Το Σπίτι Δεν Είναι Ασφαλές Για Όλες / Home Is Not Safe For All

0 have signed. Let’s get to 10,000!


ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ: σχετικά με το χρηματικό ποσό που αναφέρει το change.org, δεν είστε υποχρεωμέν@ να το δώσετε. Τα χρήματα δεν προορίζονται για τη φεμινιστική συλλογικότητα Καμία Ανοχή ούτε για τις επιζώσες έμφυλης βίας. Πρόκειται για αυτοματοποιημένο, μόνιμο μήνυμα της σελίδας και απλώς βοηθάει στη διάχυση του petition.

(Scroll down for English)

Δεν είμαστε όλες ασφαλείς στο σπίτι.

Απαιτούμε άμεση δράση για την έμφυλη ή/και ενδοοικογενειακή βία.

Το «μένουμε σπίτι» δε σημαίνει για όλες μας ασφάλεια, για πολλές αποτελεί ακόμη μεγαλύτερο εγκλωβισμό σε ένα κακοποιητικό και τοξικό περιβάλλον.

Οι επιζώσες έμφυλης βίας, εν μέσω πανδημίας και περιορισμού της κυκλοφορίας, είναι εξαναγκασμένες να βρίσκονται διαρκώς στο σπίτι μαζί με τον κακοποιητή τους, στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων σύζυγο, σύντροφο ή άλλο μέλος της οικογένειας.

Μακριά από το επαγγελματικό τους περιβάλλον, αποκομμένες ακόμη περισσότερο και από τον κοινωνικό τους περίγυρο, σε εντονότερη ενδεχομένως οικονομική εξάρτηση από τον δράστη, με περιορισμένες δυνατότητες αναζήτησης υποστήριξης, αντιμετωπίζουν ακόμη μεγαλύτερης έντασης έμφυλη βία, με σημαντικές επιπτώσεις στη σωματική και ψυχική τους υγεία.

Οι ζωές τους απειλούνται.

Άλλωστε, είναι γνωστό πως η ενδοοικογενειακή βία γνωρίζει ιδιαίτερη έξαρση σε περιπτώσεις επιδημιών, φυσικών καταστροφών κ.ά. – το δείχνουν καθαρά όλα τα διεθνή επιστημονικά δεδομένα από παλιότερες πανδημίες (π.χ. Ebola), αλλά και τα εμπειρικά δεδομένα από την Κίνα και χώρες που έχουν πληγεί από την πανδημία COVID-19. Η ίδια εικόνα προκύπτει και από τα πρώτα στοιχεία που έφτασαν από την Κύπρο, τη Γαλλία, την Ισπανία και την Ιταλία, καταδεικνύοντας αυξημένες κλήσεις στις σχετικές τηλεφωνικές γραμμές.

Σε αυτές τις περιόδους κρίσης, που η κυριαρχία της τοξικής αρρενωπότητας επιβάλλει με μεγαλύτερη ένταση την ισχύ και τον έλεγχό της στα σώματα γυναικών, ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων και παιδιών, στα σώματα των ανάπηρων ατόμων, χρησιμοποιώντας την πανδημία ως νομιμοποιητικό επιχείρημα, οι διέξοδοι διαφυγής για τις επιζώσες/ντες στενεύουν ασφυκτικά, καθώς το ήδη ανεπαρκές δημόσιο δίκτυο υποστήριξης υπολειτουργεί. Με αυτά τα δεδομένα, χιλιάδες γυναίκες, θηλυκότητες, ΛΟΑΤΚΙ+ υποκείμενα και ανάπηροι/ες βρίσκονται πλέον εκτεθειμέν@ σε ανυπολόγιστους κινδύνους.

Για αυτό το λόγο απαιτούμε άμεσα τη λήψη μέτρων, ώστε να διαμορφωθεί μια δίοδος στην ασφυξία:

  • Να επιταχτούν άμεσα ξενώνες για τη στέγαση των επιζωσών (και των παιδιών τους, αν έχουν), αλλά και ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων.
  • Να μην ανασταλεί η εκδίκαση καμίας υπόθεσης έμφυλης ή/και ενδοοικογενειακής βίας. Για πολλές γυναίκες και ΛΟΑΤΚΙ+ υποκείμενα, ακόμα και τα περιοριστικά μέτρα αποτελούν σημαντικό εχέγγυο για την ασφάλειά τους.
  • Να λειτουργήσει η γραμμή SOS 15900 και με chat. Για πολλές επιζώσες είναι αδύνατο να τηλεφωνήσουν, λόγω του 24ωρου εγκλεισμού τους με τον κακοποιητή τους.
  • Να συνεχίσει απρόσκοπτα και να ενισχυθεί η παροχή νομικής συμβουλευτικής και ψυχοκοινωνικής στήριξης από τα Συμβουλευτικά Κέντρα της Γενικής Γραμματείας Οικογενειακής Πολιτικής και Ισότητας των Φύλων αξιοποιώντας την τηλεργασία και τις νέες τεχνολογίες.
  • Να ενισχυθούν οι επιζώσες οικονομικά, ώστε να σταματήσει η οικονομική εξάρτηση από τον κακοποιητή τους και να μπορούν να φύγουν, διασφαλίζοντας αξιοπρεπείς όρους διαβίωσης.

Τέλος, καλούμε τους αυτόπτες/αυτήκοες μάρτυρες να καταγγέλουν, ακόμα και ανώνυμα, περιστατικά έμφυλης βίας στις αρχές καλώντας το 15900 για καθοδήγηση και συμβουλευτική και το 100 για άμεση επέμβαση.

Καμία μόνη. Καμία απροστάτευτη.

#ΚαμίαΜόνη #HomeIsNotSafeForAll


We are not all safe at home.

We demand immediate action against gendered or/and domestic violence.

“Staying home” isn’t safe for all of us; for many women it means being trapped to an even greater degree in an abusive and toxic environment. During the pandemic and under restrictions of movement, survivors of gendered violence are forced to remain constantly at home with their abusers, the vast majority of whom are husbands, partners, or other family members.
Away from their workplaces, even more cut off from their social circle, possibly more financially dependent on the perpetrator than they were before, with limited capabilities to seek support, they face more intense gendered violence, with important consequences for their physical and mental health.

Their lives are in danger.

After all, it is well-known that domestic violence flares up during epidemics, natural disasters, etc. This is clearly shown by the international scientific data (e.g., Ebola), as well as by the empirical data from China and countries that have been affected by the COVID-19 pandemic. The same picture emerges from the first figures coming from Cyprus, France, Spain and Italy which show increased calls to the relevant helplines.
In these critical conditions, in which the domination of toxic masculinity gains even greater power and control over the bodies of women, children, disabled and LGBTQI+ people, using the pandemic as a legitimising argument, the escape routes for survivors become suffocatingly narrow, since the already insufficient public network of support is dysfunctional. Given these facts, thousands of women, femininities, disabled and LGBTQI+ subjects, are now exposed to incalculable risks.
For this reason, we demand actions be taken immediately, so that an escape route from suffocation can be created:

  • The immediate acceleration of shelters to house survivors (and their children, if they have children), as well as LGBTQI+ people.
  • No trials of any cases of gendered violence should be suspended. For many women and LGBTQI+ individuals, even restrictive measures constitute an important guarantee of their safety.
  • The helpline 15900 should also operate a chat function. For many survivors it is impossible to call the helpline due to their confinement with the abuser 24/7.
  • The provision of counseling and psychosocial support by the Counselling Centres of the General Secretariat for Family Policy and Gender Equality should continue smoothly, utilising teleworking
    and new technologies.
  • Financial support to survivors, so that their financial dependency on their abusers can end, and they will be able to leave, ensuring dignified living conditions.
  • Finally, we call on witnesses to report, even anonymously, cases of gendered violence by calling 15900 for guidance and consultation and 100 for direct action.

No woman should be alone. No woman should be unprotected.
#NoWomanAlone #HomeIsNotSafeForAll