Türkiye’nin dört bir yanından yükselen ağaç sesleri, sadece bir doğa kaybı değil; bir yaşam krizi habercisidir. Birçok ilimizde orman alanlarının büyük bir kısmı maden sahası ilan edilerek geri dönülemez bir yıkıma sürükleniyor. Peki, bu neden hepimizin sorunu?

Susuzluk Kapımızda: Ormanlar suyun deposudur. Kesilen her ağaç, yeraltı sularımızın kuruması ve derelerimizin zehirlenmesi demektir. Maden ocakları için kullanılan kimyasallar, içme suyumuza ve tarım arazilerimize karışıyor.
Nefesimiz Kesiliyor: Artan hava sıcaklıkları ve kuraklıkla mücadele etmenin tek yolu ormanlardır. Ormanlarımızı yok ederek iklim krizine karşı en büyük kalkanımızı kendi ellerimizle parçalıyoruz.
Ekosistem Çöküyor: Binlerce canlı türünün evi olan bu alanlar, bir kez maden ocağına dönüştükten sonra yüzlerce yıl eski haline dönemiyor. Sadece ağaçları değil, içindeki tüm yaşamı kaybediyoruz.
Halkın Hakkı Gasp Ediliyor: Yerel halkın geçim kaynağı olan tarım, hayvancılık ve temiz hava; kısa vadeli maden kârları uğruna feda ediliyor. Köylümüz toprağından, gençlerimiz geleceğinden oluyor.
Özetle: Biz sadece ağaçları değil; suyumuzu, havamızı ve çocuklarımıza bırakacağımız yaşanabilir bir dünyayı kaybediyoruz. Bu yıkım "ekonomik kalkınma" adı altında meşrulaştırılamaz; çünkü doğanın yok olduğu yerde yaşam da, ekonomi de biter.