Accusation and defense is a religious construct. We then need forgiveness, punishment but we retain a vicious cycle that never ends because there is no deliverance of a belief that we need to keep as truth.
It’s through these religious constructs that we continue to violate children, create endless wars, destroy lives, defend our constructed egos.
That’s the way this judicial system functions on money (lots of money), is manipulated by those in high places and is totally dependent on hidden agendas that push specific interests.
Any authoritarian system is hardly justice. But school teaches us words that we forget to examine their meaning, having been taught to under-estimate our Self and our inner knowing.
Η κατηγορία και η υπεράσπιση είναι θρησκευτικό κατασκεύασμα. Στη συνέχεια, χρειαζόμαστε τη συγχώρεση, την τιμωρία, αλλά στην ουσία διατηρούμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ γιατί δεν υπάρχει λύτρωση από ένα σύστημα πίστης που έχουμε ανάγκη να διατηρούμε ως αλήθεια.
Μέσα από αυτές τις θρησκευτικές δομές, συνεχίζουμε να παραβιάζουμε τα παιδιά, να δημιουργούμε ατελείωτους πολέμους, να καταστρέφουμε ζωές, υπερασπιζόμενοι τις πεποιθήσεις μας.
Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο το δικαστικό σύστημα λειτουργεί με χρήμα (πολύ χρήμα), χειραγωγείται από εκείνους που βρίσκονται σε ψηλές θέσεις και εξαρτάται ολοκληρωτικά από κρυφές ατζέντες που προωθούν συγκεκριμένα συμφέροντα.
Οποιοδήποτε αυταρχικό σύστημα είναι κάθε άλλο παρά δικαιοσύνη. Αλλά το σχολείο μας διδάσκει λέξεις που ξεχνάμε να εξετάσουμε το νόημά τους, έχοντας διδαχθεί να υποτιμάμε τον Εαυτό μας και την εσωτερική μας γνώση.