🇬🇧 --> To read in English, just scroll down a bit.

🇹🇷 -->Türkçe okumak için en aşağıya kaydırıınız.

________________________________________

🇩🇪 DEUTSCH

 

Zazaisch ist eine Sprache — und wir werden zwischen zwei Seiten ausgelöscht

Zazaisch ist eine eigenständige Sprache, die von Linguistinnen, Linguisten und Professoren weltweit eindeutig als solche anerkannt wird. Dennoch reicht diese wissenschaftliche Anerkennung nicht aus, um uns vor dem Verschwinden zu bewahren. Denn Zazaisch wird politisch und systematisch ausgelöscht — gleichzeitig durch staatliche Politik und durch kurdische politische sowie bewaffnete Strukturen.

Der türkische Staat hat diesen Prozess über Jahrzehnte hinweg vorangetrieben, indem er Zazaisch nicht anerkannt und aus Bildung, öffentlichem Leben und kulturpolitischen Maßnahmen ausgeschlossen hat. Die offizielle Leugnung wurde zu einem stillen, aber wirkungsvollen Instrument der Assimilation.

 

Gleichzeitig werden Zaza innerhalb kurdischer politischer Diskurse zwangsweise einer kurdischen Identität untergeordnet, während Zazaisch bewusst als kurdischer Dialekt dargestellt wird. Diese Darstellung ist keine sprachliche Ungenauigkeit, sondern führt zur systematischen Auslöschung einer eigenständigen Identität.

 

Besonders schmerzhaft ist,

dass einige kurdische bewaffnete Gruppen unter dem Vorwand des Kampfes gegen den türkischen Staat Zaza-Frauen und -Kinder getötet haben. Unschuldige Zivilisten mussten für einen Krieg bezahlen, dessen Teil sie nie waren. Zaza-Dörfer, Zaza-Leben und Zaza-Leid wurden dabei als austauschbar behandelt.

So sind wir zwischen zwei Seiten gefangen.

 

Während Türken und Kurden in politischen, ideologischen und bewaffneten Konflikten gegeneinander kämpfen, verschwinden wir leise dazwischen.

Der Staat sieht uns nicht, und dominante Identitäten lassen uns keinen Raum zum Überleben.

Wir sind keine Kriegspartei.

Wir sind kein Werkzeug einer Ideologie.

Wir sind lediglich ein Volk, das existieren möchte.

Heute sinkt die Zahl der Kinder, die Zazaisch sprechen, rapide. Unsere Sprache verstummt in den Häusern und verschwindet von den Straßen. Das ist kein natürlicher Prozess — es ist eine bewusste, zweiseitige Zerstörung.

Wir sprechen nicht aus Stärke, sondern aus Angst.

Aus Angst, dass es bald zu spät sein wird.

Aus Angst, dass niemand mehr übrig bleibt, der Zazaisch spricht.

An Staaten, politische Akteure, Wissenschaft und die internationale Öffentlichkeit:

Sehen Sie uns zwischen diesen beiden Feuern. Reichen Sie uns die Hand, bevor es zu spät ist.

 

Dies ist kein Aufruf zur Spaltung.

Es ist ein Aufruf zum Überleben.

WIR ENTSCHEIDEN UNS ZU LEBEN, NICHT AUF EINE SEITE, WIR ERWARTEN DIE HILFE DES DEUTSCHEN VOLKES.

 

 

-----

🇬🇧 ENGLISH 

Zazaki Is a Language — And We Are Being Erased Between Two Sides

Zazaki is an independent language, clearly recognized as such by linguists and professors around the world. Yet this scientific truth is not enough to protect us from extinction. Because Zazaki is being erased politically and systematically, at the same time by state policies and by Kurdish political and armed structures.

 

The Turkish state has contributed to this process for decades by refusing to recognize Zazaki, excluding it from education, public life, and cultural policy. Official denial has become a silent but effective tool of assimilation.

 

At the same time, within Kurdish political discourse, Zazas are forcibly absorbed into a Kurdish identity, while Zazaki is deliberately presented as a dialect of Kurdish. This conscious misrepresentation erases our distinct existence.

 

 

Even more painfully,

some Kurdish armed groups, claiming to fight against the Turkish state, have killed Zaza women and children, forcing innocent civilians to pay the price of a war they are not part of. Zaza villages, Zaza lives, and Zaza suffering have been treated as expendable.

 

As a result, we are trapped between two sides.

 

While Turks and Kurds fight each other through political, ideological, and armed conflict, it is we who quietly disappear in between.

The state does not see us, and dominant identities leave us no space to survive.

 

We are not a party to this war.

We are not a tool of any ideology.

We are simply a people who want to exist.

 

Today, the number of children who speak Zazaki is rapidly declining. Our language is falling silent in homes and disappearing from the streets. This is not a natural process — it is a deliberate, two-sided destruction.

 

We speak today not from strength, but from fear.

Fear that soon it will be too late.

Fear that there will be no one left to speak our language.

To states, political actors, academia, and the international community:

See us between these two fires. Reach out your hand before it is too late.

 

This is not a call for division.

It is a call for survival.

WE CHOOSE TO LIVE, NOT JUST ANY SIDE. 

⸻

🇹🇷 TÜRKÇE 

 

Zazaca Bir Dildir — Ve İki Tarafın Arasında Yok Ediliyoruz

 

Zazaca, dilbilimciler ve profesörler tarafından açıkça kabul edilmiş, bağımsız bir dildir. Ancak bu bilimsel gerçek, bizi yok olmaktan korumaya yetmiyor. Çünkü Zazaca, politik ve sistematik bir şekilde, hem devlet politikalarıyla hem de Kürt siyasi ve silahlı yapıları tarafından aynı anda yok edilmektedir.

Türkiye devleti, yıllardır Zazacayı tanımayarak; eğitimin, kamusal alanın ve kültürel politikaların dışında bırakarak bu yok oluşun zeminini hazırlamıştır. Resmî inkâr, sessiz ama derin bir asimilasyon aracına dönüşmüştür.

 

Aynı anda, Kürt siyasi söylemi içinde Zazalar zorla “Kürt” kimliği altında eritilmekte; Zazaca ise Kürtçenin bir lehçesi gibi sunularak bilinçli biçimde görünmezleştirilmektedir. Bu da başka bir asimilasyon biçimidir.

 

Daha da acısı şudur ki:

Bazı Kürt silahlı grupları, Türklerle savaştıklarını iddia ederek, bu çatışmanın bedelini Zaza kadınlarına ve çocuklarına ödetmiştir. Masum siviller, hiçbir tarafı olmadıkları bir savaşın içinde hedef hâline getirilmiş; Zaza köyleri, Zaza hayatları yok sayılmıştır.

Sonuçta bizler iki tarafın arasında sıkışıp kalıyoruz.

Türkler ve Kürtler politik, ideolojik ve silahlı çatışmalar içinde birbirleriyle savaşırken, arada sessizce yok olan biz oluyoruz.

Ne devlet bizi görüyor, ne de baskın kimlikler bize yaşam alanı bırakıyor.

Biz ne bir savaşın tarafıyız ne de bir ideolojinin aracı.

Biz sadece var olmak isteyen bir halkız.

 

Bugün Zazaca konuşan çocuk sayısı hızla azalıyor. Dilimiz evlerde susuyor, sokaklarda kayboluyor. Bu bir doğal süreç değil; bu, iki yönlü, politik ve sistematik bir yok etme sürecidir.

 

Biz bu çağrıyı güçten değil, korkudan yapıyoruz.

Bir gün çok geç olacağından korkuyoruz.

Bir gün artık konuşacak kimse kalmayacağından korkuyoruz.

 

Devlete, siyasi yapılara, akademiye ve uluslararası kamuoyuna sesleniyoruz:

Bizi bu iki ateşin arasından görün. Geç olmadan elimizi tutun.

 

Bu bir ayrılık çağrısı değildir.

Bu, hayatta kalma çağrısıdır.

HIÇBIR TARAFI SEÇMİYORUZ, YAŞAMAYI SEÇİYORUZ.

 

⸻

PROJECT ZAZA

 

 

 

 

 

 

 

 

This content is not a call for unauthorized postering.