Ζεις σε ένα ΚΑΘΕΣΤΩΣ όπου οι ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ διορίζεται άρα και ΕΛΕΓΧΕΤΑΙ από την εκάστοτε Κυβέρνηση. Βάλτο καλά στο μυαλό σου ΔΗΜΟΚΡΑΤΗ και αντέδρασε. Όπου η ουσιώδης ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΔΙΑΚΡΙΣΗΣ ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΩΝ στη Χώρα μας, τείνει να γίνει ανέκδοτο από άλλες. Σε μια Χώρα, όπου πολιτικοί και δημοσιογράφοι παρακολουθούνται, εκβιάζονται με SLAPPS και διώκονται, με την Κυβέρνηση να δηλώνει διαρκώς ΑΓΝΟΙΑ και ΑΠΟΠΟΙΗΣΗ ΕΥΘΥΝΗΣ για καθε έγκλημα..! Όπου ΥΠΟΥΡΓΟΙ και ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ απολαμβάνουν της Ασυλίας του Άρθρου Σ86 και Σ62 και της ΕΥΝΟΙΑΣ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ! ΑΛΛΑΞΕ ΤΟ ! ΜΟΝΟ ΕΣΥ ΜΠΟΡΕΙΣ!
Εσύ που με διαβάζεις. Ο ΕΝΑΣ, οι ΔΥΟ, οι ΠΕΝΤΕ, οι ΔΕΚΑ...οι 300000.
Εμείς, οι υπογράφοντες πολίτες, επικαλούμενοι το αδιαμφισβήτητο δικαίωμα της ισότητας ενώπιον του νόμου, και αποφεύγοντας κάθε μορφή ατιμωρησίας που υποσκάπτει τη δίκαιη απονομή της δικαιοσύνης, καλούμε σε άμεση και πλήρη κατάργηση της εννόμου ασυλίας που παρέχεται στους Υπουργούς και Βουλευτές της χώρας.
Η εν λόγω προνομιακή προστασία, θεσμοθετημένη δυνάμει του άρθρου 86 και 62 του Ελληνικού Συντάγματος, καθώς και των εκτελεστικών νόμων 3126/2003 και 3961/2011 περί ευθύνης υπουργών, έχει στην πράξη μετατραπεί σε φραγμό στη δικαστική έρευνα και στην υπαγωγή των πολιτικών προσώπων στην ποινική και αστική ευθύνη, αντιβαίνοντας στις θεμελιώδεις αρχές του κράτους δικαίου και της δημοκρατικής νομιμότητας, όπως αυτές κατοχυρώνονται και στο άρθρο 5 του Συντάγματος.
Απαιτείται αυστηρή αναθεώρηση του υφιστάμενου νομοθετικού πλαισίου με σκοπό την πλήρη και οριστική άρση κάθε μορφής ασυλίας, διασφαλίζοντας την απρόσκοπτη δυνατότητα δικαστικής δίωξης και ευθύνης των πολιτικών προσώπων, ανεξαιρέτως βαθμού και θέσης.
Η υπαγωγή όλων των πολιτών, καθώς και των εκλεγμένων αντιπροσώπων τους, στο ίδιο νομικό καθεστώς αποτελεί ακρογωνιαίο θεμέλιο της δημοκρατίας (άρθρο 4 του Συντάγματος) και βασική προϋπόθεση για την εμπέδωση της κοινωνικής δικαιοσύνης και της εμπιστοσύνης στους δημόσιους θεσμούς.
Ραντεβού στις πλατείες, στους δρόμους της ζωής, στις ΚΑΛΠΕΣ. ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΞΑΝΑΓΡΑΦΟΝΤΑΙ ΟΙ ΝΟΜΟΙ. Για ένα ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ.
"Κι έτσι όλοι μαζί κι αντάμα, να τραγουδάμε τα δίκια της ζωής, θα τραγουδάς και εσύ απ'την πλατεία, να μάθεις φίλε μου να ζεις"