📢 Belangrijk om te weten voordat je tekent!

Onze petitie staat op Change.org. Na het invullen van je gegevens kan het zijn dat het platform je vraagt om een financiële bijdrage. Dit is een verzoek van Change.org zelf, niet van ons.

Een vergoeding is absoluut NIET verplicht. Je kunt gewoon doorklikken en gratis tekenen door op 'Overslaan' of 'Nu niet' te klikken.

Jouw steun in de vorm van een handtekening is voor ons het allerbelangrijkste. Samen maken we het verschil! ✊🏾

Momentum: Bouw slavernijmuseum

In Amsterdam gelegen, een nationaal monument, dat internationaal aanschouwt wordt.

Nederland staat op het punt om weer geschiedenis te schrijven, ditmaal met de bouw van het slavernijmuseum, gevuld met "levende" herinneringen aan het slavernijverleden en kolonialisme.

Het Slavernijmuseum is belangrijk. Maar het mag niet eindigen bij het herinneren.

Zoals Premier Rutte zei: geen punt, maar een komma…

Dit is de komma. Het startpunt van herstel en verbinding. Van échte verandering. Van een toekomst die niet gedomineerd wordt door het verleden, maar erdoor verrijkt, en erboven uitstijgt.

Met de komst van het slavernijmuseum, ontstaat ook de unieke kans het tij te keren, met betrekking tot de doorwerking van het slavernijverleden.

In gemeenschappen door heel Nederland en daarbuiten, van Amsterdam tot Rotterdam en Tilburg, van Bijlmer tot Schilderswijk en Floradorp, bestaat een kloof. Een kloof tussen beloften en praktijk, tussen erkenning en herstel, tussen symboliek en échte verandering.

Vele rapporten ondersteunen de decennia lange strijd gevoerd tegen racisme, rassendiscriminatie en discriminatie, die intersektioneel (meervoudig) de "zwarte" gemeenschap extra hard treffen. Daarnaast is wetenschappelijk erkend dat PTSS (Post Traumatic Slavery Syndrome) kan leiden tot mentale klachten, zoals chronisch stress en hyperalertheid. Dit maakt hen bovengemiddeld kwetsbaar, door o.a. dagelijkse micro-agressie, onderadvisering op school, discriminatie stage- en banenmarkt, etnisch profileren en het toeslagenschandaal.

 
SROI als Motor voor Verandering

Daarom zeggen wij: "Leren van Gisteren, Bouwen aan Morgen".

Het slavernijmuseum wordt gebouwd uit naam en overgeleverde verhalen van deze specifieke kwetsbare doelgroep.

Wij komen met de invulling van de komma…

Met de bouw van het slavernijmuseum (€110 miljoen), komen ook maatschappelijke gelden vrij. Dat noemt men SROI (Social Return on Investment), en dat wil zeggen in dit geval dat er 5% (dus ongeveer €5 miljoen) terug moet vloeien naar de kwetsbaren in de samenleving. En wij zeggen: als het uit onze naam gebouwd wordt, zijn wij ook "de kwetsbare groep" die hier aanspraak op mogen maken — dat is in dit geval ons privilege. Daarom willen wij als kwetsbare doelgroep aangemerkt worden op de SROI-tabel, omdat ook wij als nazaten van slavernij recht hebben op de juiste begeleiding naar verwerking van ons trauma — individueel, cultureel en als samenleving — om onze plek binnen de maatschappij te hervinden.

En wij, als gemeenschap, als nazaten, als mensen die deze geschiedenis dragen, hebben het recht om te bepalen hoe dit geld wordt ingezet. Niet om verdeeld te worden onder de gebruikelijke subsidiepotjes. Niet om op te gaan in algemene programma's. Maar om écht verschil te maken, op een manier die past bij wie we zijn en wat we nodig hebben.

Wij vragen geen nieuw geld, dit gaat over bestaand geld. De maatschappelijke middelen ter verduurzaming van maatschappelijk rendement. De Gemeente Amsterdam hoeft enkel de nazaten van slavernij én systeemgedupeerden te erkennen als kwetsbare doelgroep — en dat wordt onderbouwd met alle rapporten die al jaren, en onlangs nog, zijn verschenen.

2 Nieuwe Doelgroepen

De huidige SROI-regelingen richten zich op "traditionele kwetsbare groepen" (burgers die vallen onder bv. de participatiewet, WW, Wajong, BBL/BOL, statushouders of Nuggers). Maar er zijn ook groepen mensen voor wie nog geen programma bestaat, omdat zij nog niet officieel gedefinieerd zijn. Namelijk de burgers waarvan het systeem hun behoeften niet erkent, en de mens die daardoor het systeem is gaan wantrouwen. Een wantrouwen dat begint bij onbegrip — vanuit het systeem.

Daarom willen wij twee nieuwe doelgroepen toevoegen:

1. Systeemgedupeerden

Mensen die keer op keer negatieve ervaringen hebben gehad met overheid en instituties:

Systematische uitsluiting (onderadvisering op school, stage- en banendiscriminatie)
Politie (etnisch profileren)
Jeugdzorg (aanpak die niet aansluit)
Rechtssysteem (zwaardere straffen bij migratie-achtergrond)
Slachtoffers van het toeslagenschandaal, UWV-fouten, Aardbevingsschade Groningen en/of Covid
Deze doelgroep is een dwarsdoorsnede van de Nederlandse samenleving. Het is dus niet per se zwart of wit, maar een zwarte identiteit maakt wel kwetsbaarder.

En wat gebeurt er als je het vertrouwen in het systeem verliest? Je zoekt alternatieve wegen. Je overleeft op manieren die het systeem "fout" noemt. En zo begint een vicieuze cirkel.

De uitvoering binnen deze doelgroep vertrekt vanuit het principe van Human Resourcefulness (Menselijke Vindingrijkheid): het zichtbaar maken en benutten van talenten en vaardigheden die mensen buiten het officiële systeem hebben ontwikkeld. Niet "Human Resources" — maar de vindingrijkheid van mensen die hebben overleefd, gehosseld, gebouwd. Hun informele skills worden erkend en vertaald naar leer-werktrajecten, werk en ondernemerschap.

2. Nazaten van tot Slaafgemaakten

Het slavernijverleden werkt door in levens, in families, in gemeenschappen. Professor Joy DeGruy heeft het benoemd: Post Traumatic Slavery Syndrome. Wetenschappelijk onderbouwd. Generaties lang doorgegeven. Mentale gezondheid in gevaar. Identiteit gebroken. Toekomstperspectief ondermijnd.

En wat krijgen deze mensen? Geen punt, maar een komma…

Maar wat ze nodig hebben is duurzaam herstel. Concrete ondersteuning. Structurele verandering.

 
De Oplossing: Negen Stappen Naar Echte Verandering

Wij vragen niet om vage programma's of tijdelijke projectjes. Wij vragen om een geïntegreerd, duurzaam systeem dat écht werkt. Een systeem dat niet vanaf de tekentafels van beleidsmakers komt, maar uit de gemeenschap zelf.

1. Erkenning van Nieuwe Doelgroepen

Officiële erkenning van systeemgedupeerden en nazaten als aparte SROI-doelgroepen, met Human Resourcefulness als uitvoeringslens. Zodat zij toegang krijgen tot middelen en programma's.

2. Community Home (24/7)

Een veilige, toegankelijke plek waar mensen terecht kunnen voor ondersteuning op alle negen leefgebieden: wonen, werk, gezondheid, financiën, relaties, mentaal welzijn, identiteit, toekomstperspectief, en maatschappelijke participatie.

Niet "cultureel sensitief", maar Integraal Cultureel Werken (ICW©) — vanuit de gemeenschap, door de gemeenschap.

3. Professioneel Expertise Netwerk

Een professionaliseringsslag bij grassrootsorganisaties en ervaringsdeskundigen, die samen met professionals zoals psychologen, therapeuten en jongerenwerkers een samenhangend netwerk vormen, waarbij ervaring en expertise elkaar ontmoeten, kennis uitwisselen, zich doorontwikkelen en versterken.

4. Veiligheid en Anti-Profileringspact

Concrete afspraken met politie, Openbaar Ministerie, en jeugdzorg: stop met profileren. Start met vertrouwen opbouwen. Beleid én protocol, niet alleen mooie woorden.

5. Leerplekken en Ontwikkelhub

Praktijkgerichte opleidingen (BBL/BOL) waar jongeren praktijkgericht worden opgeleid, verdienen tijdens het leren, en afronden met een erkend diploma.

Zo lossen we meteen twee problemen op: financiële zorgen én gebrek aan kwalificaties.

6. Community Beslissingsbevoegdheid + Kennisoverdracht

De gemeenschap beslist mee over hoe geld wordt ingezet. 50% + 1 medezeggenschap. Geen tokenisme, maar échte invloed.

Daarnaast: professionalisering van kleine stichtingen, zodat zij niet meer afhankelijk zijn van kleine subsidiepotjes, maar kunnen factureren.

7. Slavernijmuseum als Internationaal Hart

Het museum wordt meer dan symboliek. Het wordt het hart van een internationale beweging voor nieuwe verbinding en ontwikkeling, gebaseerd op "Leren van Gisteren, Bouwen aan Morgen".

Internationale samenwerking: met als uitgangspunt dat mensen en partijen uit Suriname, het Caribisch deel van het Koninkrijk en de Afro-diaspora in Nederland aantoonbaar meebouwen — met een richtpercentage van 50% onderaanneming in bouw en toelevering. Kennisuitwisseling op technologisch, technisch, cultureel en traditioneel niveau. Versterking van de driehoeksrelatie op basis van gelijkheid.

Zo wordt het museum een levend project — niet alleen een herinnering, maar een motor voor verandering.

8. Onderzoek naar Doorwerking Slavernij en Kolonialisme

Wetenschappelijk onderzoek naar de mentale, emotionele, fysieke en economische doorwerking van het slavernijverleden. Niet alleen hier onder de algehele samenleving, maar ook in Suriname en Caribisch Nederland.

9. Mentaal Welzijn via Peer-to-Peer Coaching

Begeleiding door mensen die zelf het pad hebben gelopen van straat naar professionalisering. Geen afstandelijke hulpverleners, maar mensen die weten hoe het voelt om vast te zitten — en die weten hoe je eruit komt.

Waarom Dit Werkt: De Cijfers Liegen Niet

Een jongere die het "verkeerde pad" op gaat kost de samenleving tot €1 miljoen per jaar aan o.a.:

Detentie
Politie-inzet
Jeugdzorg
Begeleiding
Rechtszaken
Slachtofferschade

Terwijl rapporten keer op keer aantonen dat de aanpak niet werkt. Met een fractie van dat bedrag, via gerichte begeleiding, opleiding en ondersteuning, kunnen we die jongere op hun juiste pad krijgen.

Laat SROI doen waar het voor bedoeld is: maatschappelijk rendement opleveren. Dit is niet alleen moreel juist. Dit is ook economisch slim. Het kost de overheid en de gemeente namelijk helemaal niks — want het is bestaand geld. Het moet alleen herverdeeld worden, en in de juiste mensen geïnvesteerd worden om rendement op te leveren.

Dit is Ons Privilege: Verantwoordelijkheid Nemen

Wij, de gemeenschap, de nazaten, de mensen die deze geschiedenis dragen, hebben de morele autoriteit om te bepalen hoe dit geld wordt ingezet.

Niet omdat we slachtoffer zijn. Maar omdat we eigenaar zijn van dit verhaal, deze pijn, en deze kracht.

En daarom zeggen wij: genoeg is genoeg.

Het geld is er. De wettelijke basis is er. De expertise is er. De gemeenschap is er.

Wat ontbreekt nu nog? Politieke wil.

 
Onze Eis: Laten we samen leren van gisteren en bouwen aan morgen!

Wij eisen dat de gemeente Amsterdam en de Rijksoverheid in gesprek gaan met de gemeenschap en het slavernijmuseum over hoe de 5% moet worden ingezet.

De twee nieuwe doelgroepen officieel erkennen en opnemen in SROI-beleid: systeemgedupeerden en nazaten van tot slaafgemaakten — met Human Resourcefulness als uitvoeringslens.

Het Negen-Stappen Plan in uitvoering brengen, met de gemeenschap als volwaardige partner — niet als "doelgroep", maar als mede-eigenaar en uitvoerder.

Transparantie en verantwoording borgen via een onafhankelijke Transformatie Raad met 50% + 1 community-vertegenwoordiging.
Borgen dat SROI-middelen rond het Slavernijmuseum transparant, toetsbaar en publiek verantwoord worden ingezet — in dialoog met de gemeenschap, met aantoonbare duurzame impact.
 
Wat Nu?

Teken deze petitie.

Dit is geen vraag. Dit is een eis. Een eis voor gerechtigheid. Voor herstel. Voor een toekomst die niet bepaald wordt door hoe het altijd is gegaan, maar door hoe het zou moeten gaan.

Dit is het moment. Het Slavernijmuseum wordt gebouwd. De verkiezingen komen eraan (maart 2026). De politieke aandacht is er.

Als we nu niet in actie komen, komt deze kans niet meer terug.

 
Steun Burgerinitiatief Socialization+

"Leren van Gisteren, Bouwen aan Morgen"

Van symboliek naar daadkracht. Van erkenning naar herstel. Van verleden naar toekomst.

Teken nu. Deel dit. Verspreid het verhaal.

Want dit gaat niet alleen over Amsterdam Zuidoost. We starten in Zuidoost (Rivaldo), en vervolgen naar o.a. Capelle aan de IJssel (Jerryson) en Den Haag (Mitch Henriquez). Dit gaat over een beweging. Een beweging die laat zien dat gemeenschappen niet wachten op toestemming, maar hun eigen toekomst in handen nemen.