Sağlık Meslek Mensuplarının Serbest Meslek İcrası Hakkında Yönetmelik"te yapılan ve özellikle klinik psikologları ve psikologları mağdur eden, psikolojik desteğe erişimi zorlaştıran maddelerin DERHAL İPTAL EDİLMESİNİ ve UZAKTAN PSİKOLOJİK DESTEĞİN önündeki engellerin kaldırılmasını istiyoruz!

Türk Psikologlar Derneği (TPD) gibi meslek örgütlerinin de vurguladığı gibi, bu yeni yönetmelik, kamuya yönelik psikolojik hizmetlerin kalite güvencesi ve denetlenebilirliği adına olumlu bir adım olarak karşılansa da, içerdiği birçok madde, mesleğin doğasıyla ve uygulama akışıyla uyumsuz olup, hem psikologların hak kayıplarına yol açmakta hem de halkın psikolojik hizmetlere erişimini ciddi şekilde engellemektedir.

Bu yönetmelik ve altta yatan yasal boşluklar, ruh sağlığı desteğine ulaşmayı hepimiz için daha da zorlaştırıyor:

FİZİKSEL OFİS VE MEKANSAL STANDART ZORLUKLARI (Madde 5, 11): Klinik psikologlara dayatılan katı ofis şartları (en az 8-10 m² oda, her uzmana ayrı oda, lavabo zorunluluğu, en fazla 3 ortak sınırı vb.), masrafları artırarak seans ücretlerine yansıyacak ve psikolojik desteği lüks haline getirecektir. Özellikle kısmi zamanlı çalışan, yeni mezun veya deneyimli ancak az sayıda danışanla çalışan birçok psikoloğun, mevcut ekonomik koşullarda bu şartları karşılaması ve mesleğini sürdürmesi imkansız hale gelmektedir. Bu durum, yıllardır hizmet veren birçok merkezi kapanma tehlikesiyle karşı karşıya bırakmakta, disiplinler arası işbirliklerini kısıtlamaktadır.

HEKİM TANISI ŞARTI VE MESLEKİ ÖZERKLİK (Madde 16): Yönetmeliğin, psikolojik destek için önce hekim tanısı şartı koşması, klinik psikologların ve yetkinliklerini belgelemiş psikologların eğitimleri, etik sorumlulukları ve mesleki özerklikleriyle çelişmektedir. Bu, süreci uzatmakta, maliyeti artırmakta ve danışanın doğru desteğe zamanında ulaşmasını engellemektedir.

YETERSİZ TANIMLAMA VE DIŞLAYICILIK (Madde 4): Mevcut yasa ve yönetmelik, sadece diplomasında "klinik psikolog" yazanları sağlık meslek mensubu olarak sınırlamakta; eşdeğer içerikte yüksek lisans yapmış, yıllarca deneyim kazanmış, uygulamalı sağlık psikolojisi eğitimleri almış veya travma, bağımlılık gibi özel alanlarda uzmanlaşmış pek çok yetkin psikoloğun serbest çalışma hakkını ve ruhsat erişimini engellemektedir. Dört yıllık lisans mezunu psikologların bağımsız çalışma hakkının kısıtlanması da (Madde 13) önemli bir sorundur.

KISA UYUM SÜRESİ VE MEVCUT MERKEZLERİN MAĞDURİYETİ (Geçici Madde 1): Yönetmelik öncesi kurulmuş merkezlere tanınan 3 aylık uyum süresi, yeni şartların (fiziksel düzenlemeler, ruhsat işlemleri, taşınma vb.) karmaşıklığı ve maliyeti göz önüne alındığında fiilen mümkün değildir. Bu, binlerce psikoloğu ve devam eden danışan süreçlerini riske atmaktadır.

SONUÇ?
DAHA AZ VE İHTİYAÇLARA UYGUN KLİNİK PSİKOLOG VE PSİKOLOG, DAHA PAHALI SEANSLAR, PSİKOLOJİK DESTEĞE ULAŞMAK İÇİN DAHA FAZLA ENGEL VE BÜROKRASİ! YASAL BOŞLUKLAR VE YÖNETMELİKTEKİ UYUMSUZ MADDELER, NİTELİKLİ UZMANLARA ERİŞİMİ ZORLAŞTIRIRKEN, HALK SAĞLIĞINI VE HASTA HAKLARINI RİSKE ATMAKTADIR.

TALEBİMİZ NET:
Yetkililerden, psikologların ve meslek örgütlerinin detaylı itiraz ve önerilerini dikkate alarak;

Mevcut Yönetmelikteki Sorunlu Maddelerin İptali/Acil Düzenlenmesi:

Madde 4 (Tanımlar): "Psikolojinin tıbbi uygulamaları eğitimi" almış ve bunu belgelemiş psikologlar ile eşdeğer eğitime sahip uzmanlar açıkça "sağlık meslek mensubu" tanımına dahil edilmeli; psikologların sağlık hizmeti sunumundaki konumu yasal düzenlemelerle netleştirilmelidir.
Madde 5, 11 (Ofis Koşulları, Mekansal Standartlar): Üç kişiyle sınırlı ortaklık, her uygulamacıya özel oda, 10m² oda, odada lavabo gibi zorunluluklar esnetilmeli; dönüşümlü/paylaşımlı oda kullanımı gibi alternatif modeller kabul edilmeli; farklı disiplinlerin bir arada çalışabileceği yapılar teşvik edilmelidir. Uygulama odası sayısı sınırı kaldırılmalıdır.
Madde 13 (Personel Çalıştırması): Psikologların sadece klinik psikolog yanında çalışabileceği kısıtlaması kaldırılmalı, yetkinlikleri doğrultusunda bağımsız çalışma hakları tanınmalıdır.
Madde 16 (Çalışma Esasları): Klinik psikologların ve yetkinliklerini belgelemiş psikologların hekim reçetesine bağlı kalmaksızın psikolojik destek planlaması yapabilme yetkileri tanınmalıdır.
Madde 21 (Faaliyet Sınırlamaları): Klinik psikologların merkez dışı alanlarda (kurum, okul vb.) danışmanlık ve eğitim hizmeti sunabilmesi sağlanmalıdır.
Geçici Madde 1 (Uyum Süreci): Yeni şartlara uyum süresi en az 12 aya çıkarılmalı, kademeli geçiş için destek mekanizmaları oluşturulmalı ve zorunluluklar geriye dönük uygulanmamalıdır.
UZAKTAN PSİKOLOJİK DESTEĞİN yasal güvence altına alınarak DESTEKLENMESİNİ,

Kapsamlı ve Yapısal Çözümler İçin:

Psikologlar için ivedilikle bir "PSİKOLOG MESLEK YASASI" çıkarılmasını; bu yasa ile psikologların meslek odası olarak örgütlenerek öz denetimlerini yapmalarının, etik standartların ve hizmet kalitesinin güvence altına alınmasının yolunun açılmasını,

Diplomasında "klinik psikoloji" yazmasa da eşdeğer ve uygulamalı eğitim almış uzmanlara, deneyimli psikologlara yönelik istisnai ruhsatlandırma ve yetkinlik belgelendirme mekanizmaları kurularak serbest çalışma hakkı tanınmasını,

Psikolojinin sayısız alt dalının uzmanlık alanları olarak tanınmasını ve ilgili bakanlıklar bünyesinde bu farklı uzmanlık alanlarına görev tanımları yapılmasını talep ediyoruz.

Ruh sağlığı bir lüks değil, temel bir insan hakkıdır ve herkes için erişilebilir, güvenilir ve nitelikli olmalıdır! Hem mevcut yönetmelikteki yanlışlardan dönülmesi hem de psikologluk mesleğinin hak ettiği yasal çerçeveye kavuşması için imzanla DESTEK OL!