ÍSLENSKA AÐ NEÐAN / ICELANDIC BELOW

Whales were once seen as one of the greatest resources the oceans could provide. For centuries, they were hunted relentlessly by many countries around the world for their meat, blubber, and oil. Some species were brought to the very brink of extinction - blue whales and North Atlantic right whales both lost as much as 99% of their numbers due to commercial whaling. In the Atlantic Ocean, gray whales were pushed past that brink and none remain.

Today, we know better. We have come to appreciate the beauty and majesty of whales, and many countries have passed laws to fiercely protect them. While previously we went out on boats to exploit these gentle giants, we now go out to watch them, enjoy them, and learn everything we can from them. We have also come to understand how important whales are to marine ecosystems, and how they fertilize the upper layers of our oceans, supporting the phytoplankton that provide the oxygen in every other breath we take.

Even so, three nations remain that still allow commercial whaling to take place: Norway, Japan, and Iceland. Whale hunting is not an Icelandic tradition. The history of commercial whaling by Icelanders is relatively new: only about 80 years long, a blip compared to the rich, 1200-year-long history of the island nation. Most of the meat from Icelandic whaling is exported, as local demand is in continuous decline. Today, less than 20% of Icelanders eat whale meat, and less than 2% eat it regularly. Tourists are now the primary consumers of whale meat in Iceland.

In 2022, Hvalur hf., the last remaining whaling company in Iceland, resumed hunting fin whales after a nearly four year hiatus. In total, 148 fin whales were hunted by the end of the summer. Fin whales are the second largest animal on Earth after the blue whale, and are currently listed as Vulnerable on the IUCN Red List.

In a report issued by the Icelandic Food and Veterinary Authority (MAST), it was revealed that 24% of the whales hunted were harpooned multiple times, with one whale in particular suffering for two hours before succumbing to its injuries. (Footage of the incident, recorded by MAST, can be found here - graphic content warning.) Based on this report, it is clear that Icelandic whaling constitutes animal abuse and therefore violates the objectives of Iceland's Animal Welfare Act.

However, the end of Icelandic whaling may be near. Recently, Minister of Fisheries and Agriculture Svandís Svavarsdóttir has acknowledged that the archaic practice is surrounded in controversy and has little economic benefit. When the current whaling permits expire at the end of 2023, Svandís has the power to not renew them, putting an end to whaling here once and for all.

Please help us make the Minister’s decision an easy one. Let’s show her how much the world wants this to end. Add your name and help contribute to a future where whales can swim freely without fear of being hunted. Thank you.

=============================================

ÍSLENSKA

Eitt sinn var litið á hvali sem eina mestu auðlind sem höfin gætu veitt. Um aldir voru þeir veiddir án afláts af mörgum löndum um allan heim vegna kjöts, spiks og olíu. Sumar tegundir voru á barmi útrýmingar - steypireyðar og norður-Atlantshafshvalir misstu báðar allt að 99% af fjölda sínum vegna hvalveiða í atvinnuskyni. Í Atlantshafi var gráhvölum ýtt framyfir barminn og eru því engir eftir.

Í dag vitum við betur. Við erum farin að meta fegurð og tign hvala og mörg lönd hafa samþykkt ströng lög til að vernda þá. Meðan við áður fórum út á skipum til að nýta þessa mildu risa, förum við nú út til að fylgjast með þeim, njóta þeirra og læra allt sem við getum af þeim. Við höfum líka áttað okkur á því hversu mikilvægir hvalir eru fyrir vistkerfi hafsins og hvernig þeir frjóvga efri lög sjávar og styðja við plöntusvifið sem er uppspretta súrefnis sem við drögum að okkur í öðrum hvorum andardrætti.

Þrátt fyrir það eru enn þrjár þjóðir sem leyfa hvalveiðum í atvinnuskyni: Noregur, Japan og Ísland. Hvalveiðar er ekki íslensk hefð. Saga hvalveiða Íslendinga í atvinnuskyni er tiltölulega ný: aðeins um 80 ára long. Megnið af kjöti af hvalveiðum Íslendinga er flutt út þar sem staðbundin eftirspurn er í stöðugum samdrætti. Í dag borða innan við 20% Íslendinga hvalkjöt og innan við 2% borða það reglulega. Ferðamenn eru nú aðalneytendur hvalkjöts á Íslandi.

Árið 2022 hóf Hvalur hf., síðasta hvalveiðifyrirtækið sem eftir er á Íslandi, veiðar á langreyðum á ný eftir tæplega fjögurra ára hlé. Alls voru veiddir 148 langreyðar það sumar. Langreyðar eru næststærsta dýr jarðar á eftir steypireyðinum og eru nú skráðir í nokkurri hættu (VU) á rauða lista IUCN.

Í skýrslu Matvælastofnunar (MAST) kom í ljós að 24% hvala sem veiddir voru voru skotnir oftar en einu sinni, einn hvalur þjáðist í heilar tvær klukkustundir áður en hann féll vegna meiðsla sinna. (Myndefni af atvikinu, tekið upp af MAST, má finna hér - efni ekki fyrir viðkvæma.) Miðað við þessa skýrslu er ljóst að íslenskar hvalveiðar fela í sér misnotkun á dýrum og brjóta því í bága við markmið laga um velferð dýra.

Endalok hvalveiða Íslendinga gætu þó verið í nánd. Svandís Svavarsdóttir sjávarútvegs- og landbúnaðarráðherra hefur að undanförnu viðurkennt að fornaldariðkunin sé umvafin deilum og hafi lítinn efnahagslegan ávinning. Þegar núverandi hvalveiðiheimildir renna út í árslok 2023 hefur Svandís vald til að endurnýja þær ekki og binda enda á hvalveiðar hér í eitt skipti fyrir öll.

Vinsamlegast hjálpaðu okkur að gera ákvörðun ráðherrans auðvelda. Við skulum sýna henni hversu mikið heimurinn vill að þessu ljúki. Bættu við nafni þínu til að stuðla að framtíð þar sem hvalir geta synt frjálslega án þess að óttast að verða veiddir. Þakka þér fyrir.