In Malabar's embrace, a curious breed,
Where faith and fortune intertwine with greed.

The Syro Malabar, a clan so grand,
With rituals intricate, a demanding land.

Gold gleams in eyes, a hunger deep inside,
For wealth and status, nowhere left to hide.

Tradition's chains, a burden they must bear,
While whispers of dissent fill the air.

The church, a fortress, power absolute,
Where questioning minds are met with resolute.

Conformity reigns, a chilling decree,
No room for dissent, for individuality.

Yet amidst the shadows, a flicker remains,
Of ancient wisdom, of forgotten rains.

A yearning for freedom, a soul's silent plea,
To break the shackles, and finally be free.

സീറോ മലബാർ, ഒരു ജാതി, ഒരു വംശം,
പൊൻകിരീടം ചൂടി, അഹങ്കാരത്തിൻ തീരം.

പഴമയുടെ പേരിൽ, പുതിയൊരു കൂട്ട്,
അധികാരത്തിന്റെ മോഹം, മനസ്സിൽ നിറഞ്ഞു കൂട്ട്.

പള്ളിയും പണവും, പദവിയും പ്രതാപവും,
ജീവിതത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം, അതാണത്രേ സാരം.

പാവങ്ങളുടെ കണ്ണീർ, കാണാത്ത കണ്ണുകളിൽ,
അന്യായത്തിന്റെ കൊടുങ്കാറ്റ്, മനസ്സിൽ കൊടികുത്തി വീശുന്നു.

പാരമ്പര്യത്തിന്റെ പട്ടം, കഴുത്തിൽ കെട്ടി,
സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പറവയെ, തടവിലാക്കിയിട്ടു.
വിമർശനം വിലക്കി, അഭിപ്രായം അടിച്ചമർത്തി,
അന്ധവിശ്വാസത്തിന്റെ ചങ്ങലകൾ, മനസ്സിൽ പിണഞ്ഞു കുത്തി.

അനീതിയുടെ അഴിമതി, പുഴുക്കുത്തു പോലെ പടർന്നു,
നീതിക്കുവേണ്ടി നിലവിളി, ആരും കേൾക്കാതെ മുങ്ങി.

സത്യത്തിന്റെ വെളിച്ചം, മറയ്ക്കപ്പെട്ടു പോയി,
അന്ധകാരത്തിന്റെ ആഴത്തിൽ, ജീവിതം മുങ്ങിപ്പോയി.

ഈ കാഴ്ചകൾ കണ്ട്, മനസ്സ് നൊന്തു തുടിക്കുന്നു,
നവോത്ഥാനത്തിന്റെ കാറ്റ്, എപ്പോഴാണ് വീശുക തുടങ്ങുക?

പഴമയുടെ പേരിൽ, പുതിയൊരു ജനനം,
സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പാതയിൽ, നടക്കാൻ തുടങ്ങുക.

Seero Malabar, oru jaathi, oru vamsham,
Ponkeeradam choodi, ahankaraathin theeram.

Pazhamayude peril, puthiyaoru kooṭṭ,
Adhikaaraathinte moham, manassil nirannu kooṭṭ.

Pallyium panavum, padaviyum prathaapam,
Jeevithathinte lakshyam, athaanathre saaram.

Paavangalude kannneer, kaanatha kannukalil,
Anyayaathinte kodunkaatt, manassil koḍikkuthi veeshunnu.

Paaramparayathinte pattam, kazhuttil ketti,
Swaathanthryathinte paravaye, thadavilaakkiyittu.
Vimarshanam vilakki, abhipraayam aḍichamartti,
Andhaviswaasathinte changalakal, manassil pinannu kuṭṭi.

Aneethiyude azhimathi, puzhukkuthu pole paḍarnnu,
Neethikkuveṇṭi nilavili, aar‍um kelkkaathe mungi.

Sathyathinte velichcham, maraykkappettu poyi,
Andhakaaraathinte aazhathil, jeevitham mungippoyi.

Ee kaazhchal‍ kaṇṭu, manassu nonthu thud‍ikkunnu,
Navothaanathinte kaatt, eppozhaan‍ aath‍ veeshuka thud‍unguka?

Pazhamayude peril, puthiyaoru jananam,
Swaathanthryathinte paathayil, nadakka‍n thud‍unguka. 😅