตัวรอด หากไม่ถูกปิดกั้นโอกาสนั้น

พวกเราขอเรียกร้องให้รัฐบาลพิจารณาแนวทางอื่นๆในการควบคุมโรค ที่พิสูจน์แล้วว่าได้ผลในหลายประเทศในเอเชีย โดยไม่ต้องหยุดกิจกรรมทางเศรษฐกิจ เปิดโอกาสให้คนไทยได้ทำมาหากิน ด้วยมาตรการ Social Distancing ที่สมเหตุสมผล และอุปกรณ์ป้องกันตัวเพื่อความปลอดภัย 

มีประเทศที่ทำสำเร็จเป็นตัวอย่างแล้ว ด้วยวิธีการที่ไม่มักง่าย และไม่ทำลายลมหายใจทางเศรษฐกิจของประชาชน

ขอเรียกร้องให้รัฐบาลศึกษา ทบทวน และปรับยุทธศาสตร์โดยด่วน เพื่อความอยู่รอดและคุณภาพชีวิตของเราทุกคน