Çoğu zaman iyi niyetle ve yavruların barınakta bakılmaları daha uygun diye, bazen de yerleşim yerlerindeki köpek nüfusu çoğalmasın diye yavru köpek görüldüğünde ilk akla gelen belediye barınakları aranıp oraya alınmalarını sağlamak oluyor. Oysa barınaklara gitmeleri (ya da yeni adıyla geçici bakımevleri) yavrular için tam birer ölüm fermanı. Parvo (kanlı ishal), distemper (gençlik hastalığı), kennel cough (barınak hastalığı, boğmaca) gibi hastalığa neden olan virüsler orada onları bekliyor. Aşıları olmayan ve anne sütünün bağışıklığı sağlayan yararlarından mahrum kalan yavrular büyük acılar içinde birkaç günde ölüp gidiyorlar. Belediye veterinerleri bunu bildikleri halde yavruları almaya devam ediyorlar. 

Bu yüzden geçici bakımevlerine aşıları ve anneleri olamayan yavruların alınmasının önüne geçilmelidir. Bir çözüm olarak, öncelikle bulundukları yerlerde aşılanmaları ve bağışıklık kazanmaları, sonrasında da gönüllülerle birlikte çalışarak beslenme ve sahiplendirme için şehre yakın, doğal, kafessiz alanlar tahsis edilmelidir.