Şişli Tiyatrosu Tahliye Edilmesin!

Bir Sahne Kapanırsa, Bir Kent Susar

Şişli Tiyatrosu, yalnızca dört duvardan ibaret bir yapı değildir.
Burası, Gazanfer Özcan’ın kurucuları arasında yer aldığı Şişli ilçemizin sayılı sahneleri arasında yer alan, Arzu Pasajı içinde bulunan, tapusunda açıkça “tiyatro” ibaresi yer alan sayılı özel tiyatro mekânlarından biridir.

On yıllar boyunca bu sahneden:
 • Usta sanatçılar geçti,
 • Genç oyuncular ilk kez seyirciyle buluştu,
 • Alkışlar, itirazlar, kahkahalar ve suskunluklar aynı çatı altında yaşandı.

Şişli Tiyatrosu, İstanbul’un kültürel belleğinde özel tiyatroların ayakta kalma mücadelesinin simgesi olan mekânlardan biridir.
Burada yalnızca oyunlar oynanmadı;
umut üretildi, söz söylendi, hafıza korundu.

Bugün bu tiyatro için verilen tahliye kararı, sadece bir mekânın boşaltılması anlamına gelmiyor.
Bu karar:
 • Sanatçıların emeğini,
 • Seyircinin anılarını,
 • Kentin kültürel sürekliliğini
yok saymak anlamına geliyor.

Üstelik hukuken “tiyatro” olarak tanımlanmış bir alanın, tiyatro işlevinden koparılması;
kültürel mirasın sessizce silinmesi demektir.

Bizler biliyoruz ki:
Bir tiyatro kapandığında sadece ışıklar sönmez.
Bir kentin sesi kısılır, hafızası yaralanır.

Bu nedenle talebimiz nettir:
 • Şişli Tiyatrosu’nun tahliye edilmemesi,
 • Tiyatro işlevinin korunması,
 • Bu sahnenin gelecek kuşaklara yaşayan bir kültür mekânı olarak bırakılması.

Bu kampanya, yalnızca bir tiyatro için değil;
sanatın kamusal bir hak olduğu gerçeği için başlatıldı.

Şişli Tiyatrosu susmasın.
İstanbul bir sahnesini daha kaybetmesin.