Kudüs bizimdir. Bizdendir. Sustukça kanıyor Kudüs. Artık dur deme zamanı. Daha kaç çocuk ölecek, kaç yetim, öksüz bir çare yaşayacak? Ne olur dur de artık bu zülme. Çünkü biz ‘dur ‘ demeden durmayacak. Artık bir şeyler yapılsın. Artık korkmadan, sakınmadan sadece dilde değil yürekten kopan bir nida ile “Kudüs müslümanlarındır!” Densin. Görmüyor musunuz? Yakında bu nida dudaklarımızdan bile çıkamayacak. Genzine dolacak acısı ama ağzından çıkamayacak. Çok geç olmadan. Artık “Dur!” De. Söyleyebiliyorken söyle. Bana dokunmayan yılan bin yaşasın da ki yılan dilini çıkarmış sana sokuluyor usulca. Ne zaman uyanacaksın? Kudüs’ ün tellerle kaplı özgürlüğü ayaklarına dolanınca mı? Yoksa kan gölü boğazına ilişip te usulca kapanan gözlerini gerçekliğe açınca mı?