A familia, os amigos e intelectuais galegos apoian esta candidatura pola inmensa labor deste erudito galego pola nosa cultura en moitos ámbitos de creatividade.

Miguel González Garcés (A Coruña, 1916-1989) foi un escritor polifacético: poeta, bibliotecario, historiador, ensaísta e docente. Licenciado en Filosofía e Letras, destacou como director da Biblioteca Pública do Estado na Coruña durante 40 anos. Como poeta en galego, publicou obras fundamentais como Poema ó meu mar (1969, Premio Rosa de Ouro), Claridade en que a tentas me persigo (1977, Premio da Crítica de Poesía Galega) e Un nome só na néboa (1987, finalista do Premio Nacional de Poesía). Outros títulos relevantes son Bailada dos anxos (1961), Nas faíscas do soño (1972) e Sede e luz (1986). Realizou importantes achegas á antoloxía da poesía galega con Poesía gallega contemporánea (1974) e Poesía gallega de postguerra (1939-1975) (1975). Tamén estudou autores como Luis Pimentel e Manoel Antonio. A súa obra está traducida a varios idiomas e figura en antoloxías de poesía galega e española, así como no Oxford Companion to Spanish Literature. Foi colaborador en La Voz de Galicia e gañou o Premio Fernández Latorre (1960). Como historiador, publicou Historia de La Coruña (1987) e María Pita, símbolo de la libertad de La Coruña (1989). Pola súa contribución á cultura francesa, foi nomeado Cabaleiro da Orde das Palmas Académicas. O seu legado continúa vivo co Premio de Poesía Miguel González Garcés, instituído en 1991 pola Deputación da Coruña.