"Mutlu Kutu" odamdaki kutuya benim verdiğim bir isim. Biliyorsunuz ki bir şeylere isim vermek, onu sahiplenmeyi kolaylaştırıyor. Artık kullanmadığım mutlu hatıralara sahip eşyaları onun içine koyup, ihtiyaç sahiplerine vermek için Mutlu Kutu'da biriktiriyorum. Böyle bir kutu mutlu olmasında kim mutlu olsun?

Bu işin zorluğu şu; kutuyu nakliye etmek. Ama eğer şehrin her yerinde geri dönüşüm kutuları gibi "eşya bağışı" kutuları olursa tek bir elden kolayca bu bağışlar toplanabilir ve dağıtılabilir. İstanbul Büyük Şehir Belediye'sinden beklediğimiz bu kutuların şehire yerleştirilmesi, bundan sonraki aşamada ise eminim gönüllülük prensibi ile bu eşyaların ayıklanıp dağıtılması işini yine bizler halledebiliriz.

Bu işin örnekleri ABD'de ve Hong Kong'da mevcut. Kampanyanın görseli de Alaska'dan. İstanbul'da ise Kadiköy belediyesi ve Avcılar Belediyesi benzer çalışmalar yapıyor.

Eşitsizlik dünyanın her yerinde. Ama eşitsizliği bile tüketmek mümkün, tükettiğimiz şeyleri paylaşarak. Bu yüzden gelin bir imza verin, sizin mutlu anılarınızı bir başkası da yaşasın.