İlkel toplumlarda verileni reddetmek savaş nedenidir. Modern toplumlardaysa şu ya da bu şekilde reddedilen insanın alınganlık sergilemesi anlayışla karşılanabilir. Oysa hemşerimiz Lucien Arkas ne birini yapmıştır ne de diğerini.

Yaklaşık beş, altı yıl önce çoğu 19. Yüzyıl olmak üzere bir kısmı 20. Yüzyıl başlarına ait 2000 dolayında Oryantalist ve Modern resim koleksiyonunu İzmir’e ve İzmirlilere bir müze aracılığı ile kazandırmak istedi. Ancak hayalindeki müzeyi hayata geçiremedi.

Bunun üzerine en az İzmir’deki kadar tutucu bürokratlara sahip Fransa’nın Paris’ten İzmir’e ve İzmirliler’e elini uzatmasını sağlayarak 2011 yılında eski Fransız Konsolosluğu binasında ARKAS Sanat Merkezi’ni kurdu. O tarihten bu yana İzmir’in bugüne kadar hiç tanık olmadığı, hatta rüyasında bile kolay kolay göremeyeceği sergiler düzenlediği yetmiyormuş gibi her sergiyi kalıcı hale getiren çok güzel sergi katalogları yayınladı. Bütün bu işleri çok nitelikli bir ekip oluşturarak gerçekleştirdi. Her sergi için harcadığı çuvalla para karşılığında İzmirli sanat severler kendisine ne kadar sahip çıktı? Sayıları bilemiyorum ama bana göre bu sergilerin hak ettiği ziyaretçi sayısının yüzde biri bile değil. Böyle bir müzeye sahip olamayan İzmir’in neler kaçırdığını anlamaya çalışalım.

Tam metin için;http://www.kentyasam.com/kent-ve-sanat-kulturu-7-yhbrdty-3509.html