Beste mensen,

Ik was slechts een beetje op twitter aan het ronddolen, een paar memes rechts en links plaatsen, niks bijzonders. Cavetown zong zijn comfortabele woorden in mijn oortjes van de Kruidvat. De avond was nog jong, maar net zoals de avond zou ik niet lang meer jong blijven. Ik zou na deze ontmoeting een echte man worden. Mijn memes zouden van ''xd lol random'' naar de ironische categorie overvloeien. Van iFunny zou ik de grote stap maken naar 9gag. En dat alles op die ene avond. 

In ieder geval, ik zat op Twitter toen ik haar zag. Mijn vingers, die meestal niet in contact stonden met mijn puberale hersens kregen van de enorme shock in mijn hoofd door dat moesten stoppen met het typen van die woordgrap over mensen met baarden. Mijn ogen sperde zich wijd en ik zweer dat mijn maagdenvlies even niet zo dik was als de muur die Donald Trump wil gaan bouwen. Het gat in mijn gezicht zonder bovenlip was naar beneden gevallen en een dunne draad kwijl bungelde hulpeloos boven mijn bureau. De spieren in mijn pietluttige lichaam stonden strakker dan ooit, het voelde alsof het Satan zelf mijn armen uit elkaar wilde trekken. Een leven van haar en mij samen flitste door mijn hoofd. Hoe wij op date gingen in Carré, de minderwaardige comedians uitlachen zoals Alex Klaassen en Rick Broers. We zouden trouwen op een hoog dak ergens in Delft en op huwelijksreis gaan met het Trijntje naar een oosters huis. Twee kinderen verwekt door mij zou zij gaan baren, ondanks dat ik niet vruchtbaar ben. De kids zouden opgevoed worden met liefde en steun van hun ouders, en zij zullen trots zijn op hun ouders. Ik wist dat zij en ik bij elkaar moesten zijn.

Het eerste wat ik van haar zag was een foto van haar. Haar vette blonde haren deden mijn hart sneller kloppen en die opengesperde ogen maakte mij helemaal wild. Haar geforceerde glimlach maakte mij duidelijk dat ze een heerlijk gevoel voor humor had (of ze was ontvoerd). De grote gouden ringen in haar oren gaf mij een nostalgische flashbacks naar toen ik als klein kind op de bank met mijn Nintendo DS lite avonturen beleefde met Sonic The Hedgehog. 

Waarom zijn sommige mensen zo mooi? Dat vraag ik mij zo vaak af. Heeft een god de mens zo geschapen dat ik mij dagenlang kan vergapen aan alle mooie vormen die onze soort te bieden heeft? Was het zijn taak om mij urenlang te laten staren naar elke kuiltje in elke wang, elke mooie wimper op elk mooi oog, elk schattig neusje dat zo lief op iemands gezicht hangt.

Nachtenlang heb ik in mijn bed wakker gelegen, denkend aan haar, alles aan haar is perfect, haar lichaam, haar gevoel voor humor. Zij is de enige die mij kan laten lachen door zich als een bijdehand doktertje te verkleden. Met haar wil ik elke seconden van mijn leven doorbrengen. Zij aan mijn zijde zal mij boven het water houden. Als het niet voor haar was zou ik niet weten waar ik nu zou zou zijn.

De waarheid is,

Ik hou van je, Martine Sandifort.

Dit was het verhaal dat ik op een dag op Wattpad postte, ik linkte de story in een tweet van mij en tagde haar. Toen ik even later op haar account keek zag ik dat ze mij en mijn vriendin Merel geblockt had. Hierdoor heb ik zoveel pijn geleden.

Er is al een mailtje naar haar gestuurd, maar zonder reactie :(

Please mensen, laat er een beetje hoop sprankelen in de leven van Merel en mij, een beetje gekakel van onze favoriete cabaretier. Een beetje Corrie in onze curry.

Dankjewel.