Philippines is well-knowned because of its famous tourist spots, and they might say na isa sa mauunlad na bansa ito, pero kung kikilalanin talaga ang bansang ito, you will see that even if may ibang tao na may kaya at mayayaman, still nandyan parin ang mahihirap. If you think na konti lang sila pero no, marami rin ang naghihirap sa bansang ito. Most of them live in provinces, kung saan malayo sa urban cities. Walang magandang trabaho, walang malalapit na eskwelahan para sa mga kabataan. Mahirap kumita ng kabuhayan sa lugar na ito kaya't ganun na lamang kung sila'y maghirap. Karapatan ng bawa't tao na mamuhay ng maayos at bilang isang tao, marami itong pangangailangan. Sa mga bata, karapatan nilang makapag-aral, pero paano na lamang sila makakapag-aral kung walang sapat na pera pang gastos at masyadong malayo sa kanila ang paaralan? Kaya sila ay napipilitan na lamang magtrabaho sa murang edad upang makatulong sa pamilya. Hindi rin biro ang kanilang trabaho. Kahit na may sakit ay mas uunahin nila ang kabuhayan para sa kanilang mga pangangailangan. I think we can help those kind of people. We can help by volunteerism na magsagawa ng proyekto na makakatulong sa kanila tulad ng feeding program, libreng turo sa mga kabataan, pamimigay ng mga gamit na alam nating magagamit nila sa pang-araw araw at mga gamot. Pwede ring sa namamahala sa kanilang lugar ay magsagawa ng proyekto tulad ng pagpapatayo ng skwelahan at malapit na ospital. Hindi dapat natin hayaan ang ganitong klaseng mga tao dahil karapatan nilang mabuhay ng maayos tulad natin. We should spread our love and care to them, wag natin silang hayaan na mabuhay sa ganong klaseng antas ng pamumuhay. We all deserve to live sa magandang buhay.