Nga Artur Shkurti 

Drejtor i shkollës "Udha e shkronjave" 

Autor i Ritit të Identifikimit të Bujarëve Shqiptarë

Konceptuar për herë të parë në librin "Besa, feja ime, e fëmijëve të mi dhe e bujarëve shqiptarë" (Udha e shkronjave, 2009)

Të nderuar drejtues të organizatave të futbollit FIFA dhe UEFA

Duke u nisur nga ngjarje e djeshme gjatë ndeshjes Shqipëri - Serbi, kur gjyqtari dha një karton të verdhë për sulmuesin Rei Mana, që për të festuar golin u identifikua si shqiptar duke bërë shqiponjën me duar. 

Për t'ua sqaruar kuptimin, që nuk është provokativ por thellësisht reflektiv, paqësor, dhe thuajse fetar (shqiptar) duhet t'ju tregojmë procesin krijues. 

Në vitin 2009, kam shkruar librin "Besa, feja ime, e fëmijëve të mi dhe e bujarëve shqiptarë", sipas devizës së Rilindjes Kombëtare Shqiptare "Feja e shqiptarit është shqiptaria" me autor Pashko Vasën, ideolog i Rilindjes Kombëtare. 

Që ky veprim të kuptohet, duhet ditur që shqiptarët kanë meritën e sintezës së feve, duke u nisur nga pozitat e tyre që i japin rëndësi kombëtarizmit që kanë konvertime të lira dhe respekt të lavdërueshëm. Kjo u jep përparësi në trajtimin e çështjes fetare. 

Për ta realizuar këtë sintezë bazë të harmonisë fetare ne morëm nektarin udhëzues, këshillues, hyjnor nga poetët tanë shqiptarë që ishin me sfond të ndryshëm fetar të krishterë dhe myslimanë, por që të gjithë patriotë pra thjesht shqiptarë, ku rolin kryesor edukativ e ka Poeti Kombëtar Naim Frashëri i pasuar nga dhjetra poetë shqiptarë. 

Pjesë e riteve të kësaj "feje" të re, ka qenë edhe Riti i Lutjes së Bujarëve Shqiptarë, që ndodhet në faqen 32. Kur themi "lutje" kemi parasysh një reflektim të thellë. 

Për të gjetur anën formale, të jashtme, vendosjen e trupit, të duarve që të bëhej i dukshëm, u bazuam në vargjet që Poeti Kombëtar Naim Frashëri i ka në poemën "Histori e Skënderbeut" 

Me zëmrë shumë të qetë
lith duart në krahruar,
pa thotë: “Zot i vërtetë!
emri yt qoft’i lëvduar!” 

Siç e shihni, konteksti është thjesht i pastër fetar, që thuajse është i barabartë e i njëllojtë për çdo besim fetar. Ana kombëtare këtu qëndron që këtë strofë e ka bërë poeti ynë kombëtar Naim Frashëri për Heroin tonë Kombëtar Naim Frashëri. 
Meqë Naim Frashëri nuk e thotë se si lidhen duart në kraharuar atëherë, duke u nisur nga fakti që e kemi shqiponjën me dy krerë në flamur dhe një shqiponjë në teatrin e hijeve mund të bëhet me një kryqëzim të gishtave, vendosa në faqen 32 të librit BESA kërkesën për këtë pozicionim duke u shprehur, citoj: "Duart kryqëzuar në formën e një shqiponje me dy kokë mbi zemër tregojnë shpirtin vetjak dhe kombëtaren." 

Libri u nda falas gjatë vitit 2009 dhe 2010 dhe nga viti 2011, Riti i Identifikimit të  Shqiptarëve filloi të ndahej masivisht në popullsi. 

Kemi të bëjmë me Rit Identifikimi Shqiptar i barabartë me mbajtjen e flamurit kombëtar dhe aspak me një gjest që kryhet vetëm në sport. Është një rit kryesisht reflektiv dhe aspak acarues. Të jetë kështu i bie që kombëtaret e futbollit të mos mbajnë as flamurin në bluzat e tyre. 

Shumë lojtarë puthin flamurin e bluzës apo bëjnë një shenjë adhurimi ndaj simboleve të tyre. 

Ndaj është fyerje e thellë  kombëtare të penalizosh këtë Rit Identifikimi Kombëtar. Kjo ka pasoja të rënda diskriminimi kombëtar dhe është thellësisht çedukues, pasi detyron rininë shqiptare të mos identifikohet kombëtarisht, të mos përdorë kreativitetin dhe të mos dojë të bëjë sintezën e besimeve fetare. 

Kështu ju i hiqni "siguresën" harmonisë fetare. Harmonia fetare kërkon që njerëzit të tregohen kreativë në kombinimin e burimeve të ndryshme dhe ta bëjnë këtë në një mënyrë unike. 

Riti i Identifikimit të Shqiptarëve (ne  e quajmë Rit i Identifikimit të Bujarëve Shqiptarë) është thellësisht reflektiv (universal) por edhe kombëtar. 

Ndaj merrni vendim që të arbitrat që gjykojnë ndeshjen në asnjë rast të mos marrin masa ndaj çdo futbollisti që do të donte të identifikohej si shqiptar në këtë mënyrë. 

Me respekt, 
Artur Shkurti

By Artur Shkurti
Director of the school “Udha e shkronjave”
Author of The Rite of Identification of Albanian Nobles

First conceived in the book “Besa, My Faith, the Faith of My Children and of the Albanian Nobles” (Udha e shkronjave, 2009) 

To the esteemed leaders of the football organizations FIFA and UEFA,

Starting from yesterday’s event during the Albania–Serbia match, when the referee gave a yellow card to the striker Rei Manaj, who, in celebrating his goal, identified himself as Albanian by making the eagle with his hands,

To clarify its meaning — which is not provocative but deeply reflective, peaceful, and almost religious (Albanian) — we must explain the creative process.

In 2009, I wrote the book “Besa, My Faith, the Faith of My Children and of the Albanian Nobles,” following the motto of the Albanian National Renaissance: “The faith of the Albanian is Albanianism,” authored by Pashko Vasa, an ideologue of the National Renaissance.

To understand this gesture, one must know that Albanians have achieved a synthesis of religions, deriving from their emphasis on nationality, free conversions, and admirable mutual respect. This gives them an advantage in dealing with religious matters.

To achieve this fundamental synthesis of religious harmony, we drew the guiding, advisory, and divine nectar from our Albanian poets — who came from different religious backgrounds, both Christian and Muslim — yet were all patriots, simply Albanians. The leading educational role belongs to our National Poet Naim Frashëri, followed by dozens of other Albanian poets.

Part of the rites of this new “faith” was also The Prayer Rite of the Albanian Nobles, found on page 32. By “prayer,” we mean a deep reflection.

To find its formal, outward expression — the posture of the body and the hands so that it could be visible — we based it on the verses that our National Poet Naim Frashëri wrote in the poem “The History of Skanderbeg”:

With a very calm heart
he folds his hands on his chest,
and says: “True Lord!
may Your name be praised!”

As you can see, the context is purely religious, nearly identical and equal for every faith. The national element lies in the fact that this stanza was written by our National Poet Naim Frashëri for our National Hero, Gjergj Kastrioti Skanderbeg.

Since Naim Frashëri does not specify exactly how the hands are folded on the chest, and given that our flag bears the double-headed eagle — a symbol that can also be formed in shadow theater by crossing the fingers — I decided, on page 32 of the book BESA, to include the following instruction:

“Hands crossed in the form of a double-headed eagle over the heart represent the personal spirit and the national one.”
The book was distributed freely during 2009 and 2010, and from 2011, The Rite of Identification of Albanians began to spread widely among the population.

We are dealing here with an Albanian Rite of Identification, equal in value to holding the national flag, and not merely a gesture performed in sports. It is primarily reflective and by no means provocative. If it were otherwise, national teams would have to refrain from wearing their national flags on their jerseys.

Many players kiss the flag on their jersey or make gestures of reverence toward their symbols.

Therefore, penalizing this National Identification Rite is a profound national insult. It carries serious consequences of national discrimination and is deeply anti-educational, as it discourages Albanian youth from identifying nationally, from using creativity, and from seeking the synthesis of faiths.

By doing so, you remove the “safety fuse” of religious harmony. Religious harmony requires that people be creative in combining different sources and do so in a unique way.

The Rite of Identification of Albanians (which we call The Rite of Identification of Albanian Nobles) is deeply reflective (universal) but also national.

Therefore, we urge you to decide that referees judging a match must in no case take disciplinary measures against any player who wishes to identify himself as Albanian in this way.

With respect,
Artur Shkurti