نامه به آقای ترامپ و جامعه بین‌المللی

سلام،

ما، نسل انقلاب ایران ۲۰۲۶، داریم به شما می‌نویسیم. ما در ترس، سانسور و سرکوب بزرگ شدیم و حالا فقط به خاطر اینکه حقوق انسانی ساده و آزادی می‌خوایم، داریم کشته می‌شیم.

از وقتی مهسا امینی کشته شد، ما به خیابون‌ها اومدیم، فقط برای کرامت، آزادی و برابری. اما به جای شنیده شدن، با گلوله، دستگیری‌های گسترده و قطع اینترنت مواجه شدیم. تا حالا بیش از ۲۵۰۰ نفر از دوستان، همسایه‌ها و هم‌نسل‌های ما جانشون رو از دست دادن و این عدد هر روز بیشتر می‌شه، در حالی که جهان هنوز واقعیت رو نمی‌بینه.

دولت ایران اینترنت رو قطع کرده تا حقیقت پنهان بمونه. خانواده‌ها در سکوت عزاداری می‌کنن. دانش‌آموزها ناپدید می‌شن. خیابون‌هایی که روزی پر امید بودن، حالا شبیه صحنه‌های طالبان یا داعش شده—نیروهای مسلح به روی مردم بی‌دفاع، به‌خصوص زنان، تیراندازی می‌کنن.

ما نمی‌خوایم ایران این‌جوری دیده بشه.
ایران مردمشه، نه سرکوبگرهاش.

در ژوئن ۲۰۲۵، وقتی اسرائیل به تأسیسات هسته‌ای ایران حمله کرد، بسیاری از ما از اقدام بین‌المللی قاطع علیه رژیمی که امنیت مردم و جهان رو تهدید می‌کنه، حمایت کردیم. ما به وعده‌های رهبران جهانی—ایالات متحده، سازمان ملل و اسرائیل—اعتماد کردیم که حفاظت از غیرنظامیان و پاسخگو کردن مسئولان رعایت می‌شه. ما باور داشتیم که قدرت می‌تونه با محافظت از جان بی‌گناه‌ها هم‌زمان باشه.

امروز، این باور در حال آزمایشه.

ما از شما نمی‌خوایم خشونت کنید،
ما از شما شجاعت می‌خوایم.

از شما و رهبران جهانی—از جمله آقای ترامپ و نخست‌وزیر بنیامین نتانیاهو—می‌خوایم که تهدیدهای سپاه پاسداران (IRGC) شما رو نترسونن. ترس نباید سرنوشت میلیون‌ها غیرنظامی رو تعیین کنه. سکوت نباید سیاست بشه.

از خودتون بپرسید:
اگه فرزندای خودتون امروز تو ایران بودن، بی‌تفاوت می‌موندید؟

ما از شما می‌خوایم ما رو به چشم انسان ببینید، نه آمار. ما خواهر و برادرا و هم‌نسلای شما هستیم که آزادی و حقوق بشر برامون مهمه.

ما فوراً از جامعه بین‌المللی می‌خوایم:

کشتار معترضان ایرانی رو به‌عنوان جنایت علیه بشریت اعلام کنه
فوری برای حفاظت از غیرنظامیان اقدام کنه
اینترنت آزاد رو دوباره برقرار کنه
مسئولان این جنایات رو پای میز پاسخگویی بیاره
کنار زنان، جوانان و معترضان مسالمت‌آمیز ایران بایسته
هر ساعت که کاری انجام نشه، جان افراد بیشتری گرفته می‌شه.
هر روز سکوت، ناامیدی بیشتر می‌کنه.

لطفاً اجازه ندید نسل ما امیدش رو به حقوق بشر از دست بده. اجازه ندید صدای ما پشت خاموشی اینترنت و گورهای دسته‌جمعی ناپدید بشه.

همراه ما باشید. همین حالا.

با امید و فوریت،
نسل انقلاب بین‌المللی ایران و مهسا امینی

------------------------------------------------------------------------------------------------
Dear President Trump,
Leaders of the United States,
Leaders of the United Nations,
and Members of the International Community,

We write to you as members of the Iranian generation that has grown up under fear, censorship, and repression—and that is now being killed for simply demanding basic human rights.

Since the tragic death of Mahsa Amini, we have taken to the streets peacefully, asking only for dignity, freedom, and equality. But instead of being heard, our voices are met with live ammunition, mass arrests, and nationwide internet shutdowns. More than 2,500 of our friends, neighbors, and classmates have already lost their lives, and the number continues to rise while the world struggles to see what is happening.

The Iranian government has cut off internet access to tens of millions of people to hide the truth. Families mourn in silence. Students disappear. Streets that once carried hope now resemble scenes associated with the Taliban or ISIS— armed forces firing on unarmed civilians, especially women.

We do not want Iran to be seen this way.
Iran is not its oppressors.
Iran is its people.

In June 2025, when Israel struck Iran’s nuclear facilities, many of us supported decisive international action against a regime that threatens both its own people and international security. We trusted the promises made by international leaders—the United States, the United Nations, and Israel—that civilian protection and accountability would be upheld. We believed that strength could coexist with protection for innocent lives.

Today, that belief is being tested.

We are not asking for violence.
We are asking for courage.

We call on international leaders—including President Trump and Prime Minister Benjamin Netanyahu—not to be intimidated by threats from terrorist organizations such as the IRGC. Fear must not determine the fate of millions of civilians. Silence must not become policy.

Ask yourselves this:
If your own children were trapped in Iran today, would you look away?

We ask you to see us not as statistics, but as human beings—as brothers and sisters committed to freedom and human rights.

We urgently call on the international community to:

Publicly recognize the killing of Iranian protesters as crimes against humanity
Act immediately to protect civilians and deter further mass violence
Restore and support free internet access for the Iranian people
Hold those responsible accountable under international law
Stand clearly with Iranian women, youth, and peaceful protesters
Every hour without action costs lives.
Every day of silence deepens despair.

We ask you not to let our generation lose faith in the international human-rights system. Do not allow our voices to vanish behind internet blackouts and mass graves. History will remember those who stood up—and those who remained silent.

We ask you to stand with us.
Now.

With urgency and hope,
We, the Mahsa Amini, Iranian International Revolution Generation