Προκαλεί έκπληξη ο βαθμός στον οποίο ο "ελεύθερος" Τύπος εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ιδίως σε χώρες όπως η Γερμανία και η Ισπανία, είναι επιλεκτικός στην αναφορά ή σιωπά για ορισμένα θέματα. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Σεργκέι Βικτόροβιτς Λαβρόφ, παρουσία του Ύπατου Εκπροσώπου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας, Josep Borrell i Fontelles, είχε επισημάνει σε συνέντευξη Τύπου στις 5 Φεβρουαρίου 2021, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση σιωπά σχετικά με την παράνομη κράτηση πολιτικών κρατουμένων από την Καταλονία σε ισπανικές φυλακές, παραπέμποντας ορθά σε τελεσίδικες αποφάσεις κρατικών δικαστηρίων του Βελγίου και της Γερμανίας, καθώς και στην Ομάδα Εργασίας των Ηνωμένων Εθνών για την Αυθαίρετη Κράτηση (Ηνωμένα Έθνη - Ανθρώπινα Δικαιώματα - Γραφείο του Ύπατου Αρμοστή: Γνώμες που υιοθετήθηκαν από την Ομάδα Εργασίας για την Αυθαίρετη Κράτηση κατά την 84η σύνοδό της).
Όπως είναι γνωστό, ως αποτέλεσμα αυτού του περιστατικού και της πίεσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, η ισπανική κυβέρνηση αναγκάστηκε να απελευθερώσει προσωρινά εννέα πολιτικούς κρατούμενους.
Η πολωνική κυβέρνηση επικαλείται ένα βαρυσήμαντο προηγούμενο στην Ισπανία για να υποστηρίξει τη νομική της άποψη ότι το εθνικό δίκαιο μπορεί να υπερισχύει του ευρωπαϊκού δικαίου. Παρά την αντίθετη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, η Ισπανία κράτησε στη φυλακή τον εκλεγμένο Καταλανό ευρωβουλευτή Dr Oriol Junqueras και τον εμπόδισε να αναλάβει την εντολή του ως μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και να εκπροσωπήσει τους ψηφοφόρους του σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Το γεγονός ότι, παρά την εκλογή του, δεν μπόρεσε να συμμετάσχει στις συζητήσεις ή στις ψηφοφορίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα έπρεπε, σε ένα κράτος δικαίου, να καθιστά από μόνο του άκυρες όλες τις αποφάσεις που ελήφθησαν χωρίς τη συμμετοχή του. Όμως η Ευρωπαϊκή Ένωση παρέμεινε σιωπηλή και αποδέχθηκε τη φυλάκιση ενός μέλους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από την Ισπανία, αγνοώντας κατάφωρα το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και το ευρωπαϊκό δίκαιο, επικαλούμενη την υπεροχή του εθνικού δικαίου. Ποιο δικαίωμα υπάρχει τώρα να αρνηθούμε στην Πολωνία αυτό που επιτράπηκε και εγκρίθηκε στην περίπτωση της Ισπανίας; Τώρα εκδικείται πικρά το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έκανε τα στραβά μάτια στην περίπτωση της σύγκρουσης μεταξύ Ισπανίας και Καταλονίας και ανέχθηκε σιωπηρά τις πιο μαζικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Δυτική Ευρώπη εδώ και δεκαετίες, για τις οποίες ευθύνεται το ισπανικό κράτος. Όσοι, όπως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κατηγορούν την Πολωνία για όσα επιτρέπει στην Ισπανία να κάνει, πρέπει να δεχτούν την κατηγορία για υποκριτικά διπλά πρότυπα. Αν και μέχρις ότου η Ευρωπαϊκή Ένωση λάβει μέτρα κατά των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των παραβάσεων του νόμου στην Ισπανία, δεν έχει κανένα ηθικό δικαίωμα να κινήσει κυρώσεις κατά της Πολωνίας, η οποία, όπως και η Ισπανία, διεκδικεί τώρα την υπεροχή του εθνικού συνταγματικού δικαίου έναντι του ευρωπαϊκού δικαίου.
Ήδη αρκετές φορές, στο πλαίσιο των ειδήσεων σχετικά με την αίτηση αυτή, έχει γίνει αναφορά σε ένα βαρυσήμαντο βιβλίο του πρώην Ειδικού Εισηγητή των Ηνωμένων Εθνών καθηγητή Dr. Alfred de Zayas: Building a Just World Order, Atlanta: Clarity Press, 2021. Σε αυτή τη σημαντική έκδοση, ο νομικός διεθνούς φήμης στο διεθνές δίκαιο και πρώην υψηλόβαθμος αξιωματούχος των Ηνωμένων Εθνών ασχολείται επίσης με τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από την Ισπανία και το κίνημα ανεξαρτησίας της Καταλονίας (σελ. 123-125 και 154-172). Η ετυμηγορία του για την Ισπανία και τη σιωπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι καυστική:
"Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν πολιτικοί κρατούμενοι και πολιτικοί εξόριστοι στην Ευρώπη, κατά παράβαση του άρθρου 2 της Συνθήκης της Λισαβόνας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μια τέτοια θρασύτατη καταστολή της άσκησης της ελευθερίας της έκφρασης αντιβαίνει στο ίδιο το Σύνταγμα της Ισπανίας,ιδίως στα άρθρα 10(2) και 96, τα οποία ενσωματώνουν τις υποχρεώσεις της Ισπανίας από τις συνθήκες για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην ισπανική έννομη τάξη, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος αυτοδιάθεσης των λαών, του δικαιώματος στην ελευθερία της έκφρασης και του δικαιώματος στην ειρηνική συνάθροιση και το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι." (de Zayas 2021: 123).
Και ο Alfred de Zayas δείχνει επίσης έναν δρόμο που μπορεί να ακολουθήσει το καταλανικό κίνημα ανεξαρτησίας με ειρηνικό τρόπο για να επιτύχει την ανεξαρτησία της Καταλανικής Δημοκρατίας:
"Η αποδοχή από τη διεθνή κοινότητα ότι η άρνηση του ισπανικού κράτους να συμμετάσχει, επειγόντως, με καλή πίστη και με διάθεση συμβιβασμού, σε μια διαδικασία διμερούς διαλόγου θα πρέπει, στην παρούσα κατάσταση, να ανοίξει τη δυνατότητα στον καταλανικό λαό να δώσει προτεραιότητα σε εναλλακτικούς τρόπους για την ειρηνική και δημοκρατική άσκηση του νόμιμου δικαιώματός του για αυτοδιάθεση, ιδίως στη διεξαγωγή ενός δεσμευτικού δημοψηφίσματος αυτοδιάθεσης υπό την άμεση εποπτεία της διεθνούς κοινότητας. Στο πλαίσιο αυτό, μπορεί κανείς να αναφερθεί στο δημοψήφισμα που οργανώθηκε και παρακολουθήθηκε από τον ΟΗΕ το 1999 στο Ανατολικό Τιμόρ, ενάντια στις επιθυμίες αλλά τελικά με τη συγκατάθεση της κατοχικής δύναμης, της Ινδονησίας, η οποία συνειδητοποίησε ότι δεν μπορούσε πλέον να το σταματήσει." (de Zayas 2021: 169).
Οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι και πολιτικοί που σιωπούν για τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την καταπάτηση των δικαιωμάτων της Ισπανίας δεν έχουν προφανώς μάθει τίποτα από την ιστορία των διώξεων των μειονοτήτων κατά τη διάρκεια του ναζισμού και του φρανκισμού. Είναι φτηνό να προσποιείται κανείς σε κυριακάτικες ομιλίες ότι θα είχε συμπεριφερθεί διαφορετικά τότε, αλλά στο εδώ και τώρα του 21ου αιώνα να ανέχεται σιωπηλά την καταπίεση ενός λαού και την πολιτική δίωξη των εκπροσώπων του στη μέση της Ευρώπης ή ακόμη, όπως στην περίπτωση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, να την υποστηρίζει ενεργά. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς προφήτης για να προβλέψει ότι αυτή η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα έχει μέλλον αν δεν θυμηθεί τις θεμελιώδεις αξίες της, το κράτος δικαίου και τη δημοκρατία, και αν δεν σταματήσει επιτέλους τις ενέργειες του ισπανικού κράτους που είναι αντίθετες με τα ανθρώπινα δικαιώματα!