Sila menyokong cadangan Dana Bantuan Sewa !

(Sila merujuk terjemahan Bahasa Inggeris, Bahasa Cina dan Bahasa Tamil di bawah.)

Perintah Kawalan Pergerakan (PKP) telah memberikan tekanan kewangan yang besar kepada perniagaan dan ini telah memaksa lebih daripada 30,000 PKS gulung tikar.

PKP 2.0 pula memburukkan keadaan tersebut. Lebih daripada 600 kedai kopi ditutup sejak PKP 2.0. Malaysian Retail Chain Association menganggarkan bahawa PKP 2.0 telah menutup dua pertiga perniagaan kecil di Malaysia. Kira-kira 200 klinik telah berhenti beroperasi sejak wabak ini.

Sewa dan kos tetap lain (biasanya 20 hingga 30 peratus daripada kos operasi) adalah faktor utama yang menyebabkan PKS mengalami aliran tunai yang ketat.

Sewa kedai kopi / restoran di bandar-bandar besar boleh mencecah RM30,000 sebulan. Gabungan kos operasi yang tinggi (terutamanya kos sewa dan kos buruh), penjualan yang kian menurun, dan pendapatan yang lebih rendah telah mencabar kelangsungan pemilik perniagaan ini.

Kita mesti ambil perhatian bahawa menamatkan PKP atau membuka semula ekonomi tidak bermaksud pemulihan ekonomi.

Sebilangan besar perniagaan masih mengalami kesukaran untuk memulangkan modal akibat kesan PKP pertama dan pandemic global masih berlanjutan. Perniagaan tidak dapat beroperasi dengan kapasiti penuh untuk memaksimumkan keuntungan kerana kita masih perlu mematuhi langkah-langkah berjaga kesihatan dan SOP yang sewajibnya bagi mencegah Covid-19. Selain itu, keyakinan pengguna yang rendah dan kuasa membeli yang lemah terus mengekang pertumbuhan ekonomi. Ekonomi secara umum semakin lemah telah menyukarkan perniagaan untuk menjamin kelangsungan, termasuk mereka yang pindahkan perniagaan mereka ke atas talian.

Pedagang kecil atau perniagaan yang baru ditubuhkan tidak mempunyai simpanan kewangan seperti syarikat besar. Ini membuat mereka lebih rentan untuk menutup perniagaan. Hal ini seterusnya mengakibatkan lebih ramai kehilangan pekerjaan dan tidak mampu untuk membayar pinjaman bank. Akhirnya, mereka terpaksa bergantung kepada "ah long", dan lebih ramai orang terjerumus ke dalam kemiskinan. Kesan-kesan ini bercanggah dengan usaha kerajaan yang cuba memulihkan ekonomi yang sedang merosot ini.

Kami telah mengadakan perbincangan dengan pelbagai kumpulan perniagaan dan kebanyakan bersetuju bahawa bantuan sewa akan meringankan beban mereka pada masa ini.

Oleh itu, kami dengan segera meminta Kementerian Kewangan supaya memperuntukkan sebuah dana sebagai Bantuan Sewa untuk membolehkan kelangsungan hidup dan pemulihan PKS, ‘job security’, dan pemulihan ekonomi yang lebih luas.

Sebenarnya, banyak perniagaan berusia tiga generasi. Dana ini akan membantu mereka bertahan dalam wabak COVID-19 sekarang.

Dana Bantuan Sewa harus menyediakan langkah-langkah seperti berikut:

(i) memberikan geran khas sebanyak 80% subsidi sewa kepada PKS yang mengalami penurunan pendapatan 30%, dengan had RM8,000 sebulan, selama enam bulan;

(ii) membekukan sewa di semua premis komersial sehingga Disember 2021; dan

(iii) menangguhkan pengusiran penyewa sehingga Disember 2021.

Sebagai mekanisme Dana Bantuan Sewa, kami mencadangkan Kementerian Kewangan untuk menubuhkan Bahagian Dana Bantuan Sewa dan bekerjasama dengan kerajaan tempatan bagi menangani proses permohonan, dan untuk menyalurkan dana tersebut kepada pemilik tanah/ pemilik premis.

Dana Bantuan Sewa bertujuan untuk membahagikan kesusahan ekonomi secara adil sebagai kebaikan bersama masyarakat dan kemampanan ekonomi. Dengan dana ini, perniagaan mempunyai kadar kelangsungan hidup yang lebih baik dan dapat mengekalkan pekerjaan, dan seterusnya kita dapat mengurangkan krisis.

---

Please support the Rental Relief Fund (RRF) proposal!

The Movement Control Order (MCO), which has placed overwhelming financial stress on businesses, has forced more than 30,000 SMEs to cease operations.

MCO 2.0 has just made the situation worse. More than 600 coffee shops have closed down since MCO 2.0. The Malaysian Retail Chain Association has estimated that MCO 2.0 has shuttered two-thirds of small businesses in Malaysia. About 200 clinics have ceased their operations since the pandemic.

Rental and other fixed costs (usually 20 to 30 percent of operating cost) is the major factor that has resulted in SMEs experiencing a tight cash flow.

Rental in big cities for coffee shops/restaurants could easily come up to RM30,000 a month. A combination of high operating costs (mainly rental and labour), declining sales, and lower revenues are challenging the very survival of these business owners.

We must take note that lifting the MCO or re-opening the economy do not imply economic recovery.

Most businesses still suffer to break-even as the ripple effects of the first MCO and global pandemic continues. Due to the necessary health precautions and SOPs, businesses were not able to operate at full capacity to maximise profits. Also, low consumer confidence and weak spending power further constrained economic growth. The generally weaker economy has made it difficult for businesses to sustain themselves even with the move to shift their business online.

Small traders or newly-established businesses do not have the financial reserves of big companies. This makes them more vulnerable to closure, which results in jobs losses, non-payment of bank loans, dependence on “ah longs”, and more people falling into poverty – these effects neutralise the government’s effort to revive the battered economy.

We have conducted consultations with various business groups and most of them agreed that rental relief would alleviate their burden at this time.

Hence, we urgently request the Finance Ministry to allocate funds as Rental Relief to enable SME survival and recovery, job security, and revival of the broader economy.

Some businesses are three-generations old. This Fund will help them survive in the current COVID-19 pandemic.

The Rental Relief Fund should provide the following measures:
(i) give a special grant of 80% subsidy of rental to SMEs that experience 30 % revenue drop, capped at RM8,000 per month, for six months;
(ii) freeze rental increase at all commercial premises until December 2021; and
(iii) suspend tenant evictions until December 2021.

As a Rental Relief rollout mechanism, we propose that the Finance Ministry sets up a Rental Relief Fund division and collaborates with local councils to handle application processing, and to channel the funds to premise owners/landlords.

The Rental Relief Fund is premised on the rationale of fair sharing of economic hardship and for the common good of society and economic sustainability. With such a fund, businesses would have a better survival rate and keep employment intact, thus mitigating the crisis.

---

请支持【租金补贴基金】提案！

行动管制令（MCO）给企业带来了巨大的财务压力，至今已迫使三万多家中小型企业停止运作。

行管令 2.0则让此情况变本加厉。自行管令 2.0以来，大马已有六百多家咖啡店倒闭。马来西亚零售连锁协会（Malaysian Retail Chain Association）则估计，行管令2.0导致马来西亚三分之二的小型企业被迫关门大吉。另一方面，目前已有约两百家诊所停止营业。

租金和其他固定成本（通常为运营成本的20％到30％）是导致中小型企业面临现金周转不灵的主要因素。

在大城市里，咖啡店或餐厅的租金分分钟可达到每月三万令吉。高昂的运营成本（主要是租金和薪资）、销售额下降和收入减少，种种因素的结合，正是挑战着这些业主的生存之道。

我们必须理解，取消行管令或重新开放经济并不代表经济复苏。

在首批行管令和全球大流行的持续波及下，大多数企业无法在收支上取得平衡。加上我们必须采取必要的健康预防措施和标准作业程序，企业仍旧无法全面运营来最大化利润。此外，消费者信心低迷和消费能力疲弱也进一步限制了经济增长。即使商家将业务转移至电子商务平台，总体上疲弱的经济依旧使企业难以维持自己的生存。

小商家或新成立的企业都不具备如大公司一样的财务储备。此因素使他们在经济危机中面临更高的倒闭风险，触发裁员和无法偿还贷款的浪潮，甚至对“大耳窿”形成高度依赖，并将民众推向贫穷的深渊-这些负面影响将抵消政府振兴经济所作出的努力。

我们与各个商业团体进行咨询和交流，大多数业者都认同租金补贴将减轻他们的负担。

因此，我们要求财政部立即拨出一笔资金，作为【租金补贴基金】，确保中小企能够生存和复苏，保障就业机会并振兴更广泛的经济。

有些企业拥有三代的历史。此基金将帮助他们在面对当前的新冠病毒大流行中继续生存。

租金补贴基金应提供以下措施：

（i）给予面临收入下降30％的中小型企业为期六个月的80％的租金补贴，每月上限则为8,000令吉；

（ii）冻结所有商业场所的租金调涨，直至2021年12月；和

（iii）暂停驱赶租户的行动，直到2021年12月。

作为【租金补贴基金】的机制，我们建议财政部设立一个“租金补贴基金”部门，并与地方政府合作处理申请程序和将资金分配给房东/房东。

【租金补贴基金】是建立在公平分担经济困难的前提，并作为社会和经济可持续发展的共同利益。有了这样的基金，企业才会有更好的生存条件，维持当前的就业，从而化解危机。

---

வாடகை நிவாரண நிதி திட்டத்தை ஆதரிக்கவும்!

மக்கள் நடமாட்ட கட்டுப்பாடு ஆணையால் பல வணிகங்கள் பெரும் நிதி நெருக்கடிகளை சந்தித்துள்ளனர். இதனால் 30,000 க்கும் மேற்பட்ட சிறு மற்றும் நடுத்தர வியாபாரிகள் தங்களது வியாபாரத்தை நிறுத்தும் நிலைக்கு தள்ளப்பட்டுள்ளனர்.

மக்கள் நடமாட்ட கட்டுப்பாடு ஆணை 2.0 தற்போதைய  நிலைமையை மேலும் மோசமாக்கியுள்ளது. இம்முறை  600 க்கும் மேற்பட்ட காப்பி   கடைகள் மூடப்பட்டுள்ளன. Malaysian Retail Chain Association கணக்குப் படி, மக்கள் நடமாட்ட கட்டுப்பாடு ஆணை 2.0 -ல் மலேசியாவில் மூன்றில் இரண்டு பங்கு சிறு வணிகங்கள் வணிகத்தை நிறுத்தி விட்டன. இந்த தொற்றுநோய் ஆரம்பித்ததிலிருந்து சுமார் 200 கிளினிக் எனப்படும் சிகிச்சையகங்கள்  தங்கள் செயல்பாடுகளை நிறுத்திவிட்டன.

வாடகை மற்றும் பிற நிலையான செலவுகள் (வழக்கமாக நிர்வாக செலவில் 20 முதல் 30 சதவீதம்) SME க்கள் இறுக்கமான பணப்புழக்கத்தை அனுபவிக்க முக்கிய காரணியாகும்.

பெரிய நகரங்களில் காபி கடைகள் / உணவகங்களுக்கான வாடகை ஒரு மாதத்திற்கு குறைந்தது RM30,000 வரை வரக்கூடும். அதிக நிர்வாக செலவுகள் (முக்கியமாக வாடகை மற்றும் தொழிலாளர்), குறைந்து வரும் விற்பனை மற்றும் குறைந்த வருமானம் ஆகியவற்றை இந்த வணிக உரிமையாளர்களின் பிழைப்புக்கு சவாலாக உள்ளன.

MCO ஐ முடிவுக்கு கொண்டுவருவது அல்லது பொருளாதாரத்தை மீண்டும் திறப்பது என்பது பொருளாதார மீட்சியைக் குறிக்காது என்பதை நாம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டும்.

முதல் MCO மற்றும் உலகளாவிய தொற்றுநோய் தொடர்ச்சியின் விளைவாக பெரும்பாலான வணிகங்கள் பெருமளவில் பாதிக்கப்பட்டுள்ளன. தேவையான சுகாதார முன்னெச்சரிக்கைகள் மற்றும் SOP கள் காரணமாக, வணிகங்கள் இலாபத்தை அதிகரிக்க முழு திறனில் செயல்பட முடியவில்லை. மேலும், பயனீட்டாளர்களின் குறைந்த நம்பிக்கை மற்றும் பலவீனமான செலவிடும் சக்தி ஆகியவை பொருளாதார வளர்ச்சியை மேலும் கட்டுப்படுத்துகின்றன.

பொதுவாக பலவீனமான பொருளாதாரம் காரணத்தால் தங்களின் வணிகத்தை ஆன்லைனில் மாற்றுவதற்கான முயற்சிகள் எடுத்தாலும் அவர் அவர் வணிகத்தை தக்க வைத்துக் கொள்வது என்பது கடினம் தான்.

சிறு வணிகர்கள் அல்லது புதிதாக நிறுவப்பட்ட வணிகங்களுக்கு பெரிய நிறுவனங்கள் போல் நிதி இருப்பு கிடையாது. இதனால் அவர்களது வணிகத்தை மூடுவதற்கான பாதிப்பு அதிகமாக உள்ளது. இது வேலை இழப்புகள், வங்கிக் கடன்களை செலுத்தாதது, “வட்டி கடன்களை” நம்பியிருத்தல் மற்றும் அதிகமான மக்கள் வறுமையில் விழுவதற்கு காரணமாகின்றது. இந்த விளைவுகள் நொறுங்கிய பொருளாதாரத்தை புதுப்பிக்க அரசாங்கத்தின் முயற்சியை நடுநிலையாக்குகின்றன.

நாங்கள் பல்வேறு வணிகக் குழுக்களுடன் ஆலோசனைகளை நடத்தியுள்ளோம். அவர்களில் பெரும்பாலோர் வாடகை நிவாரணம் இந்த நேரத்தில் அவர்களின் சுமையைத் தணிக்கும் என்று ஒப்புக் கொண்டனர்.

எனவே, சிறு மற்றும் நடுத்தர வியாபாரிகளின் பிழைக்கவும் மீண்டு வரவும், வேலை பாதுகாப்பு உறுதி செய்தல் மற்றும் பரந்த பொருளாதாரத்தின் மறுமலர்ச்சி  செயல்படுத்த உடனடியாக வாடகை நிவாரண நிதி ஒதுக்குமாறு நிதி அமைச்சகத்தை கேட்டுக் கொள்கிறோம்.

சில வணிகங்கள் மூன்று தலைமுறைகள் பழமையானவை. இந்த நிதி தற்போதைய COVID-19 தொற்றுநோய் காலத்தில் அவர்கள் பிழைக்க  பெரிதும்  உதவும்.

வாடகை நிவாரண நிதி பின்வரும் நடவடிக்கைகளை வழங்க வேண்டும்:

(i) ஆறு மாதங்களுக்கு 30% வருவாய் வீழ்ச்சியை அனுபவிக்கும், மாதத்திற்கு RM8,000 என நிர்ணயிக்கப்பட்ட SME களுக்கு 80% வாடகை மானியத்தை வழங்கவும்;

(ii) டிசம்பர் 2021 வரை அனைத்து வணிக வளாகங்களிலும் வாடகைக்கு முடக்கம்; மற்றும்

(iii) டிசம்பர் 2021 வரை குத்தகைதாரர் வெளியேற்றத்தை நிறுத்தி வைக்கவும்.

ஒரு வாடகை நிவாரண வெளியீட்டு பொறிமுறையாக, நிதி அமைச்சகம் ஒரு வாடகை நிவாரண நிதி பிரிவை அமைத்து, உள்ளூர் செயற்குழுக்களுடன் ஒத்துழைத்து விண்ணப்ப செயலாக்கத்தைக் கையாளுவதற்கும், நிதிகளை உரிமையாளர்கள் / நில உரிமையாளர்களுக்கு வழங்குவதற்கும் நாங்கள் முன்மொழிகிறோம்.

வாடகை நிவாரண நிதியம் பொருளாதார கஷ்டங்களை நியாயமாகப் பகிர்வது மற்றும் சமூகத்தின் பொது நன்மை மற்றும் பொருளாதார நிலைத்தன்மை ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் முன்வைக்கப்படுகிறது. அத்தகைய நிதியைக் கொண்டு, வணிகங்கள் சிறந்த உயிர்வாழும் வீதத்தைக் கொண்டு வேலைவாய்ப்பை அப்படியே தக்கவைக்கவும்  இதனால் நெருக்கடியைத் தணிக்கவும் முடியும்.