อย่างที่เราได้เห็นกันในปัจจุบัน สื่อนั้น มีสองสิ่ง ที่ทำให้สื่อ ไม่เป็นกระบอกเสียงของประชาชน แถมมิหนำซ้ำ ยังเป็นมือเผด็จการ บีบคอสื่อ จนพูดไม่ออก

 

สองสิ่งนั้น คงเดาไม่ยาก ได้แก่

 

1) ทุน

 

2) รัฐ

 

ทุนนั้น สามารถเบี่ยงเบนสื่อ ด้วยเงื่อนไขการเอาตัวรอดของสื่อ นั่นคือ เงิน ทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตประจำวัน ถูกตัดขาดจากการเป็นของส่วนรวม กลายเป็นเพียงสินค้าเท่านั้น แน่นอน ว่าปัจจัยการสร้างสื่อ อาทิ กล้อง แสง แม้กระทั่งสิ่งของอีวัตถุ อาทิ การตัดต่อ ทรัพย์สินทางปัญญา การสื่อสาร ฯลฯ ต้องใช้เงินเป็นเครื่องมือ ทุนนั้น มีสองกรณีย่อย ในการปิดปาก หรือ บีบคอสื่อ คือการ:

 

ตัดสปอนเซอร์: สื่อ จากที่เราได้เห็นในปัจจุบัน ต้องมีการขายสินค้า แทนตัวผู้ประกอบการที่เป็นสปอนเซอร์เอง การที่สื่อ "ละลาบละล้วง" (กล่าวคือ เป็นกระบอกเสียงให้ประชาชน) ด้วยการสืบสวนการกระทำที่ไม่เหมาะสมกับกลุ่มทุน

 

การที่สื่อนั้น พึ่งพากลุ่มทุน ในการสรรหางบประมาณ ทำให้สื่อ ไม่มีอิสระในการวิจารณ์ทุน ทำให้สามารถควบคุมสื่อ ทำให้สื่อเหมือนถูกจ่อคอ ต้องทำตามเพื่อความอยู่รอด

 

รัฐนั้น สามารถควบคุมสื่อได้ด้วยกฏหมาย ให้มาเข้าข้างรัฐบาล อุดมการณ์ และวาทกรรมต่างๆของรัฐ เพื่ออยู่รอดของสื่อเอง

 

สื่อนั้น ต้องเป็นอิสระ ไม่สามารถขึ้นตรงต่อรัฐ และ ทุน ได้ เพราะว่าสื่อนั้น ต้องเป็นไปเพื่อผลประโยชน์ สิทธิ เสรีภาพ และความยุติธรรมของประชาชน 

 

เหล่านักข่าวนั้น ในหลายๆกรณี ยอมละทิ้งอนาคตของตน และทำเพื่อส่วนรวม ด้วยการเปิดโปงเผด็จการ กลุ่มทุน และยอมเสี่ยงตายเพื่อประชาชน เราทุกคน ไม่สามารถปล่อยให้กลุ่มผลประโยชน์ใดๆ ไม่ว่าจะมีอำนาจ ล้นฟ้ามหาสมุทรแค่ไหน ควบคุมสื่อได้