Η σιωπή σκοτώνει, εδώ και εκεί. Yusuke Furusawa-San, ο μαραγκός του Τόκυο
Δύο χρόνια και δέκα μήνες. Τόσο καιρό στέκεται καθημερινά στο Τόκυο ένας μαραγκός, ο Yusuke Furusawa, μόνος του, με μια παλαιστινιακή σημαία και ένα πανό, ζητώντας να σταματήσει η σφαγή στη Γάζα.
Δεν έχει καμία σχέση αίματος ή γης με όσους πεθαίνουν. Έχει μόνο συνείδηση που αρνείται να κοιτάξει αλλού.
Η ιστορία του, μου θύμισε κάτι πολύ δικό μας: πόσο εύκολο είναι μια κοινωνία να μάθει να προσπερνά. Το ίδιο προσπέρασμα που κρατά ζωντανή την ατιμωρησία εδώ, στην Ελλάδα, τρία χρόνια μετά τα Τέμπη, η ίδια βολική σιωπή, απλά με άλλο όνομα.
Κι εγώ αναρωτιέμαι: αν ένας άνθρωπος χωρίς καμία υποχρέωση, δεν μπορεί να σωπαίνει, τι δικαιολογία έχουμε εμείς, εδώ, που έχουμε και υποχρέωση και μνήμη και συνεχίζουμε να σωπαίνουμε για τα Τέμπη, για την προκλητική ατιμωρησία, για το Άρθρο 86 που παραμένει ασπίδα κι όχι νόμος;
Το ποίημα που ακολουθεί το έγραψα γι' αυτόν. Αλλά, όσο το ξαναδιάβαζα, κατάλαβα πως μιλάει και για μας.
Του αφιερώνω αυτούς τους στίχους και τη μουσική σύνθεση-εκτέλεση, στο link που ακολουθεί, στο YouTube:
https://youtu.be/GKrmYlmbPc4?is=sqnam-zoUuts4sVY
Ο Μαραγκός του Τόκυο
Στο Τόκυο, μακριά απ' τη Γάζα
και απ' την Άπω Ανατολή,
σηκώνεις το πανό σου κάθε μέρα.
Σηκώνεις τον Άνθρωπο, ψηλά πολύ.
Δεν έχεις αίμα, γη, δεσμό να σε ενώνει,
μόνο καρδιά, που δεν χωράει τη σφαγή.
Δυο χρόνια, δέκα μήνες, κάθε μέρα,
ο κόσμος προσπερνά, μα εσύ..εκεί.
"Δεν είναι η πατρίδα σου" το ξέρω,
μα είναι η ευθύνη σου, η Αρχή.
Στα χέρια σου τα ίδια εργαλεία
σκαλίζουν ξύλο, φτιάχνουν γλυπτό
τώρα κρατούν πανό, από λέξεις
που φέρνουν πόνο στο λαιμό.
Δεν είν' προφήτης, ούτε ήρωας
που θέλει δόξα από λαό
μόν' ένας άνθρωπος που αρνείται
να σιωπά μπρος στο χαμό.
Δυο χρόνια, δέκα μήνες, στέκει εκεί,
Οι Ισχυροί μιλούν για λύσεις, με ευχή.
Δεν ζυγίζει τίποτα, δεν αγκομαχεί.
Βλέπει να πεθαίνουν, τόσοι δα μικροί.
("Δικό του", ειν' το παιδί που ψυχορραγεί).
Ιστορικοί θα γράψουνε για μάχες και μαρτύρια
Για Διπλωμάτες που μετρούν τις λέξεις σαν αργύρια.
Ίσως μιλήσουν και για έναν μαραγκό.
Σαν αυτόν που στείλαν άλλοι, σε Σταυρό.
Που δεν χρειάστηκε το νόμο για το Δίκιο
Το σμίλευσε με το σκαρπέλο στο μυαλό.
Γιατί..
"Οποιος έχει καρδιά, χρωστάει σ' αυτούς που σβήνονται."
Yusuke Furusawa-San