2022 yılında savaşın şiddetlenmesiyle birlikte annem Ayşe Kurtamet ile birlikte Lviv'e taşındım. Annem, Mayıs 2022'de doğum yapmak üzere olan ablama destek olmak için Türkiye'ye gitti. Ben de ailemin yaşadığı Novooleksiyivka'daki evimize bir ziyaret gerçekleştirmeye karar verdim ve bu durumu anneme bildirdim. Ancak 23 Temmuz 2022'de memleketime giderken Rus işgal güçleri tarafından Herson bölgesinde yakalandım. Yaklaşık iki hafta boyunca kimseyle iletişim kuramadım. Ne ailemi arayabildim ne de nerede olduğumu öğrenebildim.

Bu korku ve belirsizliğin gölgesinde geçen günler, sevdiklerimle aramda derin bir boşluklar oluşturdu. İnsan haklarının hiçe sayıldığı bu zorlu süreç, insanlık adına bir utanç vesikasıdır. Her bireyin özgürce ve güvenle yaşama hakkı olduğunu unutmamalıyız.

Dünyada temel insan hakları ihlallerinin son bulması ve savaşın masum insanlara yaşattığı acıların dindirilmesi için sesimizi yükseltmeliyiz.

Kurtamet ailesinin özgürlüğüne katkıda bulunmak ve daha aydınlık bir gelecek için, bu petisyonu imzalayarak dayanışmanın gücünü gösterelim. Appaz Kurtamet'in özgürlüğü için hemen şimdi imzanızı atın ve bu çağrıya katılın.