Arash updates us from Lesvos today! Mória, Lesvos, Greece. "Be my co-walker comrade. We can not cure this common pain alone..." Unfortunately, I feel that the movement we started in solidarity with the refugees hunger-striking inside prison is being diverted from its goal. In other words; it is not going the way I wanted. I started my hunger strike one day after #HusseinKozhin, #ArashBahrooz and #AmirHampay started their hunger strike. We are hunger-striking for the innocent imprisoned refugees and other refugees who are facing so many injustices. I am hunger striking in the middle of SAPPHO SQUARE in MYTILINI order to amplify the voices of the other hunger strikers, in the ears of THE PEOPLE, THE UN, JUDGES, POLICE, THE GREEK STATE and ALL HUMAN RIGHTS ORGANISATIONS. From the the day I began my hunger strike no one in power has shown an appropriate reaction. Those who have put my life in danger pass by me, in indifference. People, volunteers and journalists have given me a lot of attention. They hug me everyday. They bring me liquids. They take me to the hospital. They like my pictures and texts and they share them. I am slowly becoming a celebrity in this town. But that was not my goal. It was not to steal the attention from the innocent prisoners, who do not have any visitors or hugs to give them comfort in their misery. I do not need your likes. I do not need comments, hugs and all that love. Even if I need those things, the refugees suffering in the prison do not have access to them: to visitors, medical care and everything else. Their physical condition is worsening. It is crossing the red line. They need love, attention, protection and care. We should not forget that it is not me Arash Hampay who is under the threat of deportation. Arash is not in prison. Arash is not in need of all this care. My comrades in solidarity and I started this protest. They are translating my words every night. My amazing doctor is tending to me every day like an angel and caring for me. We wanted to be able to see the imprisoned hunger strikers, to hear them, to improve their painful situation. We wanted to make their liberation real through our solidarity. We wanted our solidarity to be powerful enough to stop all the deportations of all suffering refugees. Refugees who have sought refuge in the Europe, in the UN, but instead have been dismissed, imprisoned and humiliated by them. I hope that you will see and hear the tired and angry voice of innocent and vulnerable humans. I hope that you will make an effort to end the lawlessness and injustice refugees are facing. I hope that you will see the oppression that we humans are suffering. I hope that the women, men and children who are victims of war, who have sought refuge with you, will not be abandoned by you. WE are still insisting on the promise we have made: we shall continue our hunger strike. We shall keep dancing with death before your eyes until you release us. "Be my co-walker comrade. We can not cure this common pain alone…" امروز روز نوزدهم #‌اعتصاب_غذای من و روز بیستم اعتصاب غذای پناهنده های زندانی شده در موریا هست! امروز بالاخره امیر همپای و آرش بهروز رو بردند بیمارستان و امیر نه کیلو وزن کم کرده و آرش دوازده کیلو!!! از فردای شروع اعتصاب غذای #حسین_کوژین و #آرش_بهروز و #امیرهمپای و در حمایت از زندانیان بی گناه و دیگر پناهنده هایی که بی عدالتی های زیادی در حقشان شده و باهدف شنیده شدن و دیده شدنشان توسط مردم و سازمان ملل و پلیس و قاضی و دولت یونان و تمام ارگانهای حقوق بشری در میدان شهر میتیلینی شروع به اعتصاب غذایی کردم، و از شروع اعتصابم باوجود اینکه هنوز تابحال هیچ مسول ذیربط تابحال واکنش درستی نشون نداده و بی تفاوت ازکنار خطر جانی برای چندانسان بی گناه گذشته ولی مردم و ولنتیرها و خبرنگارها توجه زیادی به من کردند، هرروز منو به آغوش میکشن، برام نوشیدنی میارن، منو به بیمارستان میبرن، عکس و متن هام رو لایک و منتشر میکنند و دارم یواش یواش تبدیل به چهره ای معروف در شهر میشم، غافل از اینکه هدف رو ببینیم غافل ازاینکه ببینیم هدف اعتصاب آرش همپای چی بوده و غافل از حتی یک دیدار و دلجویی از زندانیان بی گناه، بی ادبی من رو ببخشید پناهنده های آسیب دیده ای که در زندان هستند و ملاقاتی ندارند و اجازه ویزیت دکتر و... و وضعیت جسمی شان داره خط قرمز رو رد میکنه بیشتر از من نیاز به عشق و محبت و حمایت و توجه دارند، فراموش نکنیم که آرش دیپورت نگرفته آرش تو زندان نیست و ارش هدف این حمایت ها نیست، هدف من و دیگر دوستانم که باهم این اعتراض رو شروع کردیم و شبانه روز در تلاش هستند چه با ترجمه متن های من و چه با قبول وکالت و چه اون پزشک نازنینی که روزانه مثل یک فرشته مهربان ازمن محافظت میکنه، دیده شدن و شنیدن و البته رسیدگی به وضعیت وخیم شان و در نهایت آزادی اونها و لغو دیپورت پناهنده های آسیب دیده ای که به اروپا و سازمان ملل پناه آوردن و نتیجه این پناه آوردن زندانی و تحقیر شدنشان شد، هست. تمنا میکنم ببینید و بشنوید صدای خسته و بغض آلود این انسانهای بی گناه و آسیب دیده رو، تمنا میکنم همتی نشون بدید برای اتمام این بی قانونی و بی عدالتی که در حق پناهنده ها میشه تمنا میکنم هدف رو ببینید و هدف آزادی پناهنده ها و لغو دیپورت شان هست تمنا میکنم سکوت نکنید وقتی میبینید در حق انسانهای آسیب دیده ظلم میشه تمنا میکنم کودکان و زنان و مردان جنگ زده و آسیب دیده رو که به شما پناه آوردن رو تنها نگذارید. و ما هستیم برسر عهدی که بستیم، ادامه اعتصاب غذا و رقص مرگ در جلوی دیده گان شما تا روزی که آزدمان کنید! همراه شو عزیز که این درد مشترک هرگز جداجدا درمان نمیشود.... #refugeesgr #freeAmirHampay #freehoseynkozhin #freearrshbahruz #refugees #Greece #deport #lesvos #mytilini #prison #Police #freedom #liberty #liberte #Hungerstrike #unhcr #humanity #humansrights #moria