2 Şubat 2026'da Mersin Akdeniz ilçesinde, orta refüjde bekleyen 4 kuzen (Zehra Serdil Atak, Nejla Öztürk, Kübra Güney ve Büşra Güney) o gün evlerine dönemediler. Çünkü hatalı sollama yapan ve aşırı süratli bir aracın çarpmasıyla hayatlarını kaybettiler. 

Sürücü M.K., hız sınırının 50 km/s olduğu bir yolda 149 km/s hızla ilerliyordu. 

Elektronik veri kayıtları her şeyi ortaya koydu. Sürücünün "tır bana çarptı, kontrolü kaybettim" savunması ise araç üzerinde yapılan incelemeyle çürütüldü: Sağ tarafta hiçbir temas izi yoktu. Bilirkişi de bu savunmayı destekleyen tek bir bulgu bulamadı.

Savcılık bilinçli taksir dedi ve dava ağır ceza mahkemesine taşındı. Bu doğru bir adım. Ama bu adımın yeterli sonucu doğurması gerekiyor.

Çünkü bu ülkede çok fazla kez şunu gördük: Deliller net, kusur açık, kayıp derin — ama sonunda verilen ceza, kaybedilen hayatların ağırlığını taşımıyor. 

Zehra Serdil benim kızımdı, Nejla, Kübra ve Büşra  ise yeğenlerim. Yaya geçidinde bekliyorlardı, kurallara uyuyorlardı. Hayatlarını kaybetmeyi hak etmediler.

Hız sınırının üç katıyla seyreden, fren yapmayan, dört insanın ölümüne neden olan bir sürücü için en ağır ceza verilmeli.

Yasalar değişsin, trafik katillerine en ağır cezalar verilsin.

Destek için kampanyamızı imzalayın.