Volgens de laatste peilingen zwemt er in onze oceanen meer dan 150 miljoen ton plastic en elk jaar komt er nog eens 8 miljoen bij.

Plastic belandt op de meest onverwachte manieren in onze oceanen; bijvoorbeeld ook via onze wasmachines. Bij ieder wasje dat we doen, vervuilen we onbewust onze zeeën. Onze kledij laat honderd à duizend microvezels achter die niet groter zijn dan 5 millimeter. Daardoor zijn ze te klein om door de filters tegengehouden te worden.

Al deze kleine vezels worden door het plankton ingeslikt en belanden zo in de voedselketen en bijgevolg ook op ons bord. Er zijn sporen van plastic gevonden in keukenzout, in het drinkwater dat uit onze kranen stroomt en in vele andere voedingsmiddelen.

Eindelijk worden er concrete acties ondernomen: na Californië, waar er een wet in de pipeline zit die verplicht om een specifiek etiket te voorzien voor kledij die meer dan 50% synthetische vezels bevat, volgt nu ook een andere Amerikaanse staat.

De Staat New York heeft een wetsvoorstel ingediend (AB 1549) dat indien het wordt goedgekeurd, van kracht gaat in januari 2021. Het voorstel houdt in dat geen enkele persoon, bedrijf of vereniging nog kledij kan verkopen die voor meer dan 50% synthetisch is, zonder de kledij van een informerend label te voorzien.

Buiten de gebruikelijke wasvoorschriften moet het etiket ook instructies voorschrijven om de eindconsument te adviseren hoe men het beste wast om zo weinig mogelijk microvezels achter te laten.

Laat ons in actie schieten, zodanig dat er een wet komt die onze dierbare zeeën beschermt. Dit kan voor een sterke impuls zorgen van de natuurlijke vezels zoals katoen, wol, zijde, linnen, hennep en bamboe en op die manier nieuwe werkgelegenheid creëren.