4,5 Ayda neler mi oldu?

Biz daha 5000 kişi olamadan çocuklar içeride 4,5 ay geçirdiler. Bu süreçte okulları kapatıldı, haklarında %95 iddiası ortaya atıldı, tercih yapma hakları ellerinden alındı, disiplin kurulu kararı ile atıldıkları tebliğ edildi, son olarak içeride tek oyalandıkları sınavlara çalışmakken sınavlara girmeleri de son KHK ile engellendi. Artık öfkeliler, kırgınlıkları ve kızgınlıkları arttı. Tutuklu esas darbeci olan komutanlar istedikleriyle mektuplaşırken onların sevgililerine mektup göndermeleri yasak, sıra arkadaşlarının onları görmeleri yasak, yıllardır omuz omuza eğitim gördükleri arkadaşlarından aldıkları en ufak bir haber onları mutlu ederken, ellerinden gelen her türlü engeli koyuyor devlet. Eğitim hakları engellendi, özgürlükleri kısıtlandı, aylardır haftada bir avukatlarını, bir de anne babalarını görebiliyorlar. Belki elinde büyüdükleri, belki en iyi anlaştıkları, belki yollarını gözleyen teyze-halaları, amcaları-dayıları bir kere yüzlerini göremedi. Devrem dedikleri; sıra, yatakhane, kader arkadaşları bir kere seslerini duyamadı. İddianameler hazırlanıyor deniliyor ama ilk duruşma ne zaman olacak kim bilir. Tutuklu kalmasınlar ilk celseye kadar, artık silah kullanan kullanmayanı ayırmak için yetmeli zaman. Hala duymayanlar var askeri öğrencileri. Bu karmaşık gündemde sesimizi duyurmak zor ama çocuklarımız, arkadaşlarımız, kardeşlerimiz için mücadeleden vazgeçmemeliyiz. Unutmayın Kamuoyu her şeydir.