کمپین حمایت از پرويز تناولى واستقرار خرید و فروش آثارهنری

0 have signed. Let’s get to 500!


"Support for Parviz Tanavoli" & " Stabilization of Artwork Trade"

ما حامیان کمپین حمایت از پرويز تناولى، استقرار خرید و فروش آثارهنری، با توجه به در راس قرار دادن "بند آخر قرارداد" و "مستندات برگزاری نمایشگاه آثارجدید معاوضه شده پرویز تناولی درگالری آرت لانژ مورخ اردیبهشت ماه 1395، از دادگستری کل تهران، قوه قضائیه و مراجع ذی ربط، الزام طرفین به پایبندی به مفاد و بندهای قرارداد و تجدید نظر در حکم دادگاه را خواستاریم. مستدعی است دستورات و اقدامات لازم را در این خصوص مبذول فرمایید.

http://www.tabnak.ir/fa/news/818850   

متن فارسی  و مستندات پرونده در لینک  بالا مشاهده کنید

Tandis Tanavoli on details of a lawsuit against her father;

        From Parviz Tanavoli’s Travel Ban for Spreading of Disinformation to His Second Travel Ban over Financial Dispute/ 6,600,000 USD Court’s Evaluation of the Sculptures

        One of the included documents indicates that Tanavoli’s initial travel ban has been enforced for the charges of spreading of disinformation… there is also a document according to which the purchase price of the exchanged works in 2014 was 2,500,000,000 IRR (US$80,000). Relying on these documents, Tanavoli emphasizes on the fact that th e artworks’ value could not have possibly increased to 6,600,000 USD (evaluated by court’s appraiser) during the last few years.

      After a lawsuit filed by an art collector led to Parviz Tanavoli’s travel ban and his irrevocable conviction to return the 6 copper sculptures, “Tabnak” published the final verdict of the appellate court; a verdict to which Tanavoli and his acquaintances object to and have provided Tabnak with more details on the case.

       According to “Tabnak”, Parviz Tanavoli, pioneer painter, sculptor and founder of the Saqqakhaneh movement in Iran, was to leave Tehran for London to attend his recent book launch “European Women in Persian Houses” at the British Museum; but the international artist was held at the IKA (Tehran) airport.

       Following this, Parviz Tanavoli, declaring that he needed to go to London to give a talk, continued: “Despite all my explanations to them, I was not given a clear answer and was told that I had to go to the Immigration & Passport Police Head Office. They had not been informed of the reason for my travel ban and said that it had not been registered on their systems. I have no problem to leave the country, no plaintiff, claimant, and debt to prevent me from leaving the country; I have not even received a letter with this regard”.

       Parviz Tanavoli claimed that Law Enforcement Force of the Islamic Republic of Iran had been the plaintiff and charged him with spreading of disinformation via his sculptures, a statement which was denied by the force’s representative. After that the lawsuit made the news and a financial case was mentioned. It was then revealed to be a serious dispute over an exchange of a number of sculptures which in the opinion of the plaintiff, are worth more than the artworks she has received from the sculptor. She had filed the lawsuit after negotiations had proved fruitless.

       The court had initially concluded in Tanavoli’s favor, but the appellate court overturned the initial ruling and convicted Tanavoli. According to part of the verdict’s text, alluding to the proceeding, claims of both parties and civil law, the counselors of the 12th branch of the appellate court of Tehran province, based on numerous civil laws, have decreed that: “…dissimulation and fraud is evident and proved in this case, and in addition to overturn of the previous ruling and termination of the contract, under the title of  the deal of exchange of artworks between the parties, it is decreed that 6 sculptures made in 1972 titled (3 boys and 3 girls) from the collection belonging to Maryam Goudarzi, with the described sizes and details in accordance with the contract must be returned in addition to their certificates and the payment… of the court costs and the lawyer’s fee…must be made by Parviz Tanavoli… the verdict of the court is final…”.

      Now Tandis Tanavoli has shed light on the process of his father’s travel ban as well as the lawsuit, and has provided Tabnak with detailed explanations on Parviz’s behalf. A document indicated that Tanavoli has been initially banned from leaving Iran based on charges of spreading of disinformation, yet it is not certain whether the case is filed by the Law Enforcement Force, public prosecutor or a plaintiff. 

      Moreover, there is a document which indicates the worth of this deal to be 2,500,000,000 IRR ($80,000) in 2014. Based on this document, Tanavoli insists that the artworks’ value could not have possibly increased to 6,600,000 USD (evaluated by court’s appraiser) during the last few years, and their value is equal to the artworks for which they were exchanged. His daughter’s explanations are as follows:

    Tandis Tanavoli Discloses Details on the Lawsuit Filed Against His Father:

If Mayam Goudarzi’s case wins, that would be a disaster for the art in Iran, because anyone who has ever purchased or sold a painting or sculpture in the last 40 years may claim the deal to be fraud and based on this case cancel it. That might lead to an irreversible chaos in Iran’s art market which would negatively affect all the laws. (Parviz Tanavoli)

      Parviz Tanavoli’s Second Travel Ban

       Iran’s renowned sculptor is banned from leaving the country for the second time. In an unprecedented case in the art of Iran, a gallery owner’s lawsuit against Parviz Tanavoli over the exchange of 6 copper sculptures by him, has led to the second travel ban for him. The Iranian pioneer sculptor, who had been attempting to take back his sculptures from the municipality of Tehran during the last few years, in absolute silence of the art and culture officials, now has to spend time in courts instead of focusing on his artworks, teaching his students and passing on his experience and wisdom to them. The officials and institutions just need to know that Tanavoli is an established, and one of the most well-known Iranian sculptors in the world who has brought credit for the Iran through his invaluable artworks in numerous prominent art centers across the globe, first-rate museums and specialized art magazines.

 

       Around 3 years ago, Maryam Goudarzi, gets in touch with Tanavoli through her friends. She claims she has purchased 6 of his copper sculptures for the amount of 8000,000,000 IRR (circa $270,000) for her collection and had not been able to sell them (despite the fact that the sculptures were purchased for $80,000. She asks Tanavoli to buy the sculptures from her, but he was not inclined to pay such figure for his own sculptures, so he proposes to exchange them for his more recent artworks. Goudarzi, accompanied by her partner, Amir Bahman Amirian, goes to Tanavoli’s house to draft and sign a contract to exchange 6 copper sculptures with 5 artworks (Image of the contract).

       Both parties, Parviz Tanavoli, and Maryam Goudarzi and Amirian, agree on the content of the enclosed contract regarding the exchange of sculptures. All three of them sign the contract which “irrevocably deprives both parties of the right to declare any claim regarding the subject of the contract after the signature and exchange of the artworks”. The picture of the contract is included.

        Afterwards, Goudarzian and Amirian, pleased with the artworks they have received from Tanavoli, ask him to hold his book launch at Art Lounge, their gallery, in 2014 so that they exhibit all the 5 artworks they had exchanged at the same time; a request which Tanavoli accepts (the photos and advertisement material are included). A price list is provided for the artworks and according to the testimony of the attendees, a bronze sculpture titled “Wall and Birds” was sold to a collector at a high price.

        Few months later, on 20th of May 2016, Tanavoli holds another exhibition “Tanavoli and 50 years of Pop Art” at Shahrivar Gallery, which belongs to Amir Hossein Zandi. After Goudarzi’s insistence, Tanavoli agrees to display her works for sale at Shahrivar gallery instead of his own, and asks Mr. Zandi to exhibit hers and her partner’s works. Yet Goudarzi refuses to sell the works at the price she agreed upon with the gallery (photos of the artworks at Shahrivar gallery are enclosed).

        Several months later Goudarzi contacts Tanavoli and says that she has customers for the 6 sculptures she has exchanged. Tanavoli asks in disbelief “What do you mean? You have exchanged them and signed [a contract]”. She insists and goes to Tanavoli’s house several times. Until he tells her that he will no longer see her and will not cancel the contract, and Goudarzi threatens him.

        Sometime after this incident, Tanavoli published the news about a conference on Iran’s art at the British Museum and announces the scheduled date for his travel to London on 13th of July 2015. His passport was confiscated at the airport and he had to return from the airport. He goes to Immigration & Passport Police Head Office several times and enquires about the reason for his travel ban, but they were not informed of the reason and answer “you have been banned from leaving the country from somewhere else”. Tanavoli has been banned from leaving Iran based on the charges of spreading of disinformation.

          The very next day the spreading of disinformation is denied by an official, yet after 10 days Tanavoli is given a letter which says that “Parviz Tanavoli’s petition on the subject of spreading of disinformation is received on 4th of July 2017”, it continues “An official notice regarding the charges of spreading of falsehood and diversion of public attention against you will be asserted”.

         Goudarzi files a lawsuit against Tanavoli, but he is finally acquitted. She presses charges several times at various courts, and every where the judges acquit him in his absence. He is asked to ask for compensation by his acquaintances, but he says she is young and it is not worth pursuing.

         After awhile, Goudarzi files a new lawsuit at the Justice court in Tehran, which is dismissed by the judge. The court decrees that she has no rights and the case is declared closed on 11th of February 2017 based on nullification of sale and other reasons such as her partner’s absence. She then goes to the appellate court which in an unusual way condemns Tanavoli. He asks for a new trial regarding some of the inadequacies in the case. One of the peculiarities of the case is that despite lack of specialty of the appellate court of Tehran province regarding the evaluation of the Iranian Modern artworks and without consulting appraisal, the worth of the 5 sculptures are declared less than the other 6 works, based on which Tanavoli is accused of fraud. If notable appraisers of the Iranian Modern art are consulted regarding the exact value of these 11 works, they could hardly answer, since the 6 copper works do not belong to a single collection, but they were part of a larger work which is destroyed (See the photo). In other words, the court has took it further from the plaintiff’s petition and not only cancels the exchange contract, but orders Tanavoli to issue certificate for the works, a verdict to which he answers “How can I return the works with a certificate when I have received them without one? The works were not even signed”.

         This goes even further and the honored court which orders Tanavoli to return the 6 works, does not ask Goudarzi to do the same and return his 5 sculptures to him! They say that in order to have 5 sculptures returned, he must file a new lawsuit.

         Following the new ruling, an appraiser is contacted, and since no Modern Art appraiser works at the judiciary, a calligraphy and ancient artifacts appraiser is consulted. She, in Iran’s capital, evaluates the works only based on their photographs, in United States currency and knowing the fact that these 6 works are merely parts of a larger tree-dimensional work which no longer exists (2 Heech sculptures on both sides of the work), estimates them at 6,600,000 USD. Meaning that the works Amirian has purchased in 2014 for 2,500,000,000 IRR have increased 100 times their value taking official exchange rate in consideration, and 230 times based on free exchange rate, during the last 4 years. It is worth knowing why Goudarzi could not sell any of these pieces?

        These 6 pieces are part of a larger sculpture Tanavoli made prior to the 1979 Islamic revolution as evident in its photograph; they belong to a tree-dimensional wall over which there were two big Heech sculptures. No one knows about the fate of the Heech sculptures, an unfortunate end for a sculpture which original state can only be imagined through a photograph. Professional collectors avoid obtaining fragmented or suspicious works, which is the reason Gudarzi/Amirian could not sell them.

       Based on this verdict, which leaves room for regret and denial of knowledge of the true value of artworks and filing for loss after signing selling or exchange contracts, there will be a long line of individuals who have obtained artworks during the last 40 years which would only lead to complete chaos in Iran’s art market. Some of them are worried and some are waiting for this case to conclude, so that they can file new lawsuits based on this verdict which would bring further disarray to Iran’s art scene. The future generations would judge how and by whose support Iran’s art scene has been negatively affected and undermined.

 از ممنوع الخروجی پرویز تناولی برای نشر اکاذیب تا ممنوع الخروجی مجدد برای اختلاف مالی / ارزش‌گذاری

شش میلیون و ششصد هزار دلاری مجسمه‌ها توسط دادگاه

 

 

پس از آنکه شکایت یک مجموعه‌دار خصوصی از پرویز تناولی که منجر به ممنوع‌الخروجی این مجسمه‌ساز از ایران شد، در نهایت منتهی به صدور حکم قطعی محکومیت تناولی در دادگاه برای بازگرداندن شش مجسمه شد، «تابناک» حکم قطعی دادگاه تجدیدنظر را منتشر کرد؛ حکمی که تناولی و نزدیکانش به آن معترضند و در همین راستا توضیحاتی را پیرامون این پرونده در اختیار «تابناک» قرار دادند.

به گزارش «تابناک»؛ پرویز تناولی که نقاش و مجسمه‌ساز و از پیشگامان مکتب سقاخانه‌ای قرار بود، ساعت سه بامداد روز شنبه دوازدهم تیرماه، تهران را به مقصد لندن ترک کند تا در مراسم رونمایی از کتاب تازه‌اش با نام «زنان اروپایی در خانه‌های فارسی» حضور یابد و در موزه بریتانیا سخنرانی داشته باشد؛ اما این هنرمند بین‌المللی کشورمان، نتوانست از ایران خارج شود و در فرودگاه بین‌المللی امام‌خمینی (ره) از خروج او از کشور جلوگیری شد. 

پس از این اتفاق، پرویز تناولی در گفت‌و‌گویی با بیان اینکه من به حراست فرودگاه توضیح دادم باید برای سخنرانی به لندن بروم، ادامه داد: «با وجود همه توضیحاتی که به آن‌ها دادم، باز هم پاسخ مشخصی ندادند و گفتند باید به اداره گذرنامه مراجعه کنم. به اداره گذرنامه نیز مراجعه کردم اما آن‌ها نیز درباره علت ممانعت از خروجم اظهار بی‌اطلاعی کردند و گفتند، در سیستم‌های آنجا چیزی ثبت نشده است. من برای خروج از کشور هیچ مشکلی ندارم. شاکی خصوصی، مدعی و بدهی ندارم که مانع خروج از کشور برایم باشد حتی نامه‌ای نیز در این زمینه دریافت نکرده‌ام.»

پرویز تناولی مدعی شد شاکی او نیروی انتظامی به اتهام نشر اکاذیب از طریق آثارش بوده که البته این موضوع آن زمان توسط سخنگوی نیروی انتظامی رد شد. پس از این ماجرا، ماجرای شکایت از تناولی رسانه‌ای شد و پای یک پرونده مالی به میان کشید شد و مشخص شد که یک اختلاف مالی جدی بر سر تعویض چند مجسمه شکل گرفته و با توجه به آنکه طرف مقابل تناولی، اعتقاد دارد آثاری که از این هنرمند دریافت کرده، به مراتب ارزشی کمتر از آثاری دارد که در معاوضه از تناولی دریافت کرده، ابتدا از طریق مذاکره و در نهایت از طریق حقوقی پیگیری کرده است.

 

در دادگاه بدوی حکم به نفع تناولی صادر شد اما در دادگاه تجدیدنظر حکم دادگاه بدوی نقض شد و تناولی در این پرونده محکوم شد. در بخشی از متن حکم با اشاره به روند طی شده، ادعاهای طرفین دعوا و مواد قانونی، مستشاران شعبه 12 دادگاه تجدیدنظر استان تهران به استناد به مواد متعدد قانونی حکم داده‌اند: «...وقوع تدلیس و حصول غبن از این ماجرا را وارد و ثابت تشخیص و ضمن نقض حکم صادره با تأیید فسخ قرارداد تحت عنوان توافق نامه معاوضه آثار هنری بین نامبردگان، حکم به استرداد شش مجسمه ساخته شده در سال 1972 تحت عنوان (سه پسر و سه دختر) از مجموعه متعلق به خانم مریم گودرزی با ابعاد و مشخصات قید شده در عقد به انضمام شناسنامه آنها و پرداخت... هزینه دادرسی و حق الوکاله وکیل... از ناحیه آقای پرویز تناولی در حق بانوی مذکور... صادر و اعلام می‌دارد... رای دادگاه حضوری و قطعی است...»

اکنون تندیس تناولی به نمایندگی از پدرش توضیحات مفصل و مستندی را درباره روند ممنوع الخروجی این هنرمند و همچنین ماجرا این شکایت در اختیار تابناک قرار داده است. در این توضیحات یک سند ارائه شده که نشان می‌دهد تناولی در ابتدا واقعاً به اتهام نشر اکاذیب ممنوع الخروج شده اما مشخص نیست اعلام جرم واقعاً متکی به شکایت نیروی انتظامی، مدعی العموم یا شاکی خصوصی بوده است. در ادامه نیز او متکی بر پرونده مالی مورد اشاره ممنوع الخروج می‌شود.

همچنین در میان این مدارک، یک سند موجود است که نشان می‌دهد ارزش آثار مورد معامله در سال 1393، 250 میلیون تومان بوده است. تناولی با تکیه بر این سند، تاکید دارد که این آثار در این چند سال نمی‌توانسته ارزشی ارزشی شش میلیون و ششصد هزار دلاری (رقم تعیین شده در حکم کارشناسی دادگستری) بیابد و ارزش آنها در همان سطحی است که ما به ازای آنها آثاری از این مجسمه ساز در روند تبادل دریافت شده است. توضیحات دختر پرویز تنوالی بدین شرح است:

 تندیس تناولی از جزئیات یک پرونده حقوقی علیه پدرش می گوید

اگر پرونده مریم گودرزی پیروز شود، فاجعه‌ای برای هنر ایران خواهد بود. زیرا هرکس در چهل سال گذشته تابلو يا مجسمه اى خريده يا فروخته باشد، می تواند ادعای غبن کرده و با استناد به این پرونده آن معامله را بر هم زند، آن وقت است که آشوبی جبران ناپذیر بر بازار هنر ایران سایه خواهد افکند و همه قوانین را زیر سؤال خواهد برد.

ممنوع الخروجی مجدد پرویز تناولی

مجسمه ساز نام آشنای ایران برای بار دوم ممنوع الخروج شد. در رویدادی کم سابقه در هنر ایران ، شکایت یک گالری دار از پرویز تناولی بر سر معاوضه شش مجسمه مسی این هنرمند، برای دومین بار منجر به ممنوع‌الخروجی او شد. مجسمه ساز پیشکسوت ایرانی که در چند سال گذشته درگير بازپس گيري مجسمه هايش از شهرداري تهران بوده ؛این روزها در سکوت مسوولان فرهنگی و هنری، به جای تمرکز بر فعالیت های هنری خود و انتقال آموزه هایش به شاگردان، می بایست پله‌های دادگاه را پایین بالا کند.مسوولان و نهادهای امر کافی است بدانند تناولی مجسمه‌ساز مطرحي است كه نامش در سراسر دنيا بيش از هر هنرمند ديگري شنيده شده و به لطف آثار گرانبهايش ،نام هنر ايران در بسياري از مراكز معتبر هنري دنيا، موزه های طراز اول و مجلات تخصصي هنر برده شده است. متنی که در ادامه می خوانید، شرح کامل ماجرای به وجود آمده برای این هنرمند و گرفتاری های پیش آمده برایش از زبان دختر او " تندیس تناولی " است که خود از تهیه‌کنندگان و کارگردانان سینما به شمار می رود.

«حدود 3 سال پیش خانمی به نام مریم گودرزی از طریق دوستان، استاد تناولی را پیدا میکند و به سراغ او می آید. خانم گودرزی مدعی می شود که 6 اثر مسی کار استاد را به مبلغ 800 میلیون تومان برای مجموعه ی خود خریداری کرده و نتوانسته آنها را بفروشد (حال آنکه آن 6 اثر را تنها به مبلغ 250 میلیون تومان خریده بوده است (تصویر یک) و از آقای تناولی درخواست می کند که این آثار را از ایشان خریداری کنند. آقای تناولی که که مایل به خرید آثار خود نیست، به ایشان میگویند که فقط میتوانند این آثار را با آثار جدیدشان عوض کنند، خانم گودرزی به همراه شریکشان آقای امیر بهمن امیریان برای عقد قرارداد به منزل استاد تناولی می آیند، و 6 اثر مسی را با 5 اثر استاد معاوضه می کنند.(تصویر قراردارد)

طرفین شروط قراردادی را با عنوان معاوضه نامه آثار هنری که به پیوست آمده قبول می کنند؛ طرفین یعنی آقای پرویز تناولی از یک طرف و آقای امیریان و خانم گودرزی از طرف دیگر. هر 3 زیر معاوضه نامه راکه در آن موکداً قید شده: "طرفین بعد از امضای این قرارداد و ردوبدل کردن آثار حق هیچگونه ادعایی نسبت به موضوع توافقنامه ندارند" امضا میکنند. تصویر معاوضه نامه در پیوست آمده است.

متعاقباَ بعد از امضای این معاوضه نامه، خانم و آقای امیریان ، خوشحال از کارهایی که گرفته اند از آقای پرویز تناولی خواهش میکنند که مراسم رونمایی از کتاب جدیدشان را در تاریخ 30 آبان 94 در گالری آرت لانژ که متعلق به آنهاست برگزار کند، تا آن ها هر 5 اثر معاوضه شده استاد را همزمان به نمایش بگذارند و استاد تناولی هم میپذیرد (تبلیغات و عکسهای آثار پیوست است).
برای آثار لیست قیمتی تهیه می شود و به گفته شهود همان شب یک اثر برنز به نام دیوار و پرنده به قیمت بالایی به مجموعه داری به نام آقای مجموعه داری فروخته میشود.

دوباره بعد از چند ماه در تاریخ 31 اردیبهشت 95 استاد تناولی نمایشگاه دیگری در گالری شهریور که متعلق به آقای امیر حسین زندی است با عنوان "پرویز تناولی و 50 سال هنر پاپ"برپا می کنند. با اصرار خانم گودرزی، استاد قبول میکنند که به جای آثار خودشان آثار خانم گودرزی برای فروش به گالری شهریور فرستاده شود و آقای تناولی از آقای زندی میخواهند که آثاراین خانم و آقا به نمایش در بیاید. با اینکه آقای زندی هم برای این آثار مشتری داشتند اما خانم گودرزی به قیمت توافقی با گالری از فروش طفره رفته و زیر بار فروش نمی روند (عکسهای آثار در گالری شهریور پیوست است).

ماه‌ها میگذرد و خانم گودرزی بعد از مدتی با آقای تناولی تماس میگیرند و میگویند که برای 6 اثری که تعویض کردند مشتری دارند، آقای تناولی با تعجب میپرسند« منظورتان چیست؟ آثار را که معاوضه و امضاء کردید » باز هم خانم گودرزی اصرار می کنند و بارها به منزل استاد می آیند. تا اینکه یک روز آقای تناولی قاطعانه به ایشان میگوید: دیگر حاضر به دیدن او و فسخ قراردادی که انجام شده نیست .و خانم گودرزی استاد را تهدید می کند.

مدتی پس از این ماجرا، آقا تناولی خبر میدهد که قرار است در موزه ی ملی بریتانیا راجع به هنر ایران کنفرانسی برگزار کنند و اعلام می‌کند که شنبه 23 تیر 1395 عازم لندن می شوند، ایشان را از فرودگاه به خانه بر میگردانند و پاسپورتشان را ضبط میکنند، استاد از آن پس چندین بار به اداره گذرنامه مراجعه و علت ممنوع الخروجی خود را جویا میشوند اما اداره گذرنامه خبری نداشته و پاسخ میدهند که شما «از جایی دیگر ممنوع الخروج شده اید ». پرویز تناولی به جرم نشر اکاذیب ممنوع الخروج می شود.

فردای آن روز نشر اکاذیب توسط یکی از مسئولین انکار میشود اما بعد از 10 روز دوندگی به تناولی نامه ای میدهند که اعلام می دارد " دادخوست پرویز تناولی با موضوع نشر اکاذیب در تاریخ 14 تیر 95 وصول گردیده." در پیوست نامه آمده است:" همچنین ابلاغیه ای در خصوص اعلام جرم علیه شما دائر بر انتشار مطالب خلاف واقع و تشویش اذهان عمومی مطرح می شود."

خانم گودرزی بعد از ان علیه پرویز تناولی تشکیل پرونده می دهد، اما بالاخره از تناولی رفع ممنوعیت می شود. خانم گودرزی چندین بار در دادگاه های مختلف از تناولی شکایت میکند همه جا بدون حضور تناولی، قاضی حکم به برائت تناولی میدهد و هر بار اطرافیان از تناولی می خواهند که از این خانم اعاده حیثیت کند، او می گوید جوان است و ارزش دنبال کردن را ندارد.

پس از مدتی، خانم گودرزی دعوایی تازه در دادگاه عدالت تهران مطرح میکند که قاضی آن این دعوی را رد می کند و در تاریخ 23 بهمن 95 ختم دادرسی را اعلام کرده و با استناد به اینکه احکام خاصه بیع در معاوضه جاری نمی باشد و دلایل دیگری مثل عدم حضور شریک ایشان آقای امیریان در این شکایت حکم بر بی حقی خواهان ( مریم گودرزی) می دهد. تا اینکه خانم گودرزی به دادگاه تجدید نظرمی رود ، از اینجا به بعد اتفاقات عجیب میشود و ورق برمی گردد و دادگاه تجدید نظر حکمی علیه تناولی صادر می کند. که با توجه به بعضی کاستی ها در حکم استاد تقاضای اعاده دادرسی می کنند.

یکی از اعجاب این حکم این است که با وجود اینکه لزوما دادگاه تجدیدنظر استان تهران به ارزش آثار هنری مدرن ایران تسلط ندارد، بدون درخواست کارشناسی، حکم می دهند که ارزش آن 6 اثر از این 5 اثر بیشتر است، و میگویند که از همین جهت تناولی تدلیس کرده است. اگر از کارشناسان مطرح هنر مدرن ایران ارزش دقیق این 11 اثر را بپرسید به سختی جواب می دهند ؛ چرا که 6 اثر مسی اصلا یک مجموعه نیست بلکه بخشی از یک اثر بزرگ هستندکه خود اثر تخریب شده است (عکس را ببینید) به هر روی دادگاه از خواسته خواهان فراتر رفته، نه تنها معاوضه نامه را فسخ می کند بلکه به تناولی حکم می کند که برای این آثار باید شناسنامه صادر کند. او می گوید:" مگر با شناسنامه تحویل گرفتم که با شناسنامه پس دهم؟ آثار امضا هم نداشته! "

اما قضیه به اینجا ختم نمی شود، دادگاه محترم که به پرویز تناولی حکم کرده، این 6 اثر را پس بدهد، از خانم گودرزی نمی خواهند که متقابلا 5 اثر استاد را پس بدهد! و می گویند که باید برای پس گرفتن آن 5 اثر یک دعوای جدید مطرح شود.

اما این موضوع باز هم دردناک تر می شود، بعد از صدور حکم تازه، کارشناسی را خبرمی کنند، از آنجاکه دادگستری کارشناس هنر مدرن نداشته یک کارشناس آثار باستانی و خط را می آورند، خانم کارشناس در پایتخت جمهوری اسلامی ایران از روی عکس، کارها را به دلار آمریکا قیمت گذاری می کند و آن 6 اثر را شش میلیون و ششصد هزار دلار قیمت می گذارد با علم بر اینکه این 6 اثر تنها بخشی از کل اثر سه بعدی است و اصل کار (2 هیج یکی جلو و دیگری |شت اثر) وجود ندارد. این یعنی آثاری که آقای امیریان در سال 93 به مبلغ 250 میلیون تومان خریداری کرده اند  امروز با نرخ دلار دولتی هم که حساب کنیم 100 برابر طی 4 سال، و به دلار ازاد 230 برابر شده اند. حال بد نیست بدانید که چرا خانم گودرزی نتوانست این آثار را بفروشد؟

این 6 اثر، بخشی از یک اثر بزرگ است که پرویز تناولی قبل از انقلاب سفارش انجام آن را می گیرد و چنانکه عکس آن را می-ببینید، این اثر 6 بخشی از کل یک دیوار سه بعدی بزرگ است که بالای آن در هر دو طرف یک هیچ بزرگ قرار دارد . کسی نمی داند آن هیچ ها کجاست و هرکس این عکس را ببیند به داستان غم انگیز اثر پی می برد. مجموعه داران حرفه ای از خرید آثار مشکوک و ناقص دوری میکنند، اینگونه کارها را نمی خرند برای همین هم آقای امیریان نتوانست این آثار را بفروش برساند چون ناقص بود.

نکته مهم که کسی نمی داند این است، با استناد به این حکم صادره، که میگوید شما می‌توانید پس از امضای یک قرارداد فروش یا معاوضه آثار هنری پشیمان شوی و بگویی من نمیدانستم اثر من چه ارزشی دارد و اعلام ضرر کنی، صفی طویل از افرادی که طی این 40 سال مالک آثارهنری شده اند، با ادعاهای این چنینی می-توانند کل بازار هنر ایران را درهم بریزند. برخی از آنها نگرانند و منتظرند این پرونده تعیین تکلیف شود تا به همین حکم استناد کرده و دعواهای جدیدی مطرح کنند، اگر چنین شود دیگر سنگ روی سنگ بند نخواهد شد و آشوبی در هنر ایران پدید خواهد آمد. اینها را امروز گفتم که آیندگان بدانند اگر هنر این مرزوبوم صدمه دید، چه کسانی آمدند و چه کسانی حمایت کردند، که این طور شد.



Today: hami is counting on you

hami asar1397 needs your help with “Support for Parviz Tanavoli”. Join hami and 476 supporters today.