Kadıköy iskelesinden Karaköy'e giden vapura yağmurlu bir günde son anda binmiştim.

Ellerim buz kesmişti, pantolon paçalarım sırılsıklam. Direkt vapur cafeye gidip taze demlenen çayı istedim. Çay bardağını tutarken ellerimdeki his geri gelmeye başladı. Çayı veren abi, vapurun sallanmasıyla bardağı dikkatle uzatıp; "Dikkat et, dalgalı bugün."

Çayımı alıp pencere kenarında oturdum. Kalorifer başında paçalarımı kuruturken, o minik sohbet nedense içimi ısıtmıştı. Başıma gelenleri unutmuştum.

Sonra öğrendim ki çaycı abi, 8 yıldır bu tarz vapurlarda çalışıyormuş. İki çocuğunu buradan kazandığı maaşla geçindiriyormuş. 
Bu hikaye sadece benim için değil, sayısız İstanbullu ve turist için de benzer bir deneyimin temsilcisi. Ancak İBB'nin vapur cafelerini kapatma kararıyla bu sıradan ama bir o kadar da değerli anlar, çaycı abinin ve onun gibi yüzlerce çalışanın geçim kaynağıyla birlikte yok olacak.

Vapur cafeleri sadece birer kafe değil:

150'den fazla kişiye istihdam sağlıyor - Bunlar çaycılar, garsonlar, temizlik görevlileri... Ailelerine bakan, çocuklarını okutan insanlar. Bu işler kapanırsa, bu insanların geçim kaynağı da ellerinden alınmış olacak.
Turistik çekim merkezi - Yabancı bloglar ve seyahat rehberlerinde "İstanbul'da mutlaka yapılması gerekenler" listelerinde vapur cafeleri yer alıyor. TripAdvisor'da binlerce olumlu yorum var.
Sosyal etkileşim alanı - Özellikle yaşlılar için, yalnız yaşayan İstanbullular için bu kafeler birer nefes alma noktası. İnsanlar burada tanışıyor, sohbet ediyor, şehrin soğukluğunda bir sıcaklık buluyor.
Kültürel miras - 1950'lerden beri vapur yolculuklarının ayrılmaz parçası. Bu geleneği yok etmek, İstanbul'un kolektif hafızasına vurulan bir darbe olur.
 
Bu bir nostalji meselesi değil, bir geçim meselesi.

Çaycı abi gibi yüzlerce insan, bu işten ailesini geçindiriyor. İBB'nin modernleşme ve verimlilik adına aldığı bu karar, gerçek insanların gerçek hayatlarını etkiliyor.

Bu dileği destekleyin ve İBB'nin bu kararı yeniden değerlendirmesi için kampanyaya imza verin.

İmzanız, sadece bir bardak çay için değil - o çayı hazırlayan insanların, İstanbul'un özgün atmosferinin ve şehrin ruhunun korunması için.