ข้าพเจ้าเป็นหนึ่งในนักตกปลา ชาวประมงดั้งเดิม และประชาชน ที่มีชีวิตอยู่ขึ้นอยู่กับทรัพยากรทางทะเล

การแก้ไขมาตรา 69 พรก. การประมง 2558 เปิดโอกาสให้มีการใช้อวนขนาดตาถี่ ขนาด 3-5 มิลลิเมตร (อวนตามุ้ง) เพื่อจับสัตว์น้ำวัยเยาว์ในพื้นที่ห่างจากชายฝั่ง 12 ไมล์ทะเล ประกอบกับการใช้แสงไฟล่อสัตว์น้ำในเวลากลางคืน ซึ่งเป็นพื้นที่ ที่มีความสำคัญในฐานะแหล่งอนุบาลลูกปลาวัยอ่อนกว่า 65 ชนิด ข้อเปลี่ยนแปลงดังกล่าวไม่เพียงแต่สร้างผลกระทบในระดับประเทศ แต่ยังมีผลต่อการอนุรักษ์ทรัพยากรทางทะเลในระดับนานาชาติ รวมถึงความร่วมมือในการปกป้องระบบนิเวศที่เป็นสมบัติร่วมของมนุษยชาติ

การเปลี่ยนแปลงนี้ ยังอาจส่งผลกระทบอย่างรุนแรงต่อนักตกปลา ไต๋เรือนำเที่ยว และผู้ประกอบการประมงพื้นบ้าน ซึ่งเป็นกลุ่มที่พึ่งพาทรัพยากรทางทะเลอย่างยั่งยืนในการดำรงชีวิต การใช้อวนตาถี่ที่มีขนาดช่องตาเพียง 3-5 มิลลิเมตร จะจับสัตว์น้ำวัยเยาว์ในปริมาณมหาศาล รวมถึงปลาที่ไม่ใช่เป้าหมายในการจับ (bycatch) ซึ่งปลาส่วนใหญ่ยังไม่เติบโตเต็มที่และไม่สามารถเพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจได้

      ข้าพเจ้าขอเสนอแนวทางดังนี้

1.      คงข้อกำหนดเดิมของมาตรา 69 ที่ห้ามทำประมงล้อมจับในเวลากลางคืนด้วยอวนตาถี่

2.      สนับสนุนการประมงเชิงอนุรักษ์ เช่น การใช้เครื่องมือประมงที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม และการพัฒนาชุมชนประมงอย่างยั่งยืน

3.      บังคับใช้กฎหมายที่สอดคล้องกับมาตรฐานสากล เพื่อยกระดับบทบาทของประเทศไทยในเวทีโลก