Türkiye, milyonlarca mülteciye ev sahipliği yapıyor ve bu insanların çoğu belirsizlik içinde yaşıyor. Bir anne ve insan hakları savunucusu olarak, Türkiye'deki binlerce mülteci ailenin, özellikle de çocukların geleceği ve temel hakları için nasıl zor bir durumda olduklarına tanıklık ediyorum. Bu aileler, hem fiziksel hem de ruhsal olarak dayanılmaz koşullarda yaşam mücadelesi veriyorlar.

Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği (UNHCR), bu krizi ele almalı ve Türkiye'deki mültecilerin dosya süreçlerini hızlandırmalıdır. Birçok mülteci, dosyalarının aylarca ve hatta yıllarca inceleme altında olduğunu bildiriyor ki bu da onların bir hayat kurmalarını ve gelecekle ilgili plan yapmalarını imkansız kılıyor. Süreçler hızlandırılmalı ve daha şeffaf bir sistem kurulmalıdır.

Mültecilere sadece yasal statü değil, aynı zamanda temel yaşam desteği de sağlanmalıdır. Türkiye'deki mülteciler gıda, barınma ve eğitim gibi temel hizmetlere yeterince erişemiyor. UNHCR, daha fazla kaynak ayırarak gıda ve barınma yardımlarını artırmalı ve mültecilerin kendi ayakları üzerinde durabilmeleri için mesleki eğitim ve entegrasyon programları geliştirmelidir.

Türkiye'deki mülteci ailelerin sessiz çığlıklarına kulak vermek ve onların kaderine terk edilmelerine izin vermemek hepimizin sorumluluğudur. Birleşmiş Milletler'i, Türkiye'deki mültecilerin ihtiyaçlarını karşılamak için daha fazla çaba göstermeye davet ediyoruz.

Bu durum, yalnızca Türkiye'nin değil, tüm dünyanın ortak sorumluluğudur. Lütfen bu hayati öneme sahip çağrıyı destekleyin ve mülteci ailelerin yaşamlarına dokunmak için imzanızı atın.