ลาก่อนครับ กรุงเทพฯ หลังจากการพักอยู่ที่นี่กว่าสิบเดือนด้วยความหวาดระแวงว่าคาร์เมนอาจจะ ถูกลักพาตัว ทำให้ต้องย้ายที่อยู่ไปเรื่อยๆ ต้องเก็บตัวอยู่แต่ในบ้านเป็นส่วนใหญ่ และใช้เวลาชั่วโมงแล้วชั่วโมงเล่าอยู่หน้าคอมพิวเตอร์เพื่อแก้ข้อกล่าวหาจากคำโกหกและการหมิ่นประมาทที่ผู้หญิงสองคน (ที่คุณก็รู้ว่าใคร) ได้ทำกับเรา และหลังจากที่เราได้ทราบว่าความอยุติธรรมนี้จะไม่จบลงง่ายๆ เราก็ได้ตัดสินใจที่จะย้ายไปอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆที่ห่างไกลและสงบเงียบ ที่ๆเราจะสามารถอยู่ได้อย่างปราศจากความหวาดระแวง พร้อมทั้งสามารถประหยัดเงิน และยังได้ให้คาร์เมนได้เล่นข้างนอกท่ามกลางแสงแดดได้อย่างอิสระ ชีวิตของเราถูกทำลาย ครอบครัวถูกทำร้ายเพราะเราต้องแยกจากลูกชายของเรา และเราก็กำลังมีปัญหาหนักๆอีกหลายอย่างที่ประเทศสเปนที่กำลังเกิดขึ้นกับชีวิตเรา ทั่วโลกได้กำลังจับจ้องความอยุติธรรมที่เกิดขึ้นกับครอบครัวรักร่วมเพศนี้ และเราก็กำลังได้รับความช่วยเหลือและการสนับสนุนมากมายในการต่อสู้ เรามั่นใจว่าเราจะต้องชนะ และพวกเขาจะต้องรับผิดชอบกับความเจ็บปวดและความทุกข์ทรมาน และจะต้องจ่ายเงินทั้งหมดที่เราได้ใช้ไปในการต่อสู้กับคำโกหกของพวกเขา... เราจะต้องชนะ เพราะเราคือครอบครัว เพราะเรารักคาร์เมน และเพราะคาร์เมนคือลูกสาวของเรา และเราได้เดินทางมาที่ประเทศไทยเพื่อสานฝันที่จะได้มีคาร์เมน และเพราะเราไม่ได้ทำอะไรผิด แต่ตอนนี้ เราต้องการที่จะพักผ่อนบ้าง เราขอหยุดพักเพื่อเติมพลัง หลังจากที่ได้ต่อสู้มาเป็นเวลากว่า สิบเดือน เราเลยอยากจะขออนุญาต เพื่อจะมีวันหยุดพักผ่อนสักช่วงหนึ่ง ขอเวลาสักเล็กน้อย เพื่อจัดแจงบ้านใหม่ของเรา และชีวิตใหม่ของเรา แดดดี๊ต้องทำงานออนไลน์หลายต่อหลายชั่วโมงเหมือนอย่างที่เคยเป็น และปาป๊าก็กำลังจะเริ่มเขียนเรื่องราวทั้งหมดนี้เป็นหนังสือ (แน่นอนว่าต้องเป็นหนังสือที่ขายดีที่สุด) เพราะมีหลายสำนักพิมพ์ในอเมริกาได้ให้ความสนใจ และนี่คือฝันร้ายแบบสมบูรณ์แบบที่เรากำลังเผชิญอยู่ แต่ในขณะเดียวกัน เรื่องราวของการที่เราได้รับการสนับสนุนจากคนทั้งประเทศ แน่นอนว่าก็จะต้องได้รับการบอกต่อออกไป Bye bye Bangkok...After 10 months of living with the fear that Carmen could be kidnapped, changing apartments, staying at home most of the time, and spending hours on the computer defending ourselves from the lies and defamation of the two women (you know who they are)...after all of this and knowing that this injustice is not going to finish soon, we have decided to go to a quiet village far away where we can live without fear, save money, and watch Carmen play freely in the sun. Our lives are destroyed, our family is destroyed because we are separated from our son, and we have serious problems with a lot of things from our life in Spain. The world is observing this injustice against a LGBT family and we are receiving a lot of help and support to fight. We are sure we will win and they will pay for the pain and suffering, and for all the money we are spending to fight their lies… We will win, because we are a family, because we love Carmen and because Carmen is our daughter and we came to Thailand to achieve the dream of having her...and because we did not do anything wrong. We need a rest, a little break to charge our batteries after these 10 months to continue fighting. So we ask your permission for a little holiday, a little time to organize our new house, our new life. Daddy has to work online a lot of hours like always, and Papa is going to start to write all this story in a book (a bestseller, for sure), because some US publishers are already interested. This is a complete nightmare we are living but at the same time the story of having the support of a whole country has to be told.