Tip 1 diyabetin yaşam boyu süren bir durum olduğunu unutamayız. Birçok genç '19 yaş' sınırına vardığında, devletin CGM (Sürekli Glikoz İzleme) sensörlerine sağladığı geri ödemenin sona erdiğini öğreniyor. Ama unutmamamız gerekir ki, bu kronik durum sadece 19 yaşına kadar sınırlı kalmıyor. Tip 1 diyabet her yaşta ağır ve devam eden bir sağlık sorunu oluşturmakta.

Devletimizin geri ödeme yaş sınırını genişletmesi bir sağlık yatırımıdır asla bir lüks veya konfor değildir. Diyabet giderek artan bir sağlık yükü oluşturacak ve bu sorun öncelikle genç yetişkinlerimizi etkileyecektir. Geleceğimizin sorumluluğunu alarak, bu yaş haksızlığını değiştirmek zorundayız.

Diyabet, kontrol altında tutulmadığında ağır komplikasyonlara yol açar ki bunlar sadece bireylerin sağlığını değil, sonuçta toplumsal sağlık harcamalarını da artırır. CGM sensörleri, diyabet yönetiminde devrim niteliğinde bir araçtır. Bu teknolojiler, bireyin kendi kan şekerini sürekli olarak takip etmesine olanak tanıyarak, hipoglisemi ve hiperglisemiyi daha etkin bir şekilde yönetmesini sağlar.

Kronik bir hastalık olan diyabette, yaş sınırı konulmaksızın, herkese erişilebilir geri ödeme sağlanmalıdır. Bu, sadece bireysel sağlık sonuçlarını iyileştirmekle kalmaz, aynı zamanda uzun vadede devlet harcamalarını da azaltır. Bu geri ödeme yaş kısıtlamasının kaldırılması, toplumsal sağlığı teşvik etmek için önemli bir adımdır.

Toplum genelinde giderek artan diyabet vakalarına karşı, bizlerin daha proaktif çözümler geliştirmemiz gerekmektedir. Gelin, diyabetli bireylerin yanında durup, bu önemli mücadelede onlara destek olalım. CGM sensör geri ödeme yaş kısıtlamasının kaldırılması için lütfen bu dilekçeyi imzalayın.

Tip 1 Diyabet 19 yaşında bitmiyor.
Sensör desteği de bitmesin.