Sokaklar,ormanlar ve yaşamın bir çok alanında yardıma muhtaç olan hayvanlar hepinizin malumu...

Evlerimizde yeterli alanlar ve imkanlar dahilinde evcil hayvanlarımızın ihtiyaçlarını en iyi şekilde karşılamaya çalışıyoruz. Fakat sokak hayvanlarına da yardımcı olmak istiyoruz çünkü ''hayvan sever'' olmak ''insan'' olmak sadece kendine ait olanı değil zor durumda olanı korumak demektir.

İnsanlar sokakta kaza geçirmiş yada hasta yardıma ihtiyacı olan bir hayvan gördüklerinde ''veterinerler çok pahalı'' deyip yardımcı olamıyorlar. Her insanın kafasında canlanan düşünce aynı ''çok pahalı'' evet gerçekten de öyle çok pahalı!

Belediyelerin rehabilitasyon merkezleri var evet fakat rehabilitasyon merkezlerinin çoğunda yeterli ekipman yok ve acil müdahalelerde maalesef çok yetersizler.

Sokak hayvanları için cerrahi operasyonlarda devlet yardımı ile ortaklaşa bir çalışma yürütülebilmesi çok ütopik bir istek olmasa gerek...

Veterinerlerin uyguladıkları sözde %5 %10 indirimler ise asla gerçeği yansıtmamaktadır ve yeterli değildir. Veteriner hekimlerin tabi ki ticari çıkarları olacaktır ama bunu aç gözlülük yapmadan kendi alımları üzerinden ilaç masrafları ve cüzzi müdahale masrafları ile yapmalıdırlar. Ve bunun için veteriner insiyatifi değil ciddi tüm hekimlikler için geçerli bir fiyat listesi olmalıdır. Hayvan sahiplerinin veteriner kliniklerinden beklentileri önem sırasına göre sıralaması istenildiğinde; hayvan sahipleri için veteriner hekimin deneyimi, hayvan sahipleri ile olan ilişkileri ve istendiği zaman bir veteriner hekime ulaşabilmenin kolaylığı ile teşhiste laboratuar olanaklarının kullanımının bu beklenti ve bunun karşılığının alınması hayvan sahiplerinin tercihleri arasında önemli sırada yer almasına neden olduğu söylenebilir. Ancak, hasta sahiplerinin beklentilerine cevap vermeye çalışan veteriner hekimler mesleklerini icra ederlerken, mesleki görev ve etik ilkelerini de beraberinde taşımak zorundadırlar. Türkiye’de veteriner hekimin mesleğini icra ederken, uymak ve uygulamak zorunda olduğu görev ve sorumlulukları “Uygulama Yönetmeliği” kapsamında belirlenmiştir.  

Kısacası bu ücretler insanların sorumluluk ve merhamet duygularını köreltmekte ve yardım insiyatiflerini yok etmektedir. Bu konu ile ilgili düzenlemenin çok acil bir şekilde yapılması gerekmektedir.