(نسخه فارسی و پشتو در پایین )

Distinguished delegates negotiating on behalf of the Afghans and the Government of Islamic republic of Afghanistan with the Taliban,

United nation ,

Communities committed to democratic values,active human rights and women's rights institutions, and dynamic civil society,

In hope for a lasting peace, Afghans have accepted to enter peace talks with Taliban, despite their dark past and cruelty against Afghans. Our willingness to forgive should not be considered as a sign of weakness and desperation but rather strength and hunger to achieve our shared goals of peace and prosperity of all Afghans.

With a vision of a country free of bloodshed and a lasting peace, there is no doubt that Afghans are ready to sacrifice. One instance of such sacrifice is denying the justice and neglecting the bloodshed of thousands of Afghans and freeing 5000 Taliban prisoners.

The composition of the Taliban negotiating team, which does not represent all ethnic groups in the country and does not include women. This has raised suspicions about the first direct peace talk and concerns about the group sacrificing social justice.

Therefore, we, the people of Afghanistan, especially the youth and women, decided to remind you once again of our wishes so that you shall not forget at the negotiating table.

While supporting the peace negotiation process, we demand your special attention and your honesty in complying with our demands and conditions as follows:

• Permanent ceasefire and end to war and bloodshed in Afghanistan.

• Protecting the current system of the country and preserving the Republic of Afghanistan as a single and democratic country.

• Protecting democratic institutions such as the constitution, free and fair elections, and the three branches of government.

• Recognizing full and permanent guarantee of the rights of all ethnic groups, religions and minorities living in the country.

• Believing in gender equality and recognizing women's human rights, including; the right to education, the right to work and participation in economy, political and social activities, the freedom of choice to wear and the protection of all the achievements of women in the last two decades.

• Maintaining, strengthen and develop special institutions for women, such as the Ministry of Women, to implement development programs and improve the living standards of women, ensure justice, in order to prevent any kind of violence and gender oppression against women.

• Prohibiting the exploitation of children and child soldiers.

• Protecting freedom of expression, free media and press, cultural and artistic heritage.

• Preserving historical sites and monuments.

We know that peace in Afghanistan is a long-standing dream of a people who have struggled for years with war, suicides and explosions, poverty, suffering and migration, but this common dream of all Afghan citizens becomes a full and lasting reality when the demands of Afghans are negotiated through a people-centered framework with human rights and dignity at its core.

 

اعضای محترم مذاکره کننده از جانب دولت و مردم جمهوری اسلامی افغانستان با گروه طالبان،

سازمان ملل متحد،

دولت های متعهد و باورمند به ارزش های دموکراتیک، نهاد های حامی حقوق بشر، حقوق زنان، جامعه مدنی فعال و پویا
خانم ها و آقایان آزاده

همه می‌دانند که خستگی از جنگ و اثرات ویرانگر آن سبب شد تا مردم رنج دیده ی افغانستان با وجود گذشتهِ سیاه حکومت طالبان، با امید و هدف برقراری صلح سرتاسری و دائمی، به مذاکرات صلح با طالبان روی بياورند.

بی شک صحبت از صلح سرتاسری و ترسیم چشم اندازی عاری از خون ریزی و توٱم با امنیت و برابری مدنی شعله امیدی در دل هایمان برافروخته که به دادن قربانی های کوچک و بزرگ بیشتری مجبورمان کرد که از آن جمله می‌توان از آزادی پنج هزار زندانی طالب، با وجود نادیده گرفتن عدالت و پایمال شدن خون هزاران شهروند افغانستان یاد نمود.

ترکیب گروه مذاکره کننده طالبان که نه از همه اقوام ساکن کشور نمایندگی می کند و نه در میان آنها زنان حضور دارند، در اولین نشست مستقیم صلح موجب شبهه گردیده است و ما را نگران قربانی شدن عدالت اجتماعی بیشتری از سوی این گروه نموده است.

از این روی ما مردم افغانستان، به ویژه جوانان و زنان بر آن شدیم که بار دیگر خواسته های خود را به شمایان یادآوری نمائیم تا باشد که در پای میز مذاکره فراموش تان نشود.

ضمن حمایت از روند مذاکرات صلح، خواستار توجه ویژه شما و صداقت تان در رعایت خواسته ها و شروط مان به شرح زیر هستیم:

 آتش بس دائمی، ختم جنگ و خونریزی در افغانستان

 پاسداری از نظام کنونی کشور و حفظ جمهوریت افغانستان به عنوان کشوری واحد و مردم سالار.

 حفاظت از نهادهای دموکراتیک چون قانون اساسی، انتخابات آزاد و شفاف و قوه سه گانه دولت.

 به رسمیت شناختن و تامین کامل و دائمی حقوق تمام اقوام، مذاهب و اقلیت های ساکن کشور‌.

 باورمندی به برابری جنسیتی و به رسمیت شناختن حقوق انسانی زنان اعم از؛ حق تحصیل، حق کار، فعالیت های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی، حق انتخاب نوع پوشش و حفاظت از تمام دستاوردهای زنان در این دو دهه اخیر.

 حفظ، تقویت و توسعه نهاد های ویژه زنان مانند وزارت زنان برای اجرای برنامه های انکشافی و ارتقای سطح زندگی زنان، تامین عدالت، به منظور جلوگیری از هر نوع خشونت و ظلم جنسیتی علیه زنان.

 منع استثمار و بهره کشی از کودکان و سربازگیری از میان آنها.

 حفاظت از آزادی بیان، رسانه ها و مطبوعات آزاد، میراث های فرهنگی و هنری.

حفظ آثار و آبدات تاریخی.

آگاهیم که صلح در افغانستان، آرزوی دیرین مردمی ست که سالها با جنگ، انتحار و انفجار، فقر، رنج و مهاجرت دست و پنجه نرم نموده اند اما این آرزوی مشترک تمام شهروندان افغانستان زمانی کامل و پایدار به واقعیت بدل می شود که حقوق همگان در یک ساختار مردم محور و انسانی در نظر گرفته و تامین گردد.

 

د افغانستان د اسلامي جمهوري دولت او خلکو په استازیتوب له طالبانو سره د مذاکره کوونکې ډلې ښاغلیو غړو،
دیموکراتکیو ارزښتونو ته ژمنو او پرې باوري دولتونو، د وګړرښتو ملاتړکوونکو، د ښځو د رښتو، د کارنده مدني ټولنې ملاتړو، خپلواکو ښاغلیو او آغلیو،

ټول پوهېږي چې له جګړې او له وېجاړوونکي اغېز څخه یې ستړیا د دې لامل شوه چې د افغانستان رنځېدلي خلک د طالبانو د حکومت تور ماضي سره سره، د تلپاتې او پراخې سولې په هیله او موخه، له دغې ډلې سره مذاکراتو ته غاړه کېږدي.
پرته له شکه چې د دایمي او پراخې سولې بحث او د یوه داسې راتلونکي خیال چې وینې پکې تویې نشي او امنیت و ټولنیزه برابري پکې وي، زموږ په زړونو کې هیلې راټوکولې دي. دغو هیلو موږ اړ کړو چې یو لړ کوچنۍ او سترې قربانۍ ورکړو چې له هغې جملې څخه کړای شو له زندان څخه د پنځه‌زره طالبانو خوشې کول یاد کړو؛ چې عدالت او د افغانستان د زرګونو ښاروندو پر وینو باندې پکې سترګې پټې شوې.
طالبانو سره د مذاکره کوونکې ډلې جوړښت، چې نه په هېواد کې د ټولو مېشتو قومونو استازولي کوي او نه یې هم په منځ کې ښځې شته، د سولې په تر ټولو لومړۍ ناسته کې د اندېښنې سبب شوی دی چې موږ ته یې د یادې ډلې لخوا د ټولنیز عدالت د لا زیات قرباني کېدو وېره رااچولې.
له همدې کبله موږ د افغانستان خلکو، په ځانګړې توګه ځوانانو او ښځو دا وپتېیله چې یو ځل بیا تاسې ته خپلې غوښتنې دریادې کړو تر څو د مذاکرې پر مېز مو هېرې نشي.
د سولې د مذاکراتو له پروسې څخه د ملاتړ تر څنګ، په لاندېنیو غوښتنو او شرطونو کې ستاسو د ځانګړي پام او رښتینولۍ غوښتونکي یو:

 دایمي اوربند، په افغانستان کې د جګړې او وینې تویونې پای.

 د هېواد د اوسني نظام او د افغانستان د جمهوریت ساتنه، د یوه یوموټي او ولسواک هېواد په توګه.

 د دیموکراتیکو بنسټونو لکه اساسي قانون، ازادو او رڼو ټاکنو، او د دولت د درې‌ګونو قواوو ساتنه.

 په هېواد کې د مېشتو ټولو قومونو، مذهبونو او لږکیو د رښتو په رسمیت پېژندل او د هغوی ساتنه.

 د جنسیتونو تر منځ پر برابرۍ باور او د ښځو د انساني رښتو په رسمیت پېژندل لکه د زدکړو رښته، د کار رښته، د اقتصادي فعالیتونو، سیاسي و ټولنیزو، د لباس د انتخاب رښته او په تېرو دوو لسیزو کې د ښځو د ټولو بریاوو ساتنه.

د ښځو لپاره د ځانګړو شویو بنسټونو ساتنه او پیاوړتیا؛ لکه د ښځو وزارت: د هغوی د ژوند د سطحې د لوړولو او د پرمختیايي خپرونو د عملي کولو لپاره، یا هم د عدالت د پلي کولو او د ښځو پر وړاندې د هر راز جنستي تاوتریخوالي او ظلم د مخنیوي په موخه.

د کوشنیو ماشومانو د زبېښاک او په جګړه کې له هغوی .څخه د سرتېرو نیولو مخنیونه

د وینا له ازادۍ، د رسنیو او خپلواکو مطبوعاتو او د فرهنګي و هنري میراثونو څخه ساتنه.

د لرغونو اثارو او ځایونو ساتنه.

پوهېږو چې سوله په افغانستان کې، د هغو خلکو همېشنۍ هیله ده چې کلونه له جګړې، انتحار و انفجار، ولږې، ستونزو او کډوالۍ سره لاس و ګرېوان دي. خو د افغانستان د ټولو ښاروندو دا ګډه هیله یوازې هله په رښتیا بدلېدای شي چې د ټولو رښتې په یوه ولس محوره او انسان محوره جوړښت کې په پام کې ونیول شي او خوندي شي.