• 📝 Σύνοψη

Ζητάμε τη ριζική θεσμική μεταρρύθμιση του κράτους με στόχο τον περιορισμό της Αστυνομίας στα αυστηρά ποινικά της καθήκοντα. Με αφορμή τη θετική στροφή για την αφαίρεση της επίδοσης των στρατιωτικών φακέλων (ΦΑΠ) από την Αστυνομία, διεκδικούμε την αντίστοιχη μεταφορά των αρμοδιοτήτων που άπτονται της Δημόσιας Υγείας, της Ψυχικής Υγείας (Σωφροσύνης) και της Θεσμικής Διαφάνειας σε ανεξάρτητους, εξειδικευμένους πολιτικούς φορείς. [1​, 2]  

• 📖 Κυρίως Κείμενο (Το Ακαδημαϊκό Σκεπτικό)

Στο πλαίσιο μιας σύγχρονης φιλελεύθερης δημοκρατίας, η νομιμοποίηση της κατασταλτικής ισχύος της Αστυνομίας βασίζεται αποκλειστικά στην προστασία των ατομικών δικαιωμάτων και την εφαρμογή του Ποινικού Κώδικα. Παρά ταύτα, παρατηρείται το φαινόμενο της Υπεραστυνόμευσης (Over-policing): η μετατροπή της Αστυνομίας σε έναν πολυδύναμο μηχανισμό διαχείρισης δομικών κοινωνικών, ιατρικών ή αμιγώς γραφειοκρατικών προβλημάτων. [1​, 2] Η πρόσφατη και ορθή απόφαση της ηγεσίας της Αστυνομίας να τερματίσει τη διαδικασία επίδοσης των Φύλλων Ατομικής Πρόσκλησης (ΦΑΠ) της Εθνικής Φρουράς, αποδεικνύει στην πράξη ότι το σώμα είναι υπερφορτωμένο με αλλότρια καθήκοντα, στερώντας πολύτιμους πόρους από την ασφάλεια των πολιτών. [1​, 2​, 3] Αυτή η μεταρρύθμιση πρέπει να αποτελέσει την απαρχή για τον τερματισμό του Κρατικού Πατερναλισμού και του Νομικού Ηθικισμού, απεμπλέκοντας την Αστυνομία από ζητήματα που απαιτούν εξειδικευμένη επιστημονική και τεχνοκρατική προσέγγιση:

• Δημόσια Υγεία (Ουσιοεξαρτήσεις): Η εξάρτηση από ουσίες αποτελεί χρόνια ιατρική πάθηση. Η αντιμετώπισή της με όρους καταστολής και εγκλεισμού αποτυγχάνει, καθώς στερείται θεραπευτικού υποβάθρου.
• Ψυχική Υγεία / Σωφροσύνη (Διαχείριση Κρίσεων): Η προσωρινή ή μόνιμη απώλεια του ορθού λόγου και της σύνεσης (ψυχιατρικές κρίσεις) αποτελεί αντικείμενο της κλινικής ψυχιατρικής. Η αστυνομική παρέμβαση σε τέτοια περιστατικά συχνά κλιμακώνει την ένταση, με κίνδυνο την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
• Θεσμική Διαφάνεια (Ηθική/Διαφθορά): Η πάταξη της διαφθοράς απαιτεί αντικειμενικούς, ανεξάρτητους ελεγκτικούς μηχανισμούς και οικονομική τεχνογνωσία, όχι αστυνομική αυθαιρεσία που μπορεί να εργαλειοποιηθεί πολιτικά.

Η συσσώρευση αυτών των ετερόκλητων ρόλων στην Αστυνομία δημιουργεί έναν δυσλειτουργικό θεσμό, ο οποίος τείνει να αποκτά ασυλία απέναντι στη δημοκρατική κριτική, εμποδίζοντας την αυτοδιόρθωσή του. Για τους λόγους αυτούς, αιτούμαστε:

1. Τη θεσμική αποδέσμευση της Αστυνομίας από τη διαχείριση κρίσεων ψυχικής υγείας και ουσιοεξαρτήσεων, κατ' αναλογία με τη μεταρρύθμιση των στρατιωτικών φακέλων. [1​, 2]
2. Την ίδρυση και χρηματοδότηση αυτόνομων, 24ωρων πολιτικών δομών (κινητές μονάδες ψυχιάτρων, κοινωνικών λειτουργών και εξειδικευμένων νοσηλευτών) για την άμεση ανταπόκριση σε κοινωνικά περιστατικά.
3. Την ενίσχυση των Ανεξάρτητων Αρχών Διαφάνειας για τον έλεγχο του οικονομικού εγκλήματος, διασφαλίζοντας τον διαχωρισμό του δικαίου από την υποκειμενική ηθική.